بحث در مورد قارچ Candida auris که سازمان بهداشت جهانی (WHO) آن را در لیست پاتوژن‌هایی که تهدیدات بحرانی دارند، قرار داده است.

این یک تحلیل دقیق از وضعیت است که به صورت مقاله علمی-عمومی تهیه شده است.

قارچ فوق‌العاده Candida auris: اپیدمی ناپیدا، که در اروپا در حال افزایش است

مفهوم «قارچ فوق‌العاده» به یک قارچ قهوه‌ای مرگبار اشاره دارد که Candida auris نامیده می‌شود و نشان‌دهنده مقاومت نگران‌کننده‌ای به بیشتر داروهای ضد قارچ موجود است. از زمان توصیف اولیه آن در سال ۲۰۰۹ (از گوش‌سیر بیمار در ژاپن، از کجا نام «auris» — گوش گرفته شده)، این میکروارگانیسم به سرعت در سراسر جهان گسترش یافته و به یکی از خطرناک‌ترین عفونت‌های بیمارستانی تبدیل شده است. در اروپا، با جمعیت انبوه و جریان‌های مهاجرتی فعال، شیوع C. auris به صورت روزافزون گزارش می‌شود و نگرانی‌های اپیدمیولوژیست‌ها و پزشکان عمومی را برانگیخته است.

خطرناکی و مقاومت منحصر به فرد پاتوژن

ویژگی اصلی Candida auris، که آن را به یک «قارچ فوق‌العاده» تبدیل می‌کند، مقاومت چند دارویی است. بسیاری از استراحت‌ها نشان‌دهنده مقاومت به سه گروه اصلی داروهای ضد قارچ (آزول‌ها، اکینوکان‌ها و پلی‌ان‌ها) هستند که درمان عفونت را بسیار دشوار و گاهی غیرممکن می‌کند. علاوه بر این، قارچ به طور استثنایی در محیط خارجی مقاوم است. برخلاف قارچ معروف‌تر خود Candida albicans، C. auris قادر به ماندن طولانی‌مدت بر روی سطح در اتاق‌های بیمارستان (مبلمان، تجهیزات، دیوارها) است و به داروهای ضدعفونی‌کننده بر اساس اتحادیه‌های آمونیاک قوی مقاوم است و می‌تواند از انسان به انسان و از طریق اشیاء آلوده منتقل شود.

گروه‌های در معرض خطر و علائم بالینی

برای یک فرد سالم با سیستم ایمنی طبیعی، Candida auris به طور معمول تهدیدی جدی نیست. گروه اصلی در معرض خطر شامل بیماران重症 در بیمارستان‌ها هستند:

• بیماران بخش‌های مراقبت‌های ویژه و تخصصی.

• افرادی با سیستم ایمنی ضعیف (بعد از شیمی‌درمانی، پیوند عضو، HIV).

• بیماران با کاتترهای چندگانه یا تحت تنفس مصنوعی.

• بیماران مبتلا به بیماری‌های مزمن مانند دیابت.

قارچ می‌تواند عفونت‌های حمله‌ای ایجاد کند، از جمله کاندیدمی (عفونت خون)، عفونت‌های زخم و گوش‌آلودگی. مرگ‌ومیر در عفونت‌های حمله‌ای که توسط C. auris ایجاد می‌شود، بر اساس ارزیابی‌های مختلف از ۳۰٪ تا ۶۰٪ است، اما مهم است که توجه داشت که این ارقام به طور قابل توجهی به شدت بیماری اصلی در بیماران تحت تأثیر بستگی دارد.

دلایل افزایش سریع در اروپا

گسترش «قارچ فوق‌العاده» در قاره اروپا به چند عامل مرتبط با یکدیگر بستگی دارد. نقش کلیدی را سفرهای بین‌المللی و مهاجرت ایفا می‌کنند که به انتقال بی‌علامت پاتوژن از مناطقی که آنجا انگلی است، کمک می‌کنند. روش‌های ناکافی برای کنترل عفونت در برخی از مؤسسات پزشکی، به ویژه در شرایط اضافه بار، شرایط ایده‌آلی برای شیوع ایجاد می‌کنند. علاوه بر این، استفاده گسترده و گاهی بی‌دلیل از داروهای ضد قارچ در پزشکی و کشاورزی فشار انتخابی ایجاد می‌کند که باعث بقا و تولید مثل دقیقاً آن استراحت‌هایی می‌شود که مقاومت دارند.

مقیاس‌های مقابله و استراتژی‌های کنترل

مبارزه با Candida auris نیاز به رویکردی پیچیده در سطح ملی و بین‌المللی دارد. استراتژی کنترل شامل:

1. افزایش نظارت اپیدمیولوژیک: شناسایی و انزوا کردن بیماران آلوده یا تحت حمله.

2. کنترل عفونت دقیق: استفاده از ضدعفونی‌کننده‌هایی که اثبات شده‌اند علیه C. auris مؤثر هستند (مثلاً بر اساس کلر)، پاکسازی دقیق اتاق‌ها و تجهیزات.

3. اسکن بیماران: انجام تست‌ها برای بیمارانی که از گروه‌های در معرض خطر یا مناطقی با شیوع گزارش شده‌اند، می‌آیند.

4. توسعه داروهای جدید: سرمایه‌گذاری در تحقیقات و ایجاد کلاس‌های جدید داروهای ضد قارچ که پاتوژن به آنها مقاوم نیست.

بنابراین، گسترش Candida auris در اروپا یک اپیدمی ساکت اما بسیار خطرناک است که سیستم‌های بهداشتی را به چالش می‌کشد. موفقیت در مبارزه با آن بستگی به اقدامات هماهنگ، بودجه‌گذاری مناسب و رعایت دقیق پروتکل‌های ایمنی عفونت دارد تا بیمارستان‌ها از مکان‌های درمانی به منابع عفونت‌های مرگبار تبدیل نشوند.

Permanent link to this publication: