Славянских мифах ve folklor'da Yeni Yıl: arketipler, törenler ve hıtonik misafirler Giriş: Zaman içinde zaman ve sakral geçiş Yeni Yıl kavramı geleneksel Slav folklor'unda modern laik bayramdan önemli ölçüde farklıdır. Hıristiyanlık öncesi ve erken Hıristiyanlık dünyasında bu, sabit bir takvim sınırlığı değil, Kış Güneş Dönümü (Kolyada) ve sonraki Bayramlar etrafında yoğunlaşan karmaşık bir kış bayram kompleksiydi. Bu dönem, dünyalar arasındaki sınırların inceldiği olarak algılanan ve masal ve törensel senaryolarda doğrudan yansıtılan bir sakral «zaman dışı zaman» olarak algılanırdı. 1. Bayramın sahipleri: Kolyada'dan Morozko'ya Winter döngüsü ile bağlantılı merkezi mitolojik karakter Kolyada – güneşin yeniden doğuşunun sembolüydü. Adı Lat. «calendae» (ayın birinci günü) veya Slavca «коло» (daire, güneş) ile etimolojik olarak bağlantılıdır. Kolyadalar, şarkılar ve iyi dileklerle evlere gelen bu kişiler, folkloral bilinçte sadece kostümlü değil, diğer dünyanın elçileri olarak temsil edilirdi ve kelimeleri magik, üretken güçlere sahipti. Söz konusu masallarda ise daha çok kış doğasının antropomorfik bir ifadesi olan Moroz (Morozko, Studenets) görülür. Daha sonraki Ded Moroz'dan farklı olarak bu karakter ikili bir karakterdir. Hem hediyeci hem de cezalandırıcı olabilir. «Morozko» masalı bu ikilikliği açıkça gösterir: onunla karşılaşan ve ona saygı ve saygınlık gösteren kız kardeşine bolca ödül verir, kötü ve zalim doğal kızına ise ölümle donatır. Burada Moroz doğal bir güç ve ahlaki düzenin hakemiyetini yansıtan bir doğa olarak ortaya çıkar, bu da doğanın kendi eliyle verilen adaletin archaik temsilidir. 2. Zaman yapısı: sihirin mümkün olduğu zaman Bayramlar (Doğum Günü'nden Kutsanma'ya) ana masal zamanıdır. Bu dönemde «gökyüzü ve cehennem açılır» ve her türlü mucizenin mümkün olduğu düşünülürdü. Sınırlı olarak belirtilmemiş olsa bile, klasik büyülü masallardaki ana olaylar bu dönemde gerçekleşir. Bu zaman: Keşifler ve öngörüler (çoğu folkloral byличка'da olduğu gibi). ... Читать далее