وقتی درباره حفاظت از جنگل صحبت میکنیم، اولین چیزی که به ذهن میرسد، جنگلبانان با کولهپشتی هستند که از جنگلها عبور میکنند. اما روش دیگری نیز وجود دارد که بسیار بزرگتر و سریعتر است. این روش هوانوردی است. هواپیماها، هلیکوپترها و رباتهای بدون سرنشین که بالای جنگل پرواز میکنند، نشانههای اولیهی فاجعه را مشاهده میکنند و بدون منتظر اینکه آتش به هزاران هکتار گسترش یابد، به مبارزه با آتش میپردازند. حفاظت از جنگلها با استفاده از هوانوردی نه تنها یک فناوری است، بلکه یک فلسفهی کامل است که سرعت و ارتفاع به عنوان مهمترین همیاران در مبارزه برای حفظ تنفس کرهی زمین هستند.
ایدهی استفاده از هوانوردی برای حفاظت از جنگلها تقریباً نزدیک به یک قرن پیش به وجود آمد. هنوز در سال 1932، در منطقهی شاتور در استان مسکو تحت رهبری A.M. Simsky، اولین آزمایشهای آئراسو (سیارکهای جنگل) و اطفای حریق از هوا با بمباران شیمیایی انجام شد. در آن زمان این قدمهای اولیهای بودند، اما آنها شروع یک صنعت کامل را قرار دادند. امروز حفاظت از جنگلها با استفاده از هوانوردی تنها خدمت تخصصی در روسیه است که نظارت و اطفای حریق جنگلها را در مناطق سختگذر انجام میدهد. این خدمات در 44 منطقهی کشور شامل سازمانها و پایگاههای حفاظت از جنگلها با استفاده از هوانوردی ایجاد شدهاند[reference:2].
حفاظت از جنگلها با استفاده از هوانوردی نه تنها هواپیماها و هلیکوپترها است. این یک سیستم پیچیده است که شامل نظارت ماهوارهای، پایش هوایی و زمینی و همچنین سیستمهای نظارت تصویری است. تمام این اطلاعات به دفاتر مدیریت منطقهای جمعآوری میشود، جایی که متخصصان در حالت واقعیترین زمان وضعیت را ارزیابی میکنند و تصمیمات میگیرند. این امکان را فراهم میکند که نه تنها واقعیت آتشسوزی را تأیید کنیم، بلکه توسعهی آن را پیشبینی کنیم و به سرعت نیروها را برای نابودسازی آن ارسال کنیم.
وقتی در جنگل آتش میسوزد، زمان به دقیقهها تبدیل میشود. و در اینجا هوانوردی به کمک میآید. هواپیماها آمفیبای و Bе-200ЧS، هواپیماهای عظیم Iل-76 و هلیکوپترهای Mі-8، Mі-26 و Kа-32 به عنوان اصلیترین سلاح در مبارزه با آتش هستند. آنها دهها تن آب را بر روی مناطق آتشسوزی میریزند، در مناطقی که تکنیکهای زمینی نمیتوانند به آنها دسترسی پیدا کنند.
یک نقش خاصی نیز برای بزرگترین هلیکوپتر جهان Mі-26 دارد که هیچ نمونهای ندارد. او میتواند هر روز دهها تن آب بر روی مناطق آتشسوزی بپاشد. و در موارد اضطراری، هوانوردی ارتش نیز به اطفای حریق میپیوندد، مانند سال 2026، وقتی 10 هلیکوپتر و تعداد مشابهی هواپیماهای Iل-76 به مبارزه با آتشسوزی جنگلها جذب شدند.
اما هوانوردی نه تنها آتش میخوابانید، بلکه هوا را نیز ایجاد میکند. در برخی مناطق، مانند یوگرا، خلبانان بارشهای مصنوعی ایجاد میکنند تا آتشسوزیها با بارش باران熄بانی شوند. و در HMAO برای متوقف کردن آتشسوزی حتی به استفاده از انفجارها رویآورده میشود که به کاهش آتش و جلوگیری از گسترش آن کمک میکنند.
اما هوانوردی در جنگل نه تنها بمبارانهای آبی و توفانهای آتش است. این یک کار دقیق است که در مرحلهی اولیهی آتشسوزیها را کشف میکند. ناظر هوایی که به هوا میرود، مناطق گسترده را بررسی میکند و کوچکترین نشانههای دود را جستجو میکند. به محض اینکه خطر را مشاهده میکند، او به هدف گروههای آتشنشان میرود. این امکان را فراهم میکند که آتشسوزیها در مرحلهی اولیهی آنها نابود شوند و آتش به مناطق بزرگتر نرسد.
مثلاً در منطقهی کرااسنویار، پایش فصلی جنگلها نه تنها شامل هوانوردی است، بلکه شامل پهپادهای هوایی با دوربینهای تصویری نیز میشود. این به کشف آتشسوزیها و شناسایی مقصران کمک میکند. سیستم نظارت در آنجا به طور کامل راهاندازی شده است: ماهوارهها، هوانوردی، نظارت زمینی و پهپادها در یک سیستم واحد کار میکنند.
در سالهای اخیر، نقش پهپادهای هوایی در حفاظت از جنگلها بیشتر شده است. آنها امکان شناسایی و کنترل سریع آتشسوزیها و یافتن برشهای غیرقانونی و سایر تخلفات را فراهم میکنند. پهپادها مجهز به دوربینهای با کیفیت بالا، دماسنجها و حتی دیتکتورهای دود هستند.
مثلاً در یاقوتستان، پهپادها برای گسترش منطقهی اطفای حریق، بررسی سریع وضعیت و هماهنگی واحدهای آتشنشان استفاده میشوند. در استان اودمورتیا، پایگاه هوایی 19 پهپاد برای نظارت بر آتشسوزیها دریافت کرده است و در اختیار پایگاه هوایی 117 دوربین نظارت تصویری، 25 پهپاد، بیش از 400 دستگاه تجهیزات و 1,2 هزار نفر قرار دارند.
یک پروژهی مشترک بین \"Geoscan\" و حفاظت از جنگلها نیز قابل توجه است. به عنوان پایهی سختافزاری از پهپادهای هواپیمایی \"Geoscan 701\" استفاده میشود که زمان پرواز آنها به 10 ساعت میرسد. و برای نظارت تصویری فوری از \"Geoscan 801\" استفاده میشود. این پهپادها امکان نظارت بر مناطق گسترده به صورت واقعیترین زمان را فراهم میکنند که به طور قابل توجهی افزایش مییابد کارایی شناسایی آتشسوزیها.
مثلاً در استان ولوگدا، سیستم نظارت چهارلایهای وجود دارد: نظارت فضایی، پایش هوایی، نظارت تصویری و پایش زمینی. و در برخی مناطق از بالنها برای نظارت بر جنگلها استفاده میشود.
فناوریها متوقف نمیشوند. امروز سیستمهای نظارت از راه دور بر آتشسوزیهای جنگلها توسعه مییابند که شامل هواپیماها و هواپیماهای برجسته، دوربینهای دود و محصولات نرمافزاری هستند که میتوانند به طور خودکار مکانهای آتشسوزی را شناسایی کنند. مثلاً سیستم \"Lesohranitel\" میتواند دود و آتش را در مراحل اولیهی آنها تشخیص دهد و به دفاتر مدیریت اطلاع دهد.
امروزه پرواز پهپادها از پلتفرمهای خاصی به نام درونپورتها انجام میشود که امکان بررسی کامل مناطق آتشسوزی را به صورت خودکار بدون نیاز به حضور انسان در مکان شروع میدهد. و در آیندهی نزدیک، ما با بیشتر نوآوریها مواجه خواهیم شد: هوش مصنوعی دادههای پهپادها و ماهوارهها را تحلیل خواهد کرد، توسعهی آتشسوزیها را پیشبینی خواهد کرد و راههای بهینهای برای اطفای حریق را پیشنهاد خواهد داد.
هوانوردی یک ابزار قدرتمند است، اما نمیتواند به تنهایی کار کند. هر کسی میتواند نقش خود را در حفظ جنگلها ایفا کند. اگر شما دود یا آتش در جنگل دیدید، بیتفاوت نباشید. به خط مستقیم حفاظت از جنگلها تماس بگیرید. تماس شما میتواند هزاران هکتار از جنگل را نجات دهد.
حفاظت از جنگلها یک ترکیب از انسان و فناوری است که هر عنصر سیستم به نتیجهی مشترک کار میکند. و تا زمانی که هواپیماها، هلیکوپترها و پهپادها در آسمان پرواز میکنند، جنگلهای ما زیر حفاظت مطمئنی هستند. آیندهی حفاظت از جنگلها در اختیار فناوریهای بدون سرنشین و هوش مصنوعی است، اما عامل اصلی همچنان عامل انسانی است: توجه، مسئولیت و عشق به طبیعت.
New publications: |
Popular with readers: |
Worldwide Network of Partner Libraries: |
 |
Contacts |
About · News · For Advertisers |
 Digital Library of Tajikistan ® All rights reserved.
2019-2026, LIBRARY.TJ is a part of Libmonster, international library network (open map) Keeping the heritage of Tajikistan |
|
US-Great Britain
Sweden
Serbia
Russia
Belarus
Ukraine
Kazakhstan
Moldova
Tajikistan
Estonia
Russia-2
Belarus-2
