Devlet kurumlarında halk ve sorunları: müşteri odaklılığından ortak üretim hizmetlerine vatandaşların ("halk") devlet kurumlarıyla etkileşimi, "isteyen memur" paternalist modelinden "müşteri odaklılık" paradigmasına ve daha sonra "ortak üretim" (co-production) kamusal hizmetler konseptine evrim geçiriyor. Halkın sorunlarının çözümü bugün, kurumların yeniden yapılandırılması, teknolojilerin benimsenmesi ve yönetim kültürünün değiştirilmesi gerektiren karmaşık bir süreçtir. Halkın algılama evrimi: nesne olarak ortaklığa Passif faydalanıcı ( geleneksel model). Vatandaş, idari müdahaleye maruz kalan ve standart bir hizmeti talimatla alan bir nesnedir. Görüşü ve deneyimi dikkate alınmaz. Müşteri (Yeni Kamu Yönetimi, 1980-2000'ler). Pazar yaklaşımlarının etkisiyle vatandaş, kamu hizmetlerinin tüketicisi olarak görülür oldu. Vurgu, hizmetin kolaylığı, hız ve kalitesine kaydırıldı. Hizmet standartları, MFC ("tek pencere"), memnuniyet sıralamaları ortaya çıktı. Ancak, temel olarak reaktif kaldı: kurum, talebe yanıt verir, ancak vatandaşı hizmetin oluşturulmasına dahil etmez. Ortak üretimde ortak (geleneksel Public Governance paradigması). Vatandaş ve topluluklar, toplumsal sorunların ortak çözümünde benzersiz bilgi, deneyim ve kaynaklara sahip aktif agensler olarak tanınırlar. Kurumun görevi, bu tür bir ortaklık için bir ortam yaratmaktır. Halkın temel sorunları ve kurumsal yanıtlar 1. Kompleksite ve şeffaflık sorunu ("nereye koşulacak ve neyi imzalayacak?"). Yanıt: Dijitalleşme ve "tek pencere 2.0" ilkesi. Örnek - Estonya ve X-Road: Vatandaş verilerini bir kez girer (Once-Only ilkesi), sistem kendiliğinden bakanlıklar arasında dağıtır. Sosyal yardım başvurusu, gelir, mülk, aile yapısı kayıtlarından kullanılarak otomatik olarak uygunluk kontrol edilebilir. Rusya Federasyonu hükümet hizmetleri portalı: Binlerce hizmetin bir noktadan erişilebilir hale getirilmesi, vatandaşların işlem maliyetlerini önemli ölçüde düşürdü. 2. Anonimlik ve bağlamın göz ardı edilmesi sorunu ("beni ... Читать далее