Çeçenlerin deportasyonu: 1944 yılı tarihi trajedisi Çeçenlerin ve İnguşların, kod adı ile "Çeçeviç" operasyonu olarak bilinen deportasyonu, Sovyet politikasının zorla göç ettirme politikalarının en büyük ve trajik olaylarından biridir. Şubat 1944 yılında gerçekleştirilen bu eylem, Vaynakh nüfusunun tarihi vatanından tamamen sürülmesi ve yüzbinlerce insanın ölümüne neden oldu. Onun kökenleri, yürütülmesi ve sonuçları, Stalinvayi paranoyası, etnik ayrımcılık ve totaliter devletin askeri mantığı ile karmaşık bir karışım oluşturur. Deportasyonun kökenleri ve önkoşulları Çeçenlerin ve İnguşların sürülmesinin resmi gerekçesi, Büyük Vatansever Savaşı döneminde toplu işbirlikçiliği ve antisovyet faaliyetlerde bulunma suçlamalarıydı. Ancak, bu suçlamalar büyük ölçüde abartılmış ve durumun tüm karmaşıklığını göz ardı etmiştir. Gerçekten de, Çeçen-İnguşetia'nın işgal altındaki topraklarında antisovyet isyancı gruplar faaliyet göstermiş ve Kızıl Ordu'dan kaçış olayları meydana gelmiştir. Ancak, binlerce Çeçen ve İnguş, cephelerde kahramanca savaşmış ve yüksek devlet ödülleri kazanmıştır. Deportasyonun gerçek nedenleri daha derindir: merkezi iktidarın tarihsel olarak güçlü aile geleneklerine sahip dağlıklı halklara karşı olan güvensizliği, herhangi bir potansiyel ayrılıkçılığı baskılamak isteme ve Stalinvayi rejiminin toplumu savaş fikri etrafında birleştirmek için "iç düşman" arama klasik uygulamaları. "Çeçeviç" operasyonunun yürütülmesi: trajedinin kronolojisi Operasyon, İçişleri Bakanı Lavrentiy Beria'nın liderliğinde dikkatlice planlandı ve hazırllandı. 1944 yılının Ocak ayı sonuna kadar bölgeye yaklaşık 100 bin asker, yani sürülecek yetişkin erkek nüfusun sayısını aşan büyük güçler getirildi. 23 Şubat sabahı, Kızıl Ordu'nun günü olan gün, operasyon başladı. Askerler evlere sızdı ve silahların altında sakinlere birkaç dakika ila yarım saat arasında zaman vererek toplama talimatı verdi. Yalnızca az miktarda yiyecek ve toplam ağırlığı 100 kilogramı aşmayan bagaj almak izin ver ... Читать далее