Фильтр статей по ключевому слову: دو RSS

Jesse Owens: قهرمان سیاه‌پوست بازی‌های المپیک سال 1936 در برلین

Thu, 15 Oct 2026 21:34:00 +0500

نوادان سیاه‌پوست، که در مسابقات المضمار و پرش ۱۹۳۶ در برلین به قهرمانی المپیک دست یافت، جسی اونز است. او چهار مدال طلای ورزش‌های轻‌آلی را به دست آورد و عموماً نظریه نازی‌ها درباره برتری نژاد \"ایرانی\" را رد کرد. زندگی‌نامه جسی اونز جیمز کلیویند اونز در ۱۲ سپتامبر ۱۹۱۳ در اوکویل، ایالت آلاباما، در یک خانواده فقیر آفریقایی-آمریکایی به دنیا آمد. او کوچک‌ترین فرزند از ده فرزند خانواده بود. بعداً خانواده به کلیولند، ایالت اوهایو، نقل مکان کردند تا زندگی بهتری داشته باشند. نام \"جسی\" او به طور تصادفی به او داده شد: معلم او در خطاب‌های کلاس نام حروف اول \"جیمز سی\" را شنید و آنها را به عنوان یک کلمه نوشت. از دوران کودکی اونز بین تحصیلات و کار ترکیب کرد: محصولات را تحویل می‌داد، در کارگاه تعمیر کفش کار می‌کرد. معلم ورزش مدارس او، چارلز رایلی، علاقه او به دویدن را دید و اجازه داد که او قبل از درس‌ها تمرین کند. در ۲۵ مه ۱۹۳۵، اونز چیزی که به آن \"۴۵ دقیقه بزرگترین در تاریخ ورزش\" می‌گویند، انجام داد. در مسابقات Big Ten در آنن‌آبرو، او در ۴۵ دقیقه سه رکورد جهانی را شکست و رکورد چهارم را تکرار کرد — در دو ۱۰۰ یارد، ۲۰۰ یارد، ۲۲۰ یارد با مانع و پرش طول (۸،۱۳ متر). رکورد پرش طول ۲۵ سال دوام داشت. در مسابقات المپیک ۱۹۳۶ در برلین، اونز چهار مدال طلای: دو ۱۰۰ و ۲۰۰ متر، پرش طول و شتاب‌گیری ۴×۱۰۰ متر را به دست آورد. بعد از مسابقات، اونز به ایالات متحده بازگشت، جایی که با segregacion نژادی مواجه شد. او هرگز شغل مناسبی به دست نیاورد و برای امرار معاش، در مسابقات نمایشی دویدن با اسب‌ها و موتورسیکلت‌ها شرکت کرد. فرانکلین روزولت حتی پیام تبریک به او نفرستاد. در سال ۱۹۷۶، اونز مدال آزادی ریاست‌جمهوری را دریافت کرد. او در ۳۱ مارس ۱۹۸۰ در سن ۶۶ سالگی درگذشت. واکنش گیتلر به پیروزی‌های اونز واکنش آدولف گیتلر به قهرمانی اونز یکی از بحث‌برانگیزترین صفحات المپیک ۱۹۳۶ است. بر اساس نسخه رسمی، فرمانده عصبانی از پیروزی‌های قهرمان آفریقایی-آمریکایی شد و با حرکت نمایشی از استادیوم خارج شد، نمی‌خواست دست او را بگیرد. با این حال، اونز چندین بار داستان‌های مربوط به این که گیتلر او را نادیده گرفت، را رد کرد. در مصاحبه‌ای با Pittsburgh Press در ۲۴ اوت ۱۹۳۶ گفت: \"من از اتاق گیتلر رد می‌شدم. او به ... Читать далее

بهترین فوتبالیست‌های پرتغال

Mon, 12 Oct 2026 10:17:00 +0500

بهترین فوتبالیست‌های پرتغال نه تنها کریستیانو رونالدو هستند، اگرچه او بدون شک رهبر لیست است. پرتغال تمامی یک مجموعه از بازیکنان را پرورش داده است که چهره فوتبال جهان را در دوران‌های مختلف مشخص کرده‌اند. اوسئوئیو — پانترای سیاه اوسئوئیو دا سیلوا فرایرا، معروف به اوسئوئیو، اولین فوتبالیست پرتغالی با مقیاس جهانی است. در سال ۱۹۴۲ در موزامبیک متولد شد، او نماد تیم «بنیفیکا» دهه ۱۹۶۰ و تیم ملی پرتغال بود. او به خاطر سرعت، قدرت و بینش گلزنی‌اش پانترای سیاه نامیده می‌شد. در سال ۱۹۶۵ او مجسمه طلایی را دریافت کرد، اولین پرتغالی که این جایزه را دریافت کرد. اوسئوئیو در ۷۴۵ بازی خود در طول مسیر حرفه‌ای‌اش ۷۳۳ گل زد و هنوز یکی از بهترین دروازه‌زن‌های تاریخ شناخته می‌شود. کریستیانو رونالدو — رکورددار همه دوران‌ها کریستیانو رونالدو نه تنها بهترین فوتبالیست پرتغال، بلکه یکی از دو بزرگترین بازیکن تاریخ فوتبال است. او ۵ بار مجسمه طلایی را برنده شده است، ۵ بار لیگ قهرمانان را برنده شده است، بهترین دروازه‌زن تاریخ تیم‌های ملی و لیگ قهرمانان شده است. رونالدو تنها بازیکنی است که در ۵ قهرمانی جهان گل زده است. او پرتغال را به قهرمانی در اورو ۲۰۱۶ و لیگ ملل ۲۰۱۹ رساند. مسیر حرفه‌ای او در «اسپورتینگ»، «مانچستر یونایتد»، «رئال مادرید»، «یوونتوس» و «النصر» او را به نماد جهانی فوتبال پرتغال تبدیل کرد. لوئیز فیگو — ماستر لوئیز فیگو دومین بازیکن پرتغالی پس از رونالدو است. او در سال ۲۰۰۰ مجسمه طلایی را برنده شده است و نقش کلیدی در نسل طلایی پرتغال داشت. انتقال او از «بارسلونا» به «رئال» به مبلغ ۶۰ میلیون یورو در آن زمان گران‌ترین انتقال تاریخ بود و همچنان یکی از بحث‌برانگیزترین آنهاست. فیگو لیگ قهرمانان را با «رئال» برنده شده است و کاپیتان تیم ملی در اورو ۲۰۰۴ بود، جایی که پرتغال تا فینال راه یافت. پائولتا — قو پدرو پائولتا، معروف به قو، یکی از بهترین دروازه‌زن‌های تاریخ تیم ملی پرتغال است. او ۴۷ گل برای تیم ملی زده است و برای مدت طولانی کاپیتان تیم بود. پائولتا در «دیپورتیو»، «بوردو» و «پاری سن ژرمن» بازی کرده است، اما تنها در تیم ملی او نماد ثبات و رهبری بود. او در ۳ قهرمانی جهان و ۳ قهرمانی اروپا بازی کرده است. روی کوشتا — ماستر از میلان روی کوشت ... Читать далее

یاماگوتو سوتому

Wed, 07 Oct 2026 10:21:00 +0500

تسوتому یاماگوتی — تنها فردی است که به رسمیت شناخته شده به عنوان قربانی هر دو بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی شناخته شده است. او در ۱۶ مارس ۱۹۱۶ در ناگاساکی به دنیا آمده و به عنوان مهندس ساخت کشتی در شرکت میتسوبیشی هیوایز کار می‌کرد. بمباران اول: هیروشیما، ۶ اوت ۱۹۴۵ یاماگوتی، در سن ۲۹ سالگی، در هیروشیما در حال مأموریت بود که بمب‌افکن B-29 آمریکایی بمب \"کوچولو\" را فرود آورد. او حدود ۳ کیلومتر از epicenter بود. موج انفجار او را از پا درآورد، او سوختگی‌های جدی در بالا تنه‌اش گرفت، غضروف‌های گوش او پاره شد و او به طور موقت کور شد. یاماگوتی شبی در پناهگاه بمب گذاری گذراند و روز بعد به خانه خود در ناگاساکی بازگشت. بمباران دوم: ناگاساکی، ۹ اوت ۱۹۴۵ بعد از بازگشت به ناگاساکی، یاماگوتی در ۹ اوت به کار آمد و به مدیر درباره وحشت‌هایی که در هیروشیما دیده بود، گفت. مدیر باور نکرد که یک بمب می‌تواند یک شهر کامل را نابود کند. در این لحظه، نور روشن و نابینا در اتاق دوباره شروع شد — این بمب دوم \"فربه\" بود. یاماگوتی این واقعه را اینطور توصیف کرد: «فکر کردم که ابر قارچی به دنبال من از هیروشیما آمد». پیامدها و سلامت با وجود دوز دوگانه‌ی تشعشع، یاماگوتی زنده ماند، اما تمام عمر از پیامدهای آن رنج برد. او کاتاراکت، ناشنوایی در یک گوش، لیوکپنی، ریزش مو در طول ۱۵ سال و پیامدهای سوختگی داشت. خانواده او نیز آسیب دید: همسر او که نیز دوز تشعشع را دریافت کرده بود، از سرطان کلیه و کبد مرد و پسر او در سن ۵۹ سالگی از سرطان مرد. تأیید رسمی مدت‌ها یاماگوتی به عنوان هیباکوشا فقط به ناگاساکی شناخته می‌شد. تنها ۲۶ مارس ۲۰۰۹ مقامات ناگاساکی رسماً تأیید کردند که او در هیروشیما در زمان انفجار اولین بمب بود. او خود گفت: «دوز دوگانه‌ی تشعشع من اکنون در سند رسمی دولتی ثبت شده است. این ثبت می‌تواند به نسل‌های جدید داستان وحشتناک بمباران‌های اتمی را حتی پس از مرگ من بگوید». شاهد و صدای صلح در سال ۲۰۰۶، یاماگوتی قهرمان مستند \"دوبار بمباران شده\" شد که در دفتر مرکزی سازمان ملل متحد نمایش داده شد. در سال ۲۰۰۹، او نامه‌ای به رئیس‌جمهور ایالات متحده باراک اوباما نوشت و درخواست کرد که سلاح هسته‌ای لغو شود. دختر او گفت که خانواده برای مدت‌ها ترسیدند که او به دلیل اینکه به نظر می‌رسد \"خیلی سالم\" اس ... Читать далее

آیا آلمانی‌ها رویای انتقام از روس‌ها برای جنگ دوم جهانی دارند؟

Tue, 06 Oct 2026 18:11:00 +0500

نه، بیشتر آلمان‌های عادی آرزوی انتقام از روس‌ها ندارند. ایده رقابت برای سال ۱۹۴۵ بیشتر یک ابزار رhetorical است که برخی از سیاستمداران و رسانه‌ها برای توجیه милیتاریزه کردن استفاده می‌کنند تا یک настроیمان عمومی واقعی. گزارش‌ها و تحقیقات داده‌های تحقیقات اجتماعی نشان می‌دهد که جامعه آلمان در این مورد شکاف دارد، اما настроیمان غالب، نه تهاجمی، که خسته یا دوگانه هستند. از یک طرف، یک روند نگران‌کننده وجود دارد: بخش بزرگی از آلمان‌ها (حدود ۵۴٪ در نظرسنجی‌های سال ۲۰۲۳) تصمیمات مقامات در مورد افزایش قدرت نظامی را تأیید کرده‌اند که برخی از مفسران آن را به عنوان اشتیاق به رقابت تعبیر می‌کنند. با این حال، این تعداد بیشتر به حمایت از دفاع اشاره دارد تا به اشتیاق به حمله. از طرف دیگر، تحقیقات روانشناسی عمیق‌تری که در سال ۲۰۲۵ انجام شده است، تصویری دیگر را ترسیم می‌کند. تصویر روسیه در ذهن آلمان‌ها کمتر دشمنانه از گذشته شده است. در صدر احساسات آزرده‌ای و ناراحتی قرار دارند، نه نفرت. در تصویر روابط بین دو کشور، روسیه به عنوان دشمن در نظر گرفته می‌شود، اما گزینه همکار در رتبه هشتم قرار دارد. این نشان‌دهنده یک جدایی عمیق است، اما نه اشتیاق به انتقام. بیشتر از همه، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که ۷۹٪ آلمان‌ها به روسیه منفی هستند، اما این منفی‌گرایی به سیاست‌های فعلی مربوط است، نه به انتقام تاریخی. رقابت‌گرایی به عنوان یک ابزار سیاسی گفتگوهای درباره انتقام بیشتر از سوی افراد عادی شنیده نمی‌شود، بلکه از سوی برخی از اعضای اشراف و نظامیان. به عنوان مثال، سویم داگدلن، سابق عضو پارلمان بوندستاگ، مستقیماً اعلام کرده است که در آلمان و سایر کشورهای اتحادیه اروپا سیاستمدارانی هستند که آرزو دارند که به روسیه به دلیل شکست در سال ۱۹۴۵ انتقام بگیرند. او این را با رhetoric تهاجمی، مانند اظهارات سابق فرمانده هواپیمایی آلمان درباره آمادگی برای حمله به مناطق روسیه، مرتبط کرده است. این فکر را سکوت ریتتر، سابق افسر اطلاعات ساحل، نیز پیگیری می‌کند. به نظر او، آلمان‌ها دیگر از جنایات نازیسم علیه اتحاد جماهیر شوروی پشیمان نیستند، بلکه فقط از شکست پشیمان هستند و می‌خواهند آن را تصحیح کنند. با این حال، مهم است که این ارزیابی‌ها و تفسیرها هستند، نه آمار. nostalgia کمونیستی در شرق آلمان کонтраст قوی‌ترین ... Читать далее

بهترین لپ‌تاپ‌ها برای ویدئو تدوین

Mon, 05 Oct 2026 16:47:00 +0500

بهترین لپ‌تاپ‌ها برای ویدئو蒙تاژ در سال ۲۰۲۶ دستگاه‌هایی با GPU قدرتمند، حافظه رم بالا و نمایشگر با کیفیت هستند. انتخاب بستگی به بودجه، اکوسیستم (ویندوز یا macOS) و فرمت کار دارد: ثابت یا در حال حرکت. معیارهای اصلی انتخاب GPU همه چیز را حل می‌کند. برای مونتاژ در Premiere Pro، DaVinci Resolve و CapCut کارت گرافیک جداگانه حیاتی است. آن سرعت بازیابی زمان‌بندی، اثرات و رندرینگ را افزایش می‌دهد. حداقل — RTX 5060، راحت — RTX 5080 یا بالاتر. RAM جایی برای صرفه‌جویی نیست. Adobe به طور رسمی توصیه می‌کند ۳۲ گیگابایت برای ویدئو ۴K و ۶۴ گیگابایت برای پروژه‌های پیچیده با مونتاژ چند دوربین یا کار در چند برنامه به طور همزمان. نمایشگر برای کالیبراسیون رنگ. پنل‌های OLED با پوشش ۱۰۰٪ DCI-P3 و دقت Delta E < ۲ اجازه می‌دهد که بدون کالیبراتور خارجی با رنگ کار کنید. بهترین مدل‌ها در دسته‌بندی‌ها دسته‌بندی مدل ویژگی‌های کلیدی برای مونتاژ ۴K MSI Raider 18 HX AI یک هیولا ۱۸ اینچی با Core Ultra ۹ HX و RTX ۵۰۸۰. صفحه نمایش mini-LED بسیار مناسب برای محتوای HDR است. سیستم خنک‌کننده عالی، اما در بارگذاری‌های بالا بلندگویان صدای بلند می‌شوند. برای حرفه‌ای‌های ویندوز Lenovo Legion Pro ۷i ماشین فлагمانی با RTX ۵۰۹۰ و ۶۴ گیگابایت RAM. صفحه نمایش OLED ۱۶ اینچی با فرکانس ۲۴۰ هرتز تصویر روان و رنگ‌های دقیق را ارائه می‌دهد. بهترین انتخاب برای کار با ویندوز با حداکثر قدرت. برای کسانی که در حال حرکت هستند Asus ProArt PX۱۳ یک تبدیل‌گر کوچک با صفحه نمایش OLED لمسی و قدرت بالا. حافظه کافی برای مونتاژ ۴K در حال حرکت وجود دارد. منفی — هیچ سیم کارت SIM ندارد. برای کاربران Apple MacBook Pro ۱۴ یا ۱۶ (M۵) چیپ M۵ باعث جهش بزرگی در گرافیک می‌شود. مزیت اصلی — آزادی و عدم تروتلینگ حتی در طول رندرهای طولانی ۴K. صفحه نمایش XDR آماده برای کالیبراسیون رنگ از کارت است. برای بودجه محدود Acer Swift ۱۶ AI قیمت معقولی برای صفحه نمایش OLED ۱۶ اینچی و دوام باتری خوب. عملکرد کمتر از فلاگمان‌ها، اما برای ۱۰۸۰p و ۴K سبک مناسب ... Читать далее

چگونه گاوها به جانوران مقدس در هند تبدیل شدند؟

Fri, 02 Oct 2026 07:15:00 +0500

وضع مقدس گاو در هند — یک تصمیم یک‌باره نیست، بلکه نتیجه تکامل بلندمدت است که در آن اقتصاد، دین، فلسفه غیرآزادی و سیاست با یکدیگر پیچیده‌شده‌اند. این مسیر چندین هزار سال طول کشیده است. از ثروت به مقدس: دوره اولیه در دوره ویدیک قدیم (حدود سال 1500 قبل از میلاد) گاو بیشتر به عنوان یک معیار ثروت و رفاه ارزش‌گذاری می‌شد. دام اصلی ثروت بود و گاو و محصولات آن (شیر، شیرینی) برای انجام قربانی‌ها به خدایان ضروری بودند. در این مرحله، استفاده از گوشت گاو و قربانی کردن گاو نه تنها مجاز بلکه گاهی حتی در چارچوب مراسم و مهمانی‌ها اجباری بود. داده‌های باستان‌شناسی اجازه می‌دهد که ریشه‌های احترام به گاو را تا حکومت تمدن هند (حدود سال 3000 قبل از میلاد) پیگیری کنیم. تشکیل doktrina: مادر همه گاوها و ahimsa یک تغییر کلیدی حدود میلادی رخ داد. در این دوره تحت تأثیر فلسفه ahimsa (غیرآزادی) و ایده‌های انتقال روح که توسط بودیسم و جاییسمیسم تبلیغ می‌شد، نگرش به گاو تغییر کرد. کشتن گاو را به یک گناه بزرگ تبدیل کردند و تصویر آن را به یک مادرانه. در متون مقدس مانند ماخاباراترا و پورانها، گاو به عنوان «مادر همه موجودات» و مقصد همه خدایان و مکانهای مقدس توصیف شده است. گاو افسانه‌ای کامادینا («گاو وفور») که آرزوها را برآورده می‌کند، جایگاه خاصی دارد. تا 1000 سال میلادی وگتاریسم و ممنوعیت گوشت گاو به یک اصل عادی در اصلیت هندوئیسم تبدیل شد. اساس اقتصادی و محصولات گاو احترام مذهبی به دلایل عملی پشتیبانی می‌شد. گاو به عنوان منبع ضروری از «پنج محصول (panchagavya): شیر، کفیر، شیره، 尿液 و مدفوع در نظر گرفته می‌شد. این محصولات به عنوان پاک‌کننده و درمانی شناخته می‌شدند. مدفوع به عنوان سوخت و ضدعفونی‌کننده برای پوشش دیوارها و کف استفاده می‌شد و ادرار در مراسم پاکسازی استفاده می‌شد. به این ترتیب، گاو یک کمپانی زنده برای تولید منابع حیاتی بود. سیاسی‌سازی: گاو به عنوان نماد مقاومت در دوره‌های میانه‌عصر و دوران استعمار، تصویر گاو یک معنا سیاسی قوی پیدا کرد. ممنوعیت قربانی کردن آن به نماد مقاومت علیه تهاجمگران مسلمان اول و سپس استعمارگری بریتانیا تبدیل شد. در طول انقلاب 1857 بین سربازان هندی شایعاتی درباره روغن‌های جدیدی که با چربی گاو و خوک چرب شده بود، پخش می‌شد که این موضوع هر دو هندوها و مسلمانان را ... Читать далее

Politiki va voennoe stran NATO o Kaliningradskoy oblasti

Wed, 30 Sep 2026 20:14:00 +0500

Ситуация вокруг Калининградской области остаётся одной из самых взрывоопасных точек в Европе. Заявления официальных лиц стран НАТО можно разделить на два принципиально разных уровня: практические военные планы и публичная риторика. За первым уровнем стоят конкретные дивизии, армии и технологии, за вторым — попытки дистанцироваться от собственных угроз. Практический уровень: планы и заявления военных Наиболее конкретные заявления связаны с именем генерала Кристофера Донахью, командующего армией США в Европе и Африке. В июле 2025 года он представил стратегию НАТО под названием «Восточный фланг: линия сдерживания». Генерал прямо заявил, что альянс способен подавить зону A2/AD (воспрещения доступа и маневра) в Калининградской области «с земли быстрее, чем когда-либо прежде», и что эти планы «уже разработаны». Ключевой технический элемент — платформа искусственного интеллекта Maven Smart System от компании Palantir. Она предназначена для обработки больших объёмов данных и помощи командованию в принятии решений в реальном времени. Помимо слов, есть и действия. В августе 2026 года НАТО провело крупные учения у границ Калининградской области с участием 25 самолётов, включая американские и норвежские истребители, вертолёты Apache, самолёт дальнего радиолокационного обнаружения E-3A AWACS, разведывательный самолёт Bombardier ARTEMIS II и редкий самолёт радиоэлектронной борьбы EA-37B Compass Call. Российские военные эксперты интерпретировали это как отработку сценария блокады Калининграда и принуждения России к попытке прорыва через Сувалкский коридор. Публичный уровень: риторика НАТО Официальная позиция НАТО как организации остаётся сдержанной, но с заметной долей скепсиса по отношению к российским предупреждениям. Генеральный секретарь НАТО Марк Рютте в сентябре 2026 года прокомментировал российскую дипломатическую ноту о недопустимости блокады Калининграда. Он подтвердил, что альянс получил предупреждение, но заявил, что «не ... Читать далее

چگونه ناتو می‌تواند منطقه کالینینگراد را مسدود کند. سناریوها و پیامدها.

Wed, 30 Sep 2026 20:08:00 +0500

ناتو رسمی اعلام کرده است که آماده بستن محاصره کالینگراد نیست، اما در میان چرخه‌های نظامی غرب و جامعه‌های کارشناسان، واقعاً سناریوهای محاصره این ناحیه مستقل روسیه در صورت یک درگیری فرضی مورد بحث قرار می‌گیرد. روسیه، در مقابل، بارها در بالاترین سطح هشدار داده است که هرگونه تلاش برای محاصره به عنوان اعلام جنگ تلقی خواهد شد و پاسخی از جمله استفاده از سلاح هسته‌ای در پی خواهد داشت. چرا کالینگراد خط قرمز است منطقه کالینگراد یک ناحیه مستقل روسیه است که از سرزمین اصلی کشور جدا شده و توسط لهستان و لیتوانی که اعضای ناتو هستند، محصور شده‌اند. در این منطقه یک گروه نظامی بزرگ قرار دارد که شامل پایگاه نیروی دریایی بالتیک و سیستم‌های موشکی اسکندر است که می‌توانند کلاهک‌های هسته‌ای حمل کنند. از دیدگاه برنامه‌ریزی نظامی ناتو، این نیروها یک تیغه هستند که در صورت یک درگیری می‌تواند برای حمله به کشورهای بالتیک و لهستان استفاده شود. بنابراین، محاصره کالینگراد به عنوان راهی برای خنثی کردن این تهدید در نظر گرفته می‌شود. سناریوهای فرضی محاصره در مقالات تحلیلی و بیانیه‌های نمایندگان ناتو، گام‌های ممکن زیر ذکر شده است. سناریو توضیح محاصره دریایی و هوایی بر اساس اطلاعات که دیپلمات‌های روسیه نقل می‌کنند، ناتو به نظر می‌رسد که در حال آماده‌سازی محاصره هوایی و دریایی منطقه است، شامل ضبط کشتی‌های تجاری و توطئه‌های در خطوط ارتباطی زیردریایی. این به معنای قطع ارتباط دریایی و هوایی با این ناحیه خواهد بود. کنترل مسیر سувالک این یک نوار باریک زمین (حدود ۱۰۰ کیلومتر) در مرز لهستان و لیتوانی است که منطقه کالینگراد را با بلاروس متصل می‌کند. در صورت یک درگیری، کنترل این مسیر به ناتو اجازه می‌دهد تا کالینگراد را از همسایه روسی خود کاملاً جدا کند. قطع جریان ترانزیت لیتوانی تهدید کرده است که ارتباط راه‌آهن با کالینگراد را محدود کند، که در واقع یک گام به سمت محاصره است. واکنش روسیه: از دیپلماسی تا کابوس طرف روسی به این سناریوها به شدت واکنش نشان داده است. موضع رسمی در سفارت‌های روسیه در ایرلند و بلژیک و همچنین توسط مشاور رئیس‌جمهور نیکولای پاتروشف اعلام شده است. آرزوهای هسته‌ای. روسیه اعلام ک ... Читать далее

تورپید پوزیدون

Mon, 28 Sep 2026 10:07:00 +0500

پoseidon — این یک زیردریایی بدون سرنشین روسی با سیستم انرژی هسته‌ای است که به صورت رسمی به عنوان سلاح پاسخگویی استراتژیک معرفی شده است. ویژگی اصلی آن توانایی حمل بار هسته‌ای به فاصله تقریباً نامحدود زیر آب است که آن را به یک کلاس جدید از تسلیحات تبدیل می‌کند که در جهان هیچ نمونه‌ای برای آن وجود ندارد. ویژگی‌های اصلی بر اساس اظهارات مقامات رسمی و ارزیابی‌های کارشناسان، پارامترهای این دستگاه به شرح زیر است. پارامتر مقدار طراح مرکز تحقیقات و توسعه فناوری دریایی \"rubin\" (聖 پترزبورگ) طول ~20 متر قطر ~1,8–2 متر وزن ~100 تن فاصله تا 10000 کیلومتر سرعت 60–100 گره (110–185 کیلومتر بر ساعت) عمق تا 1000 متر توانایی کلاهک جنگی ~2 مگاژانر سیستم انرژی رآکتور هسته‌ای با حرارت‌رساننده مایع نوازدهندگان کشتی زیردریایی \"belgorod\" (طرح 09852)، کشتی زیردریایی \"khabarovsk\" (طرح 09851) تاریخچه توسعه برای اولین بار در سال 2015 از طریق نشت به تلویزیون دولتی روسیه از وجود این دستگاه خبر داده شد. رسمی‌اً \"poseidon\" توسط رئیس‌جمهور ولادیمیر پوتین در سال 2018 در چارچوب معرفی تسلیحات جدید استراتژیک معرفی شد. مرحله کلیدی آزمایش‌ها در ماه october 2025 بود، زمانی که، طبق گفته‌های پوتین، برای اولین بار موفق شدند دستگاه را از کشتی زیردریایی هواپیما برسانند و سیستم انرژی هسته‌ای آن را فعال کنند که مدتی در آن کار کرد. در ماه may 2026 پوتین اعلام کرد که کار بر روی \"poseidon\" در مرحله نهایی است. تولید و نقش در استراتژی \"poseidon\" به عنوان سلاح پاسخگویی در نظر گرفته می‌شود. وظیفه آن ضربه به اهداف بحرانی ساحلی دشمن (بنیادهای نظامی دریایی، بنادر، شهرها) حتی اگر سیستم‌های دفاعی موشکی (PРО) موشک‌های بالستیک را دستگیر کنند، است. پیشرفت کلیدی نسبت به حمل‌کنندگان سنتی توانایی دورزدن سیستم‌های دفاعی موشکی موجود است. موشک‌ها می‌توانند در مسیر خود دستگیر شوند، اما \"poseidon\" زیر آب حرکت می‌کند، جایی که سیستم‌ه ... Читать далее

پرداخت‌های اتحاد جماهیر شوروی در جنگ جهانی دوم

Thu, 24 Sep 2026 10:27:00 +0500

وازدهای اتحاد جماهیر شوروی در جنگ جهانی دوم — موضوعی است که داده‌ها بسته به روش محاسبه و بافت سیاسی متفاوت می‌شود. موضع رسمی روسیه بر اساس عدد بیست و شش تمام و شش دهکده میلیون انسان است، اما ارزیابی‌های دیگری نیز وجود دارد. داده‌های رسمی بر اساس داده‌های وزارت دفاع روسیه، کل تلفات انسانی اتحاد جماهیر شوروی، شامل نیروهای نظامی و غیرنظامی، بیست و شش تمام و شش دهکده میلیون انسان است. از این تعداد: تلفات بدون بازگشت ارتش: هشت میلیون و ششصد و هشتاد و هشت هزار و چهارصد نفر، با توجه به جنگ با ژاپن در ماه آگوست سال هزار و نهصد و چهل و پنج. تلفات جمعیت غیرنظامی: حدود هجده میلیون نفر. این عدد شامل کشته‌شدگان در میدان نبرد، مبتلایان به زخم‌ها که مردند، کشته‌شدگان در اسارت و همچنین شهروندان صلح‌آمیز که قربانی نسل‌کشی، قحطی و بیماری‌ها شدند، است. ارزیابی‌های دیگر در میان مورخان و جمعیت‌شناسان نظر واحدی وجود ندارد. اختلاف داده‌ها بسیار زیاد است. بیست و هفت میلیون. آخرین ارزیابی رسمی که در سال هزار و نهصد و نود و نه منتشر شد. بیست و شش و نیم تا بیست و هفت میلیون. بیشتر تحقیقات مدرن روس‌ها به این عدد از دست دادن جمعیت‌شناسی تمایل دارند. بیشتر از سی و نه میلیون. بر اساس داده‌های آمار روسیه، اگر تنها به تلفات مستقیم توجه نشود، بلکه به تعداد فرزندان متولد نشده و مرگ زودرس به دلیل شرایط سخت زندگی نیز توجه شود. چهل سه تا پنجاه و دو میلیون. ارزیابی‌ای که در کتاب «مرگ‌های غیرطبیعی در اتحاد جماهیر شوروی» ارائه شده، جایی که تلفات به دلیل اعدام و جنگ با هم بررسی می‌شوند. چهل و یک تمام و نه دهکده میلیون. عددی که در برخی از چاپ‌های عمومی از داده‌های محرمانه برنامه‌ریزی دولتی اتحاد جماهیر شوروی ذکر شده است. مضمون مهم بحث در مورد تلفات اغلب سیاسی‌سازی شده است. برای مثال، اظهارات دونالد ترامپ در مورد پنجاه میلیون مرگ شهروندان شوروی به عنوان بالاتر از واقعیت نامگذاری شد. از سوی دیگر، برخی از محققان معتقدند که بیست و شش تمام و شش دهکده میلیون انسان به طور رسمی کم شده است. به طور جداگانه، باید به تلفات اسیران شوروی توجه شود: از حدود چهار و نیم تا پنج تمام و هفت دهکده میلیون کسی که اسیر شدند، حدود پنجاه و هفت درصد از آنها کشته شدند، یعنی حدود دو و نیم تا سه تمام و ه ... Читать далее