«ممنون». کلمه‌ای ساده. اما برای برخی از افراد، این کلمه سنگین‌تر از یک قلاده می‌شود. نمی‌توانند آن را از خود بیرون بکشند. «لطفا» در گلو گیر می‌ماند. «ببخشید» باعث ترس از سرما می‌شود. این بی‌نزاکتی و بی‌تدبیری نیست. این ترس از کلمات ادب‌آمیز است. یک ترس واقعی که دلایل و پیامدهای خود را دارد. چرا مردم از تشکر کردن، معذرت‌خواهی و سلام کردن می‌ترسند؟ و چگونه با این وضعیت زندگی کنیم؟

ترس از کلمات ادب‌آمیز چیست

این پدیده نامی رسمی پزشکی ندارد، اما علائم آن برای بسیاری از افراد آشناست: تپش قلب تند قبل از اینکه به یک غریبه بگویید «سلام»; ترس از اینکه «لطفا» به صورت مشتاقانه به گوش برسد؛ احساس اینکه «ممنون» شما را وظیفه‌دار می‌کند. فرد از موقعیت‌هایی که نیاز به ادب‌آمیز بودن دارد، اجتناب می‌کند: وارد نمی‌شود در مغازه‌هایی که باید به فروشنده تشکر کنید؛ به خدمات فنی تماس نمی‌گیرد؛ در صف کلینیک می‌پردازد، فقط برای اینکه نگوید «ببخشید». این چیزی نیست جز حساسیت افراطی به رituale‌های اجتماعی.

ریشه‌های روانشناختی

دلیل اول — ترس از وابستگی. «ممنون» نشان‌دهنده این است که به شما کمک شده است. برای یک فرد فوق‌النسبت مستقل، این غیرقابل تحمل است. او فکر می‌کند که همه چیز باید خودش انجام دهد و کمک دیگران ضربه‌ای به اعتماد به نفس اوست. دلیل دوم — ترس از ردپذیری. آیا به «لطفا» با خشونت پاسخ داده خواهد شد؟ آیا «ببخشید» پذیرفته خواهد شد؟ بهتر است که خطر نکنیم. دلیل سوم — کمال‌گرایی. فرد می‌ترسد که ادب‌آمیز بودنش به اندازه کافی صادقانه، به درستی تلفظ شده باشد و به او خندیده شود. دلیل چهارم — آسیب‌های دوران کودکی: در خانواده، کلمات ادب‌آمیز به عنوان یک ابزار برای مذاکره استفاده می‌شدند یا مورد تمسخر قرار می‌گرفتند («چقدر ادب‌آمیز هستی، مستقیماً لرد»).

زمینه فرهنگی

در برخی از فرهنگ‌ها، ادب‌آمیز بودن به عنوان ضعف در نظر گرفته می‌شود. در فضای پس از شوروی، اغلب می‌توان شنید: «این جشنواره‌ها لازم نیستند، «آیا تو به دنبال تعظیم می‌روی؟». ادب‌آمیز بودن با خدمت‌کاری و «کلاه‌کوبی» مرتبط است. بنابراین بسیاری از افراد یک رفرکس ایجاد کرده‌اند: ادب‌آمیز = ناصادق. در این زمینه، ترس از کلمات ادب‌آمیز راهی برای حفظ عزت نفس است. فرد ادب‌آمیز بودن را با تحقیر اشتباه می‌گیرد. یک «ممنون» صادقانه برای او نشان‌دهنده این است که خودش پایین‌تر از دیگری است.

تشخیص ترس از کلمات ادب‌آمیز در خود و دیگران

نشانه‌ها: فرد از عبارات زننده یا خنثی به جای ادب‌آمیز استفاده می‌کند («بده» به جای «لطفاً بدهید»); چشمان خود را از روی دیگران می‌برد، وقتی باید به یک غریبه بگویید «سلام»; به سرعت می‌گوید «ممنون» و سپس به سرعت می‌گردد; فقط با صدای پست معذرت می‌خواهد; پس از ادب‌آمیز بودن احساس خالی‌شدگی یا خشم دارد. این افراد اغلب به عنوان بی‌دردسر به نظر می‌رسند، اما در واقع ترس دارند. در موارد جدی، ممکن است به طور کلی از خانه بیرون نروند تا با نیاز به ادب‌آمیز بودن مواجه نشوند.

پیامدهای زندگی

اجتناب از کلمات ادب‌آمیز منجر به انزوای اجتماعی می‌شود. مردم نمی‌توانند دوست جدیدی پیدا کنند، زیرا نمی‌توانند بگویند «باحال بشه آشنا شوم». روابط کاری بد می‌شود: مدیر فکر می‌کند که زیردست او بی‌نزاکتی است، همکاران او را خودپسندانه می‌دانند. نمی‌توان از حقوق خود در خدمات فنی دفاع کرد، زیرا فرد نمی‌تواند به طور ادب‌آمیز و قوی درخواست کند. در زندگی شخصی — نتواند عذرخواهی کند، باعث می‌شود که زوج‌ها از هم جدا شوند. ترس از ادب‌آمیز بودن می‌تواند به افسردگی و اگورافوبیا منجر شود.

چگونه ترس را克服 کنیم

اولین قدم — فهمیدن این است که ادب‌آمیز بودن تحقیر نمی‌کند، بلکه ارتباط را منظم می‌کند. دومین قدم — تمرین در موقعیت‌های کم اهمیت: بگویید «ممنون» به راننده تاکسی، «لطفاً» به بارمن. سومین قدم — استفاده از روش «صندلی خالی»: تصور کنید که شما به کسی که نمی‌تواند پاسخ دهد، کلمات ادب‌آمیز می‌گویید. چهارمین قدم — تغییر شناختی: ادب‌آمیز بودن یک درخواست برای نیکی نیست، بلکه یک واقعیت است («من از خدمت شما سپاسگزارم»، نه «من بدهکار شما هستم»). در موارد جدی — کار با روانشناس، گاهی با استفاده از CBT (کمپلکس‌شناختی رفتاری). داروها (مهدویت‌ها) فقط در موارد نادر.

چه باید کرد اگر کودک از کلمات ادب‌آمیز می‌ترسد

اجازه ندهید. نه تحقیر کنید («تو چطور مثل یک وحشی هستی؟»). بازی‌های نقش‌آفرینی انجام دهید: «مغازه»، «کلینیک»، جایی که باید به طور ادب‌آمیز صحبت کنید. هر تلاشی را که می‌کند، حتی ناخوشایند، تشویق کنید. هرگز به دلیل فقدان ادب‌آمیز بودن تنبیه نکنید. مهم است که بررسی کنید که آیا کودک مبتلا به مورفونزیم انتخابی (ترس از صحبت کردن به طور کلی) یا اختلالات طیف اوتیسم دارد یا خیر. اغلب ترس از کلمات ادب‌آمیز در کودکان نتیجه یک اختلال اضطرابی است که نیاز به اصلاح دارد.

جایگزین: چگونه بدون کلمات ادب‌آمیز به زندگی ادامه دهیم

اگر نتوانید از ترس عبور کنید، می‌توانید از معادل‌های غیروربی استفاده کنید: کف زدن، لبخند، تعظیم سبک. آنها به عنوان ادب‌آمیز شناخته می‌شوند، اما نیازی به تلاش وربی ندارند. می‌توانید از عبارات خنثی استفاده کنید: «روز خوبی داشته باشید» به جای «سلام، خداحافظی کنید»، «ممنون» به جای «ممنونم از شما». مهم‌ترین چیز — تون است: گرم و باز. اما این راه‌حل‌های نیمه‌کاره هستند. زندگی کامل نیاز به توانایی گفتن کلمات ادب‌آمیز بدون ترس دارد.

ترس از کلمات ادب‌آمیز یک حکم نیست. این یک مشکلی است که می‌توان حل کرد. ادب‌آمیز بودن یک زنجیر نیست، بلکه یک پل است. از ترس از پل نترسید.

Permanent link to this publication: