ناروتو در فرهنگ جوانان مدرن: کد اجتماعی و مایه‌شناسی نسل

آنی‌مه و مانگا «ناروتو» (1999-2014) مدت‌هاست که فقط یک برند تجاری موفق نیست. برای نسل‌های ميلنیمال و سنتنیال، این سفره یک آرچایتیپ فرهنگی، یک افسانه جمعی، زبانی برای ارتباط و منبع اصول زندگی جهانی شده است. تأثیر آن بر فرهنگ جوانان به صورت سیستماتیک است، نه تنها میل‌های رسانه‌ای را شکل می‌دهد بلکه تنظیمات اجتماعی را نیز.

آسانسور اجتماعی و فرهنگ سخت‌کوشی

اساس داستان، داستان پسری است که از استعداد مادرزادی محروم است، اما از طریق تلاش بی‌نظیر به قله‌ها می‌رسد. این روایت با جوانان دهه‌های 2000 و 2010 بسیار هماهنگ بود که در شرایط نابرابری اجتماعی در حال افزایش و فرهنگ خودساختی (self-made) رشد می‌کردند. شعار اصلی ناروتو — «من کناره‌گیری نمی‌کنم و فرار نمی‌کنم… من هرگز قول خود را نمی‌شکنم. این راه نینجا من است！」 برای بسیاری از مردم یک منشور مسئولیت شخصی و مقاومت (توانایی در عبور از چالش‌ها) بود. نکته جالب این است که صحنه‌ای که ناروتو به خاطر تاخیر خود را تنبیه می‌کند و یک بشقاب نودل را می‌خورد، یک موم (mem) اینترنت شده است، نمادی از خودداری. این تأکید بر اراده و کار در مقابل استعداد مادرزادی (مانند ساسکه یا نئجی) یک مدل الهام‌بخش و قابل تقلید قوی ایجاد کرده است.

زبان نمادها و مایه‌شناسی جدید

«ناروتو» یک زبان نمادین و بصری شکل داده است که برای میلیون‌ها نفر قابل فهم است. آتрибوت‌ها — روسری‌های روی سر (هیت-ای)، نمادهای مهر، سبک لباس — بخشی از مد جوانان شده‌اند و حرکات برای اجرای «جوتسو» در سراسر جهان شناخته شده‌اند. اما مهم‌تر از آتрибوت‌های ظاهری، یادگیری مایه‌شناسی داخلی است. مفاهیم «چی-آکوری» (انرژی داخلی)، تعادل تاریک و روشن در درون هر فرد (مانند جینچوریکی)، اهمیت «درد خود» برای همدلی — این‌ها نه تنها بخش‌هایی از داستان هستند. برای بسیاری از جوانان، این‌ها افسانه‌هایی هستند که به آنها کمک می‌کنند تا درگیری‌های داخلی خود را درک کنند، افسردگی را پیدا کنند و هویت خود را جستجو کنند. داستان ایتاچی اویچی، که همه چیز را برای صلح از دست می‌دهد، بحث‌های اخلاقی بی‌پایانی در اینترنت درباره مرزهای وظیفه و ارزش زندگی فردی ایجاد کرده است، قابل مقایسه با دشمنی‌های فلسفی کلاسیک.

ارزش‌ها در مقابل سینicism: اخلاق نسل جدید

برخلاف تصورات مربوط به سینicism جوانان مدرن، «ناروتو» نرative‌ای درباره قدرت همدلی، بخشش و اقدام جمعی را تبلیغ می‌کند. قهرمان اصلی سعی می‌کند دشمن را نابود نکند، بلکه «درد او را» درک کند و مذاکره کند. این مدل حل درگیری از طریق درک، نه از طریق نابودسازی کامل، یک روند فرهنگی شده است. علاوه بر این، این فرانشیز احساسات را برای مخاطبان مردانه مشروعیت بخشیده است. شخصیت‌های مردی که اشک می‌ریزند و عشق و درد خود را به صورت باز نشان می‌دهند، تصور قهرمانان بی‌عاطفه را شکست دادند. برای جوانان این یک اجازه برای بیان احساسات است.

نوع و محیط جهانی

این سفره، که در ژاپن پس از جنگ ایجاد شده است، یک زمینه صلح‌طلبان دارد. چرخه نفرت («ساروتوبی: "مردم نمی‌توانند ناگهان دلیلی برای وارد آوردن آسیب به یکدیگر پیدا کنند"»)، جنگ بین روستاها، زخم نسل‌ها — همه این‌ها استعاره‌هایی از فرآیندهای تاریخی واقعی هستند. جوانان مدرن که در دنیایی از جنگ‌های اطلاعاتی، تروریسم و درگیری‌های جهانی رشد می‌کنند، این داستان را نه یک فانتزی، بلکه یک استعاره از زمان خود می‌بینند. پایان مانگا، که صلح موقتی از طریق تلاش مشترک و درک متقابل به دست می‌آید، آرزوهای یک نسل کامل را منعکس می‌کند.

ادغام در محیط دیجیتال

«ناروتو» بخشی طبیعی از فرهنگ اینترنت شده است. ویدئوهای موسیقی آنی‌مه (AMV) بر اساس آن یک ژانر از خلاقیت است. هنر دوستانه، کسپلی، بحث‌های نظریه‌پردازی در Reddit و TikTok — همه این‌ها فرم‌هایی از زندگی جمعی و بازاندیشی سفره هستند. نقل قول‌ها و تصاویر از «ناروتو» در موم‌های سیاسی، آموزش‌های انگیزشی و حتی در کارهای آکادمیک روان‌شناسی و درگیری‌ها استفاده می‌شوند. داستان ناروتو و ساسکه به یک الگوی جهانی برای توضیح روابط دوستانه-دشمنانه پیچیده (frenemy) تبدیل شده است.

بنابراین، «ناروتو» برای جوانان مدرن نه تنها سرگرمی است. این یک کد فرهنگی کامل است که پیشنهاد می‌دهد:

1. یک سیستم اخلاقی مبتنی بر تلاش، وفاداری و جستجوی مذاکره.

2. زبانی برای بازتاب درباره درد شخصی و جمعی.

3. مایه‌شناسی که در دنیای سکولار جایگزین مایه‌شناسی‌های سنتی مذهبی درباره خوبی، بدی و کفاره می‌شود.
   فرانشیز نقش یک متنی اجتماعی پیوندی را ایفا کرده است، به یک نسل پراکنده دیجیتال یک جهان نمادین مشترک و مجموعه‌ای از ارزش‌ها برای درک آن ارائه داده است. این نمونه‌ای از آن است که چگونه یک پدیده فرهنگی پاپ به میراث معنوی جمعی تبدیل می‌شود.

Permanent link to this publication: