این یک سناریوی خیالی بسیار پیچیده است که می‌تواند به سرعت به اوجگیری بحران جهانی با مقیاس بی‌سابقه منجر شود. اعلام محاصره کالینینگراد توسط ناتو توسط روسیه به عنوان یک حادثه محلی قلمداد نمی‌شود، بلکه به عنوان یک عمل مستقیم از تهاجم و به احتمال زیاد به عنوان casus belli (دلیل به جنگ) در نظر گرفته می‌شود.

در اینجا تحلیل‌های ممکنه به صورت سناریوها ارائه شده است.

ارزیابی حقوقی و سیاسی: اعلام محاصره به عنوان یک عمل جنگ

از نظر حقوقی، برقراری محاصره به عنوان یک عمل جنگ مطابق با قوانین بین‌المللی تلقی می‌شود. منطقه کالینینگراد به عنوان یک экскلاو، بخشی از سرزمین‌های جمهوری روسیه است. هرگونه اقدام برای انزوا یا ممانعت از تأمین این منطقه توسط ناتو به عنوان یک حمله به یکی از اعضای خود (بر اساس ماده ۵ معاهده واشنگتن) در نظر گرفته می‌شود. روسیه، در مقابل، محاصره را به عنوان یک حمله به سرزمین خود از سوی اتحادیه ارزیابی می‌کند.

پاسخ نظامی مستقیم روسیه

مقیاس اقدامات روسیه محدود به منطقه دریای بالتیک نمی‌شود. این اقدامات سریع، سخت و چندلایه خواهد بود.

1. تلاش برای شکستن محاصره. نیروی دریایی بالتیک روسیه، تقویت شده با زیردریایی‌ها و قایق‌های موشکی، تلاش می‌کند تا حلقه محاصره را بشکند. این می‌تواند به درگیری مستقیم با کشتی‌های نیروی دریایی کشورهای ناتو منجر شود که به معنای آغاز جنگ علنی بین دو قدرت هسته‌ای خواهد بود.

2. پاسخ نابرابر. چون نیروی دریایی بالتیک روسیه در مقایسه با نیروهای متحد ناتو در منطقه ضعیف‌تر است، مسکو فوراً از امکانات نابرابر خود استفاده می‌کند. کالینینگراد یکی از مناطق نظامی‌سازی شده‌ترین روسیه است که در آن سیستم‌های موشکی اسکاندیر-ام، که می‌توانند سرنگون‌کننده‌های هسته‌ای و غیرهسته‌ای حمل کنند، و سیستم‌های دفاع هوایی اس-۴۰۰ مستقر شده‌اند. این نیروها به بالاترین سطح آماده‌سازی نظامی رسیده‌اند.

3. حمله به زیرساخت‌های حیاتی کشورهای ناتو. روسیه احتمالاً با موشک‌های خود به زیرساخت‌های نظامی شرکت‌کننده در محاصره — پایگاه‌های دریایی در لهستان و آلمان، فرودگاه‌هایی که از آنها هواپیماهای ناتو عمل می‌کنند و مراکز فرماندهی — حمله می‌کند. این کار برای مختل کردن محاصره و نشان دادن اراده انجام می‌شود.

اوجگیری درگیری و خطر هسته‌ای

درگیری محلی در دریای بالتیک تقریباً با احتمال صددرصد به اوجگیری سریع منجر خواهد شد.

• انعقاد ماده ۵ معاهده ناتو. هرگونه حمله روسیه به سرزمین لهستان، لیتوانی یا هر کشور دیگری از اعضای ناتو به طور خودکار منجر به فعال شدن مکانیزم دفاع جمعی خواهد شد. همه ۳۲ کشور اتحادیه، از جمله ایالات متحده، انگلستان و فرانسه، وارد جنگ خواهند شد.

• جنگ در مناطق دیگر. درگیری به سرعت به مناطق دیگر گسترش خواهد یافت — اوکراین، دریای سیاه، قطب شمال و حتی سوریه. حملات سایبری و جنگ اقتصادی به اوج خواهد رسید.

• پایگاه هسته‌ای بالا. با توجه به برخورد مستقیم با نیروهای conventional برتر ناتو و تهدید به شکست استراتژیک، روسیه ممکن است بر اساس doktrina نظامی خود، استفاده از سلاح هسته‌ای تاکتیکی را برای «اوجگیری» درگیری در نظر بگیرد. این لحظه خطرناک‌ترین لحظه از زمان بحران کارائیب خواهد بود، که جهان را به لبه یک جنگ هسته‌ای تمام‌عیار می‌کشاند.

پیامدهای اقتصادی و انسانی جهانی

پیامدهای چنین روندی برای کل جهان فاجعه‌آمیز خواهد بود.

• کاهش اقتصاد جهانی. بازارهای مالی جهانی فرو خواهد ریخت. قیمت‌های انرژی به اوج خواهد رسید. زنجیره‌های تأمین شکسته خواهد شد که منجر به بحران اقتصادی جهانی و تورم بالا خواهد شد.

• فاجعه انسانی. جمعیت منطقه کالینینگراد و کشورهای بالتیک و لهستان که در نزدیکی خطوط جبهه قرار دارند، با کمبود مواد غذایی، آب و انرژی مواجه خواهند شد. آغاز مهاجرت‌های بزرگ از این مناطق آغاز خواهد شد.

نتیجه‌گیری:

اعلام محاصره کالینینگراد توسط ناتو نه یک عمل محدود، بلکه دکمه‌ای برای شروع جنگ جهانی سوم با پایان غیرقابل پیش‌بینی و با احتمال بالای فاجعه‌آمیز است. هزینه سیاسی و نظامی چنین قدمی آنقدر بالا است که به عنوان کاملاً غیرقابل قبول و خارج از بحث سیاستمداران مسئول در نظر گرفته می‌شود. همه طرف‌ها می‌دانند که هرگونه حادثه‌ای در اطراف کالینینگراد باید به روش دیپلماتیک و نه نظامی حل شود تا از فاجعه جهانی جلوگیری شود.

Permanent link to this publication: