ده ساله — سن خاصی است. بچه‌ای که دیگر بچه کوچک نیست، اما هنوز نوجوان نیست. بدنش به طور فعال در حال رشد است، هماهنگی بیشتر از قبل آگاهانه می‌شود و انعطاف‌پذیری روانی به او اجازه می‌دهد مهارت‌های جدید را مانند یک پارچه‌ی جذب کند. در این سن او فرصتی دارد تا به ورزش حرفه‌ای وارد شود، نه از ۵ سالگی مانند ژیمناست‌ها و نه از ۱۵ سالگی مانند وزنه‌برداران. ۱۰ ساله — «میانه‌روی طلایی» برای بسیاری از رشته‌هاست. سوال این است که کدام یک از این رشته‌ها در حال حاضر درهای خود را باز می‌کنند، نه در ۱۲ یا ۱۴ سالگی.

ورزش‌های بازی: روحیه تیمی و استراتژی

فوتبال، بسکتبال، والیبال، هاکی — همه این‌ها از ۸ تا ۱۰ سالگی شروع به انتخاب جدی می‌کنند. در ۱۰ سالگی بچه می‌تواند الگوهای تاکتیکی را درک کند، با همکاران خود تعامل کند و مسئولیت نتایج را بر عهده بگیرد. در این سن مربیان به جای «ضربات با سرعت» به هماهنگی، سرعت تفکر و تمایل به مبارزه توجه می‌کنند. به عنوان مثال، در فوتبال، بسیاری از آکادمی‌ها (حتی اروپایی) بچه‌ها را از ۱۰ سالگی در تیم‌های جوانان خود می‌پذیرند. تا ۱۲-۱۳ سالگی واضح است که آیا پتانسیل وجود دارد یا خیر. اگر در ۱۰ سالگی شروع کنید، بچه ۲-۳ سال زمان دارد تا پایه‌ها را فرا بگیرد و در سیستم باشگاه تثبیت شود.

ورزش‌های مبارزه: نظم و خودکنترل

جودو، کاراته، تکواندو، بوکس، کشتی (رومایی، آزاد). در این رشته‌ها ۱۰ ساله سن ایده‌آلی برای شروع است. سیستم استخوانی و عضلانی به اندازه کافی قوی است تا بارها را تحمل کند، اما هنوز به اندازه کافی انعطاف‌پذیر است تا تکنیک‌های پیچیده را فرا بگیرد. در مبارزه‌ها، نه تنها رشد بلکه انعطاف‌پذیری و هماهنگی مهم است. دقیقاً در ۱۰-۱۱ سالگی حرکات پایه‌ای که بعداً به حرکات برجسته تبدیل می‌شوند، قرار می‌گیرند. علاوه بر این، در این سن بچه می‌تواند به طور آگاهانه به نظم توجه کند که برای هنرهای رزمی حیاتی است. مهم است: بوکس و کیک‌بوکسینگ بهتر است از ۱۰-۱۱ سالگی شروع کنید تا از آسیب‌های سر در دوره رشد جلوگیری شود.

رقص‌های ورزشی و گیمناستیک: زیبایی و بدن

رقص‌های باله، گیمناستیک هنری، آکروباتیک ورزشی. معمولاً به این رشته‌ها در ۵-۷ سالگی می‌آیند، اما در ۱۰ سالگی هنوز دیر نیست، اگر بچه دارای انعطاف‌پذیری و حس ریتم طبیعی باشد. البته باید آماده باشید که باید بپردازید. اما در ۱۰ سالگی آموزش رقص و کار بر روی شکل آسان‌تر است. در رقص‌ها، سن ۱۰ سالگی به گروه جوانان تبدیل می‌شود، جایی که تکنیک و هنر را ارزیابی می‌کنند. اما اگر هدف حرفه‌ای در گیمناستیک بالای درجه است، ۱۰ ساله برای سطح جهانی خیلی دیر است (در آنجا از ۴-۵ سالگی شروع می‌کنند). اما برای سطح ملی — هنوز ممکن است.

ورزش‌های آبی: شنا، شنا هماهنگی، والیبال آبی

شنا یکی از ورزش‌های دموکراتیک‌ترین است که از نظر سن. در ۱۰ سالگی می‌توان از صفر شروع کرد یا از آمادگی اولیه. تا ۱۳-۱۴ سالگی می‌توانید علایم یک دویست‌متر یا یک استایر را ببینید. تکنیک شنا در این سن به خوبی قابل تصحیح است زیرا شانه‌ها هنوز سخت نشده‌اند. شنا هماهنگی نیازمند انعطاف‌پذیری و حس آب است و ۱۰ ساله یک شروع خوب است، اگر دختر بچه می‌تواند شنا کند و از غرق شدن نترسد. والیبال آبی یک بازی تیمی است که نیازمند پایه شنا و تفکر تاکتیکی است. در آنجا از ۹-۱۰ سالگی شروع می‌کنند.

ورزش‌های مداوم: دوچرخه‌سواری، دوومیدانی، اسکی

در دوومیدانی (دو، پرش، پرتاب) می‌توان از ۱۰-۱۱ سالگی به صورت حرفه‌ای شروع کرد. در این سن مهم است که استقامت و تکنیک را توسعه دهید، اما بدون اضافه‌روی، زیرا ستون فقرات و مفاصل هنوز قوی نیستند. در دوچرخه‌سواری — مسابقات جاده‌ای، دوچرخه‌سواری کوهستانی — از ۱۰-۱۲ سالگی شروع می‌کنند. در این سن کودکان می‌توانند دوچرخه را با سرعت بالا کنترل کنند، اما هنوز وزن عضلانی برای بارهای بزرگسالان ندارند. دوچرخه‌سواری و اسکی و دوومیدانی — شروع در ۱۰-۱۱ سالگی، وقتی که بچه می‌تواند تکنیک حرکت و شلیک را فرا بگیرد (در دوومیدانی — از تفنگ پمپ‌آبی).

ورزش‌های فنی: شکار، فехت، تنیس

فехت از ۷-۹ سالگی شروع می‌کنند، اما در ۱۰ سالگی هنوز می‌توانید به گروه بپیوندید، اگر بچه دارای واکنش و هماهنگی باشد. در آنجا نه قدرت بلکه سرعت و هوش تاکتیکی مهم است. تنیس — بسیاری از افراد در ۵-۶ سالگی شروع می‌کنند، اما ۱۰ ساله هنوز دیر نیست، اگر بچه دارای شکل فیزیکی خوب و تمایل به تمرین ۴-۵ بار در هفته باشد. برخی از بازیکنان حرفه‌ای در ۹-۱۰ سالگی شروع کرده‌اند و بعداً قهرمان شده‌اند. ورزش‌های شکار (شکار با تفنگ، شکار با استند) — ۱۰-۱۱ ساله سن خوبی برای شروع است، زیرا بچه می‌تواند تمرکز و تنفس را کنترل کند.

چیزی که برای شروع در ۱۰ سالگی به طور قطعی مناسب نیست

گیمناستیک هنری در ورزش ایده‌آل نیاز به شروع از ۵ سالگی دارد، زیرا کشش و انعطاف‌پذیری با افزایش سن از دست می‌رود. مسابقات نمایشی — مشابه است. وزنه‌برداری سنگین تا ۱۴ سالگی توصیه نمی‌شود به دلیل بار بر روی ستون فقرات. ورزش اسب‌سواری — می‌توان در هر سنی شروع کرد، اما مسابقات حرفه‌ای نیاز به سال‌ها آماده‌سازی دارد و ۱۰ ساله هنوز دیر نیست، اگر بچه جدی باشد. بوکس و مبارزه ترکیبی — ۱۰ ساله مجاز است، اما فقط با تأکید بر تکنیک و محافظت، بدون مبارزه‌های کامل.

چگونه ورزش را انتخاب کنیم: نکات عملی

به دنبال مد و دیدگاه‌های المپیک نباشید. از بچه بپرسید: «چه چیزی را دوست دارد؟». اگر دوست دارد دویدن — دوومیدانی یا فوتبال. اگر دوست دارد رقبا را هل دهد — کشتی. اگر دوست دارد می‌چرخد و به موسیقی احساس می‌کند — رقص. به شکل بدنی توجه کنید: قد بلند — والیبال، بسکتبال; شکل قوی — وزنه‌برداری یا کشتی; انعطاف‌پذیری — گیمناستیک; قدرت انفجاری — دو. تست پزشکی انجام دهید: او ارزیابی خواهد کرد که چه بارهایی ممنوع هستند. و مهم‌ترین چیز — اجازه ندهید. به بچه اجازه دهید در طول یک سال ۲-۳ نوع ورزش را امتحان کند و خودش انتخاب کند.

تخصص: زمانی که باید به سطح حرفه‌ای برویم

در ۱۰ سالگی ورزش حرفه‌ای نه درباره قراردادها و حقوق است. این درباره تمرین‌های منظم ۴-۵ بار در هفته، شرکت در مسابقات منطقه‌ای، کار با مربی و رژیم است. اگر بچه در یک سال یا دو سال آینده نتایج پایدار نشان دهد و علاقه خود را از دست ندهد، می‌توانید عمیق‌تر شوید. معمولاً تا ۱۲-۱۳ سالگی واضح می‌شود که آیا پتانسیل بین‌المللی وجود دارد یا خیر. از گذراندن به سطح حرفه‌ای تا ۱۴ سالگی خودداری کنید — این می‌تواند منجر به فرسودگی و آسیب شود. اجازه دهید ۱۰-۱۱ ساله سال‌های ورزش لذت‌بخش و بدون ترس از اشتباه باشند.

۱۰ ساله زمانی است که هنوز می‌توانید به آن برسید. اما مهم است که بفهمید: ورزش حرفه‌ای باید با خوشحالی و نه زیر فشار انجام شود. اگر بچه مشتاق باشد، اگر او برای تمرین در ساعت ۶ صبح بلند شود، اگر او زمان را روی زمین نمی‌بیند — این شروع راه است. اگر نه — معنای دیگری برای ورزش او وجود دارد و این هم عادی است.

Permanent link to this publication: