تصور کنید: شما در یک خودرو نشسته‌اید، وارد یک آسانسور معمولی می‌شوید، به عمق ۳۰ متری زیر زمین می‌افتید و با سرعت ۲۰۰ کیلومتر در ساعت می‌روید، در حالی که در بالا هزاران ماشین در ترافیک هستند. این یک فانتزی نیست، بلکه واقعیت نزدیک آینده است. حمل و نقل زیر زمین — فقط مترو نیست. در سال ۲۰۲۶، انسان‌ها به طور فعال در حال ساخت تونل‌ها برای خودروهای شخصی، کامیون‌ها و حتی پیاده‌روی هستند. ترافیک‌های بزرگ‌شهر باعث می‌شود که به فضای زیر زمین نگاه کنند. در اینجا درباره اینکه چگونه لجستیک زیر زمین شهرهای ما را تغییر می‌دهد، می‌گوییم.

از مترو به تونل‌های چندگانه

مترو — یک کلاسیک است. اما فقط مشکل حمل و نقل مسافرین را حل می‌کند. کالاها، خودروهای شخصی، تحویل غذا — همه این‌ها هنوز روی سطح هستند. اولین قدم به سوی آینده، ایجاد تونل‌های هوشمند است که در زمان‌های مختلف روز، انواع مختلف حمل و نقل را دارند. مثلاً صبح — خودروهای شخصی، روز — کامیون‌ها، شب — تاکسی‌های بدون راننده. همه چیز توسط هوش مصنوعی مدیریت می‌شود. در لندن یک خط آزمایشی زیر رودخانه تیمز برای کامیون‌های بدون راننده وجود دارد.

The Boring Company: Loop و کاهش هزینه‌های رادیکال

شرکت ایلون ماسک پیشنهاد داده است که تونل‌های کوچک‌تر (۳/۶ متر) به جای متروهای بزرگ (۶ متر) ساخته شوند. این کار هزینه را به طور قابل توجهی کاهش می‌دهد. در لاس وگاس Loop — شبکه‌ای از تونل‌ها است که خودروهای Tesla مسافرین را با سرعت ۱۵۰ کیلومتر در ساعت جابجا می‌کنند. هنوز با راننده، اما برنامه‌های خودران در دستور کار است. ماسک همچنین سیستم بلوک‌های ساخته شده از خاک استخراج شده (آن‌ها را ارزان می‌فروشد تا هزینه‌های حفر را جبران کند) را توسعه می‌دهد. در سال ۲۰۲۶، Loop در میامی، لس آنجلس و آستین ساخته می‌شود. در روسیه پروژه‌های مشابهی وجود ندارد، اما مقامات مسکو به آن‌ها نگاه می‌کنند.

Hyperloop: قطارهای آینده‌ای با خلاء

اگر Loop فقط خودروها در تونل‌ها باشد، پس Hyperloop — کپسول‌هایی است که تقریباً بدون اصطکاک پرواز می‌کنند. هوا خالی شده است، صفحه مغناطیسی. سرعت — ۱۰۰۰–۱۲۰۰ کیلومتر در ساعت. اولین مسیر تجاری Hyperloop در سال ۲۰۲۸ در هند (مومبای — پونا) برنامه‌ریزی شده است. در اروپا پروژه به دلیل بروکراسی عقب افتاده است. مشکلات: حفظ خلاء سخت است، هر گونه نشتی — فاجعه‌ای است. با این حال، در سال ۲۰۲۶ در هلند یک لوله آزمایشی ۲ کیلومتری برای تایید کپسول‌های مسافری ساخته شده است.

هاب‌های زیر زمینی برای 드ون

داون‌های تحویل‌کننده نیاز به ایستگاه‌های پایه دارند که در آن‌ها باتری‌ها را عوض می‌کنند و کالاها را بارگذاری می‌کنند. این ایستگاه‌ها به زیر زمین می‌روند — تا از زیبایی مناظر شهری لطمه نزنند. در شانگهای در سال ۲۰۲۵ یک هاب زیر زمینی برای ۵۰۰ داون راه‌اندازی شد. آن‌ها روی آسانسور فرود می‌آیند، به داخل تونل می‌روند و کالاها را روی چرخ‌دستی‌های رباتیک بارگذاری می‌کنند. در آینده این هاب‌ها با تونل‌ها متصل خواهند شد تا شبکه لجستیکی زیر زمینی تشکیل شود. شما سفارش پیتزا می‌دهید، داون از رستوران آن را برمی‌دارد، زیر زمین می‌رود و در نزدیکی درب پله‌های شما فرود می‌آید. در سال ۲۰۲۶ چنین سیستم‌هایی در دوبی مورد آزمایش قرار می‌گیرند.

پارکینگ‌های زیر زمینی و تحول آن‌ها

ماشین جایی برای پارک ندارد — پارکینگ‌های زیر زمینی می‌سازیم. اما آینده به پارکینگ‌های خودکار رباتیک تعلق دارد. شما خودرو را روی سطح می‌گذارید، آسانسور آن را به پایین می‌برد، ربات-شاتل آن را در یک سلول پارک می‌کند. شما نیاز به چرخیدن در طبقات ندارید. در توکیو و سنگاپور چنین سیستم‌هایی کار می‌کنند. در سال ۲۰۲۶ در مسکو اولین پارکینگ زیر زمینی خودکار در منطقه «مسکو-سیتی» باز شده است. قدم بعدی — یکپارچه‌سازی با تونل‌ها: شما به آسانسور وارد می‌شوید و ربات خود خودرو را به دفتر زیر زمین شما می‌برد.

ساخت تونل‌های آینده: لیزر و ربات‌ها

در حال حاضر تونل‌ها با تی‌پی‌ام‌ک (پمپ‌های بزرگ تونل‌کن) حفر می‌شوند. این کار گران و کند است. آینده — لیزر برش سنگ و نصب سگمنت‌های رباتیک است. استارتاپ Petra (کانادا) لیزری را توسعه می‌دهد که سنگ را ذوب می‌کند و ذوب شده در پوشش شیشه‌ای تونل سفت می‌شود. بدون سر و صدا، بدون پسماندها. سرعت حفر تا ۱۰۰ متر در روز (۱۰ برابر سریع‌تر از معمولی) است. تا سال ۲۰۳۰ استفاده تجاری انتظار می‌رود. دیگر روند — چاپ سه‌بعدی تونل‌ها از بتن مستقیماً در خاک.

محیط زیست حمل و نقل زیر زمینی

از یک طرف، تونل‌ها سطح را از صدای و دود نجات می‌دهند. از طرف دیگر، هیدرولوژی زیر زمین را مختل می‌کنند (آب‌های زیرزمینی)، نیاز به مصرف انرژی بسیار زیاد برای نورپردازی و تهویه دارند. اگر وسیله نقلیه داخل آن الکتریکی باشد، هیچ گونه انتشار وجود ندارد. اما تهویه هنوز نیاز دارد — هوا از موتورها گرم می‌شود (حتی موتورهای الکتریکی گرم می‌شوند). در تونل‌های آینده از سیستم‌های بازیافت حرارت استفاده خواهد شد: هوا گرم شده به خانه‌های بالای تونل گرم می‌کند. این کار در پروژه Loop در لاس وگاس انجام می‌شود.

چیزی که در روسیه خواهد شد

در مسکو تراکم مترو بالا است، اما تونل‌های خودرویی کم است. پروژه «مترو سبک» (تونل‌های زیر زمینی تрам) در حال بحث است، اما ساخته نمی‌شود. هیچ فعالیت خصوصی مانند Boring Company به دلیل بروکراسی و گران‌بختی وجود ندارد. با این حال، در سال ۲۰۲۶ حفر تونل زیر مک‌اد برای کامیون‌ها (طول ۵ کیلومتر) شروع شده است تا سطح بیرونی حلقه را تخلیه کند. در سن پترزبورگ ساخت تونل زیرزمینی دوبلر نوی‌ проспکت برای خودروها در حال بررسی است. اما تا Loop فاصله داریم.

حمل و نقل زیر زمینی — یک ضرورت است. شهرها روی سطح نفس می‌کشند. آن‌ها یا باید به پایین بروند یا در دود فرو روند. چین، ایالات متحده و امارات متحده عربی راهی به پایین را انتخاب کرده‌اند. ممکن است در ۲۰ سال آینده ما از این شگفت‌زده شویم که چرا زمانی ماشین‌ها روی آسفالت می‌رفتند و نه در لوله‌های خلاء زیر زمین.

Permanent link to this publication: