Pitirim Sorokin hakkında ABD ve SSCB'nin gelişimindeki genel ve özel: entegratif sosyoloji ve tahminler Arka Plan: Dıştan ve içten bakış Pitirim Aleksandrovich Sorokin (1889-1968) — Rus-Amerikalı sosyolog, Harvard'da sosyoloji kürsüsü kurulmasının kurucusu, ABD istihbarat sisteminin önde gelen bilim insanı, ABD ve SSCB'nin dinamiklerini benzersiz bir pozisyonla analiz etti: hem derinlemesine bilinen Rus kültürü ve tarihi olan bir insan olarak hem de ABD istihbarat sisteminin önde gelen bilim insanı olarak. Bu konudaki ana çalışmaları «Rusya ve Birleşik Devletler» (1944), «Sosyal ve kültürel dinamik» (1937-1941) ve savaş sonrası makaleler serisidir. Sorokin, soğuk savaşın bireysel retoriklerinden öteye geçerek, kendi entegratif teorisi ve sosyokültürel türler teorisini kullanarak analizi yapmıştır. Ortak gelişim: Temel düzeydeki konvergans İdeolojik karşıtlığın zirveye ulaştığı dönemde Sorokin, o dönem için cesur bir analitik hamle yaptı: iki sistemin derin benzerliklerini belirtti ve bu benzerliklerin olası bir konvergans (yakınlaşma) için temel oluşturduğunu vurguladı. Teknolojik zorunluluk: Her iki ülke, ideolojiye bakılmaksızın, bilimsel ve teknolojik ilerleme, sanayileşme ve üretim organizasyonunun rasyonelleşmesine yönelikti. Sorokin, bu durumu Yeni Zaman'da malî ilerleme ve konforun en yüksek değerler olarak görülen genel bir duygusal (sensitif) kültür olarak gördü. Sekülarizasyon ve dini başlangıcın zayıflaması: ABD'de din resmi olarak korunsa da, Sorokin'e göre de sekülerleştirildi ve «sosyal ritüel»in bir parçası haline geldi. SSCB'de bu süreç devlet ateizmi olarak sona erdi. Her iki toplum da laik modele doğru ilerledi. Toplu kültür ve standartlaşma: Sorokin, ilk olarak toplu kültürün oluşturulmasında benzer eğilimleri belirtti (Hollywood filmleri ve Sovyet sineması, popüler müzik), eğlence ve belirli davranış standartlarının oluşturulmasına yönelik. Devletçilik ve toplumsal mühendislik: Geniş çaplı projeler (Vahşi Batı'nın fethi ve Çöl, devasa san ... Читать далее