جنون صورتی: چرا تقریباً همه بازیکنان در جام جهانی ۲۰۲۶ در کفش‌های یک رنگی به میدان آمدند

مبارزه افتتاحیه جام جهانی ۲۰۲۶ بین مکزیک و آفریقای جنوبی. تماشاگران که آماده دیدن فوتبال در بالاترین سطح بودند، چیز عجیبی دیدند: از ۲۲ بازیکن شروعی، ۱۹ نفر در کفش‌های صورتی روشن به میدان آمدند. نه یک یا دو ستاره، نه یک برند، بلکه تقریباً همه. این یک اتفاق تصادفی نبود و یک توافق بین بازیکنان نبود. این یک هماهنگی بازاریابی بود که به سرعت به یک مومن اصلی در این مسابقات تبدیل شد. چگونه ممکن است بزرگترین برندهای ورزشی جهان — Nike، Adidas، Puma، New Balance و Skechers — همزمان روی یک رنگ خاص سرمایه‌گذاری کنند؟

از سیاه به صورتی: چرخش رنگی دهه

هنوز ۳۰–۴۰ سال پیش، کفش‌های فوتبال فقط در یک رنگ — سیاه — تولید می‌شدند. در یک چهارم آخرین قرن، تولیدکنندگان تمام رنگ‌های طیف رنگی را امتحان کرده‌اند تا خود را نشان دهند و یک شکل فردی برای نمایندگان ستاره‌های خود ایجاد کنند. اما در جام جهانی ۲۰۲۶، وضعیت کاملاً تغییر کرده است: بازیکنان دوباره در کفش‌های یک رنگی به میدان آمدند — فقط این بار رنگ آن صورتی بود.

این نتیجه یک توافق مخفی نبود. به گفته رئیس Adidas، بورن گولدن، فرآیند توسعه مجموعه‌های جام جهانی ۲۰۲۶ در محرمانگی شدید انجام شد و رقبا از برنامه‌های یکدیگر مطلع نبودند. اما همه آنها بر اساس یک پیش‌بینی مشابه از آژانس روند WGSN تکیه داشتند که در سال ۲۰۲۴ پیش‌بینی کرده بود که رنگ اصلی تابستان ۲۰۲۶ \"فوکسیا الکترونیکی\" خواهد بود — یک رنگ نئون برجسته در مرز صورتی و بنفش. و همه برندها، در حالی که روی مجموعه‌های خود کار می‌کردند، به مدت یک و نیم تا دو سال قبل از مسابقات، به طور مستقل به یک تصمیم بصری مشابه رسیدند.

چرا صورتی: کنتراست، دیده شدن و روان‌شناسی

انتخاب رنگ صورتی تصادفی نبود. دلیل اصلی دیدنی بودن آن بود. صورتی روشن به طور کامل با چمن سبز و خطوط سفید زمین تضاد دارد و به سرعت در تصویر تلویزیونی، تکرارهای آهسته و ویدئوهای کوتاه که سپس در اینترنت منتشر می‌شوند، به چشم می‌آید. علاوه بر این، هیچ یک از ۴۸ تیم شرکت‌کننده در صورتی بازی نمی‌کنند، بنابراین کفش‌ها با اطاق بازی ترکیب نمی‌شوند.

اما یک عامل روان‌شناختی نیز وجود دارد. به گفته مدیر Nike، Odin Nymarko، تحقیقات شرکت نشان داده است که ورزشکاران هنگام پوشیدن کفش‌های روشن و شجاع‌تر احساس اعتماد به نفس بیشتری دارند. \"وقتی شما چنین رنگی روشنی مانند صورتی می‌پوشید، باید واقعاً ماهر باشید تا در این کفش‌ها بازی کنید — او گفت. — این نوعی بیانیه است: \"من آنقدر خوب هستم که بتوانم این کفش را بپوشم\".

پارادوکس بازاریابی: تلاش برای متمایز شدن که به وحدت منجر شد

رئیس Adidas این واقعه را \"اتفاقی ناخوشایند\" نامید و به دلیل اضافه بودن کفش‌های صورتی در این مسابقات عذرخواهی کرد. برخی از روزنامه‌نگاران \"جنون صورتی\" را بزرگترین شکست بازاریابی در تاریخ صنعت ورزشی نامیدند. اما کنایه در اینجا این است که هر یک از برندها تلاش می‌کردند تا از بقیه متمایز شوند، اما در نهایت همه به یک فکر رسیدند و پاهای بازیکنان به یک جسم صورتی یکپارچه تبدیل شدند.

اما این تئوری که این شکست است تنها تا حدی صحیح است. کفش‌های صورتی جدیدترین خطوط فروش در فروشگاه‌های سراسر جهان را شکست داده‌اند، بنابراین شرکت‌های اطاق بازی اهداف خود را به دست آورده‌اند. به گفته BBC: \"کنایه در اینجا این است که با وجود تعداد زیادی تولیدکننده که صورتی انتخاب کردند، ممکن است طراحی آنها سخت‌تر از بقیه باشد\".

کسی که در این روند صورتی جا نیفتاد

با وجود غلبه کامل رنگ صورتی، استثناهایی نیز وجود داشت. مدل‌های صورتی به عنوان \"سرعت\" معرفی شدند که به بازیکنان حمله‌کننده بسیار مناسب است. دفاع‌کنندگان اغلب از رنگ‌های تیره‌تر استفاده می‌کنند تا در دعواها توجه داوران را جلب نکنند. به عنوان مثال، دفاعکننده تیم ملی آلمان، آنتونیو رودیر، لوگوی تولیدکننده را روی کفش‌های سیاه خود پاک کرد.

ستاره‌هایی که قراردادهای شخصی دارند نیز مدل‌های منحصر به فردی دریافت کردند. لیونل مسی در کفش‌های سفید و آبی Adidas El Último Tango با نکات طلایی بازی کرد، و برای کریستیانو رونالدو، Nike کفش‌های طلایی کامل ایجاد کرد.

این چه معنایی برای آینده دارد

بوم صورتی در جام جهانی ۲۰۲۶ یک طوفان کامل است: هماهنگی مستقل بازاریابی، دقیق بودن در پیش‌بینی روند‌ها و تمایل برندها برای متمایز شدن در بزرگترین مسابقه. اما پارادوکس اصلی این است که تلاش برای متمایز شدن به نتیجه عکس منجر شد. به گفته کارشناسان، این مورد می‌تواند به عنوان نمونه‌ای از این که چگونه تلاش برای منحصر به فرد بودن به یکپارچگی جهانی منجر شد، وارد تاریخ شود.

با این حال، هرچند که به جنون صورتی انتقاد می‌شود،但它已成为 an integral part of the visual history of the championship. It may be that in four years, we will remember the 2026 World Cup not for goals and winners, but for this very color — the color that united all players, regardless of their contracts and ambitions.

Permanent link to this publication: