Венесуэла dünyanın en büyük doğalgaz rezervlerine sahip ve bu rezervler, Suudi Arabistan'ın rezervlerinden bile fazladır. Bu devasa doğal zenginlik, ancak, ülkeye sadece potansiyel refah değil, aynı zamanda derin sosyal-ekonomik çatışmalara da neden oldu. Politoloji literatüründe "kaynak kâbusu" olarak bilinen bu çatışmalar, Venezuela petrol sanayii'nin tarihini oluşturur. Venezuela petrol sanayii'nin tarihi, teknolojik hırs, jeopolitik etkiler ve petrol gelirlerinin ulusun siyasi kaderi ile karmaşık bir şekilde entiklenmesi tarihidir. Jeolojik miras: Orinoco petrol hattı Venесuеla'nın petrol gücünün temeli, 55.000 kilometrekarelik bir alana yayılan benzersiz jeolojik bir nesne olan Orinoco petrol hattıdır. Burada yerleşik petrol, aşırı ağır ve bitümik kategorisine aittir. Yoğunluğu ve viskozitesi, soğuk şurup yoğunluğu ile karşılaştırılabilir ve bu nedenle geleneksel üretim yöntemleri uygulanamaz. Onun çıkarılması ve sonraki nakliyesi için karmaşık ve sermaye yoğun teknolojiler, termal etkileşim veya özel çözücülerle zenginleştirme gibi gereklidir. Teknolojik zorluklara rağmen, 2011 yılında resmi olarak sertifikalandırılan bu rezervler, Venесuеla'yı dünya sıralamasında birinci sıraya çıkardı ve kaynaklarını 300 milyar varili aşkın olarak değerlendirdi. Tarihsel dönüşüm: rekabetten millileşmeye Venесuеla'nın petrol devleti olarak ortaya çıkışı XX yüzyılın ilk yarısında başladı, bu sırada yabancı şirketler, öncelikle ABD ve İngiltere'den, yeraltı kaynaklarının geliştirilmesine geniş erişim elde ettiler. Ülke hızla dünyanın ana ihracatçılarından biri haline geldi ve politik sistemi petrol fiyatlarının dalgalanmalarına bağımlı hale geldi. 1976 yılında petrol sanayii'nin millileştirilmesi ve devlet şirketi Petróleos de Venezuela, S.A. (PDVSA) kurulması ilan edilen bu önemli dönüm noktası, doğal kaynakların ulusal egemenliğine yönelik bir çaba olarak simgelenmiştir. Sonraki yirmi yılda PDVSA, devlet mülkiyeti ile yabancı teknolojilerin çekilmesiyle başarılı bir şekilde b ... Читать далее