جشن پادشاه لوبیا: معنای امروز — از انعکاس کارناوال به برندینگ اجتماعی

مقدمه: از ساتورنالیا به مراسم گاسترونومی

جشن پادشاه لوبیا (Fête du Roi de la Fève در فرانسه،Feast of the Bean King در انگلیسی)، که به طور سنتی در روز کریسمس (۶ ژانویه) در کشورهای اروپای غربی برگزار می‌شود، یک پالیمپسست فرهنگی منحصر به فرد است. ریشه‌های آن به ساتورنالیای روم باستان بازمی‌گردد — دوره‌ای که در آن یک برده می‌توانست برای یک روز "پادشاه" شود. این کد کارناوال که توسط تقویم مسیحی و عادت‌های قرون وسطایی معنا داده شده است، در قرن بیست و یکم تغییرات قابل توجهی تجربه کرده است. امروز آن به عنوان یک ترکیب پیچیده از سنت خانوادگی، فعالیت تجاری و ابزار تعامل اجتماعی عمل می‌کند، در حالی که همچنان پتانسیل نمادین عمیقی دارد.

۱. تحولات تاریخی: از لوبیا به مجسمه فایبرگلاس

مضمون مراسم بدون تغییر است: یک شیرینی خاص (galette des Rois در فرانسه،Roscón de Reyes در اسپانیا) شامل یک شگفتی (وسیله خوشبختی) است و کسی که آن را پیدا می‌کند، به عنوان "پادشاه" یا "ملکه" اعلام می‌شود. اما فرهنگ مراسم منعکس‌گر تغییرات اقتصادی و اجتماعی است:

ریشه‌های کشاورزی: در ابتدا این یک لوبیا خشک (fève) بود — نمادی از باروری و محصول آینده، اشاره مستقیم به فرهنگ‌های کشاورزی پیش از مسیحیت.

قرن‌های هجدهم و نوزدهم: انقلاب فایبرگلاس. با توسعه کارخانه‌ها (به ویژه در لیوم، فرانسه) لوبیا جایگزین مجسمه‌های فایبرگلاس (fabophiles) شد. در ابتدا این مجسمه‌ها نمادهای مذهبی (مسیح، ماریا) بودند، سپس آثار هنری و بعداً شخصیت‌های افسانه‌ای، کمیک‌ها و فرهنگ پاپ (استریکس، شخصیت‌های دیزنی، سوپر героها). امروز جمع‌آوری این مجسمه‌ها (fabophilie) یک هواپیما و بازار بزرگ و مستقل است.

قرن بیست و یکم: امنیت و تجارت. به دلیل خطر خفه شدن یا شکستن دندان، مجسمه‌ها از پلاستیک ساخته شده‌اند و در خارج از شیرینی (در جعبه یا بسته جداگانه) قرار داده می‌شوند، یا هشدار داده می‌شود که بر روی بسته‌بندی. این کار "یافتن" را از یک معجزه تصادفی به یک عمل کنترل شده تبدیل کرده است.

۲. معانی امروزی: چند بعدی بودن سنت

امروز جشن چندین عملکرد کلیدی را انجام می‌دهد که فراتر از لذت گاسترونومی است.

۱. تعامل خانوادگی و اجتماعی و ایجاد خاطرات.
مراسم تقسیم شیرینی — یک عمل دقیق و منظم است. عضو کوچک‌ترین خانواده زیر میز پنهان می‌شود و مشخص می‌کند که چه کسی باید قطعه بعدی را دریافت کند، اطمینان از بی‌طرفی سرنوشت.

تقویت و نرمش وارونگی وارونگی: کودکان در مراسم نقش اصلی را دارند و بزرگسالان می‌توانند برای یک روز "مردم" کودک-پادشاه شوند.

ایجاد "خاطرات مشترک": اوج احساسات از یافتن، خنده، انتخاب "ملکه" توسط پادشاه (یا برعکس) یک خاطره خانوادگی روشن ایجاد می‌کند که احساس تعلق را تقویت می‌کند.

۲. تجاری‌سازی و برندینگ ملی.

موتور اقتصادی: برای شیرینی‌پزها (pâtissiers) دوره فروش galette (از دسامبر تا ژانویه) یکی از سودآورترین دوره‌های سال است. رقابت باعث نوآوری می‌شود: شیرینی‌های شکلاتی، میوه‌ای، ecler-galette و حتی نسخه‌های نمک‌دار. امروز شیرینی به عنوان یک سفیر خوراکی فرهنگ فرانسوی در سراسر جهان تبلیغ می‌شود.

ابزار "قدرت نرم" و دیپلماسی فرهنگی. مؤسسات فرانسوی در سراسر جهان Fête de la Galette را سازماندهی می‌کنند، فرهنگ گاسترونومی ملی را ترویج می‌کنند. شیرینی به عنوان یک سفیر خوراکی سبک زندگی فرانسوی تبدیل شده است.

۳. دموکراسی نمادین و انتقاد اجتماعی.

وارونگی کارناوال همچنان زنده است: هر کسی از یک کودک تا مدیر دفتر می‌تواند برای یک روز "پادشاه" شود. این یک راه خروج امن از شرایط است و یادآوری از موقتی بودن مقامات.

اقدامات سیاسی و اجتماعی. مجسمه‌های شگفتی اغلب حمل‌کنندگان موضوعات فعلی هستند: در سال‌های مختلف fèves به شکل جلیقه‌های زرد (gilets jaunes)، پزشکان به دلیل کارشان در طول پاندمی COVID-19، نمادهای فعال زیست‌محیطی منتشر شده‌اند. این کار شیرینی را به یک میدان برای بیان میکروپولیتیکی تبدیل می‌کند.

۳. حقایق جالب و ویژگی‌های منطقه‌ای

«قسمت خدا» (Part du Pauvre). به طور سنتی شیرینی را به تعداد مهمانان و یک تکه اضافی می‌شوند — "قسمت خدا" یا "قسمت فقیر"، که به مهمان ناخوانده یا نیازمند داده می‌شود. امروز این روش اغلب به فعالیت‌های خیریه شیرینی‌پزها تبدیل می‌شود.

رقابت بین شمال و جنوب فرانسه. در شمال از gallete با خمیر شیرین و فرانچیپان (کرم شیرینی) استفاده می‌شود، در حالی که در جنوب، به ویژه در پرووانس، از بریوش در شکل تاج با قند استفاده می‌شود. این تفاوت‌های تاریخی در فرهنگ‌های گاسترونومی (چربی vs. روغن زیتون) را منعکس می‌کند.

Roscón اسپانیایی: در این شیرینی دو مجسمه قرار می‌گیرد: پادشاه (haba) و مجسمه خوشبختی. کسی که haba را پیدا می‌کند باید شیرینی را در سال بعد پرداخت کند و کسی که مجسمه خوشبختی را پیدا می‌کند خوشبخت است و یک تاج کاغذی دریافت می‌کند.

۴. چالش‌های امروزی: اخلاق، فراگیرگی، محیط زیست

جشن با سوالات جدیدی مواجه است:

فراگیرگی: انتقاد از استریوتیپ‌های جنسیتی (انتخاب "ملکه" توسط پادشاه) منجر به ظهور کلاهنمای جنسیتی‌ناک و قوانین شده است.

محیط زیستی: از بسته‌بندی اضافی و تولید مجسمه‌های پلاستیکی ارزان انتقاد می‌شود که به زباله تبدیل می‌شوند. multi-fève چوبی یا کاشی‌های چندبار مصرف محبوب می‌شوند.

اپراسیون فرهنگی: گسترش سنت در مقیاس جهانی باعث ایجاد سوال در مورد تطبیق بدون از دست دادن معنا می‌شود.

نتیجه‌گیری: استحکام آرکتایپ بازی

معنای جشن پادشاه لوبیا امروز — در طبیعت ترکیبی خود است. آن هم:

انکلاو باستانی در دوران دیجیتال، که تجربه لمسی، گاسترونومی و اجتماعی ارائه می‌دهد، که برابر با ارتباط مجازی است.

محصول تجاری، به طور هوشمندانه در اقتصاد تجربه‌های احساسی (experience economy) جایگذاری شده است.

ابزار پیوستگی اجتماعی در سطح خانواده، دفتر، جامعه.

مترف سیاسی، که به زمانی بودن قدرت و ارزش شانس تصادفی یادآوری می‌کند.

استحکام خود را نشان می‌دهد که در جامعه پسا صنعتی، نیاز شدید به فرم‌های ساده، رتوش شده و جمعی از شادی و خروج موقت از وارونگی‌ها وجود دارد. جشن از طریق تغییر لوبیا به مجسمه فایبرگلاس و افزودن شام خانوادگی به مهمانی‌های شرکت، هسته خود را حفظ کرده است — بازی در انتخاب، مدیریت شانس و شادی جمعی در کنار میز. این معنای اصلی امروزی او است: یادآوری سالانه، خوشمزه، که نقش‌های اجتماعی موقتی هستند و شانس می‌تواند به هر کسی لبخند بزند، حتی اگر در کرم شیرینی شیرین باشد.
© library.tj

Permanent link to this publication: