دیده شدن خرس‌های صحرایی در شهر، ده سال پیش، همچون معجزه‌ای بود. حیوانی جنگلی، خار دار و محتاط، در جنگل‌های بتنی؟ اما حالا ببینید اخبار: در مسکو خرس‌های صحرایی را در نزدیکی متروی باغ‌بانی دیدند، در سن‌پترزبورگ روی چمن نزدیک یک مجتمع مسکونی. در برلین و وین، خرس‌های صحرایی مدت‌هاست بخشی از فاوانا شهری شده‌اند، مانند کبوترها، فقط زیباتر. چه اتفاقی می‌افتد؟ چرا خرس‌های صحرایی به شهر می‌آیند و چگونه در آنجا زنده می‌مانند؟ و مهم‌تر از همه — آیا عشق ما به او به او آسیب نمی‌زند؟

شهر به عنوان یک جنگل جدید

به نظر می‌رسد که شهری جای خرس‌های صحرایی نیست. ماشین‌ها، آسفالت، توده‌های مردم، شب‌ها روشن‌تر از روز. اما شهرهای بزرگ مدرن به طور عجیبی به محیط طبیعی خرس‌های صحرایی شباهت دارند. اولاً، بخش خصوصی و مجتمع‌های مسکونی جدید فضاهای سبز را باقی می‌گذارند. پارک‌ها، پارک‌های کوچک، زمین‌های خالی، تالارهای راه‌آهن — همه این‌ها بخش‌هایی از طبیعت وحشی هستند. ثانیاً، در شهر هیچ شکارچی بزرگی وجود ندارد — نه گرگ، نه گرگ‌های وحشی، نه کبوترهای خاکستری. دشمن اصلی خرس‌های صحرایی، خرس سیاه، در شهر زندگی نمی‌کند. فقط سگ‌ها و گربه‌ها باقی مانده‌اند، اما خرس‌های صحرایی می‌تواند با آن‌ها کنار بیاید، با پیچیدن در یک توپ. سوم، در شهر گرم است و غذای زیادی وجود دارد. در سطل‌های زباله، در ظرف‌های سگ، زیر سینی‌های پرنده — مقدار زیادی غذای آسان وجود دارد. و این برای خرس‌های صحرایی همه چیز است.

بنابراین، شهرسازی خرس‌های صحرایی یک روند جهانی است. به عنوان مثال، در لندن، خرس‌های صحرایی شهری بیشتر از خرس‌های صحرایی روستایی شده‌اند. در برلین، در یک کیلومتر مربع از پارک تیرگارتن تا هشت خرس‌های صحرایی زندگی می‌کنند. در مسکو، آمار دقیق وجود ندارد، اما زیست‌شناسان می‌گویند که تعداد مواجهات در سه تا چهار برابر در پنج سال گذشته افزایش یافته است.

تفاوت بین خرس‌های صحرایی شهری و جنگلی چیست

تفاوت‌های زیادی وجود دارد. خرس‌های صحرایی جنگلی ترسناک هستند و به نزدیکی انسان نمی‌آیند. خرس‌های صحرایی شهری به انسان عادت کرده‌اند. او می‌تواند به راحتی در نور چراغ‌ها از جاده عبور کند، بدون اینکه پنهان شود. می‌تواند به نزدیکی درب کافه‌ای که بوی غذا می‌دهد برسد. می‌تواند به داخل راهرو باز شده و زیر رادیاتور بخوابد. زیست‌شناسان مشاهده می‌کنند که خرس‌های صحرایی شهری خارهای کوتاه‌تری دارند — بنابراین کمتر به زباله و بسته‌ها می‌چسبند. و آن‌ها کوچک‌تر هستند: دسترسی دائمی به غذا آن‌ها را بزرگ‌تر نمی‌کند، بلکه غذای شهری — نان، چیپس، سگ، و بسیاری از خرس‌های صحرایی شهری از چاقی و دیابت رنج می‌برند. دومین تفاوت مهم، رژیم غذایی است. اگر خرس‌های صحرایی جنگلی فقط در شب فعال هستند، خرس‌های صحرایی می‌توانند در شفق و حتی در روز ابری بیرون بروند. ماشین‌ها ۲۴ ساعت صدا می‌کنند، نور ثابت بیولوژیکی‌ها را تغییر می‌دهد.

در شهر چه چیزی بیشتر است: مزایا یا معایب

به نظر می‌رسد که مزایای خرس‌های صحرایی در شهر زیاد است. هیچ شکارچی وجود ندارد. پناهگاه‌های گرم — زیرزمین، چاه‌های فاضلاب، توده‌های چوبی در پروژه‌های ساختمانی. غذای — از سطل زباله، از ظرف‌های سگ، از چمن‌ها که پر از حشرات و کرم‌ها هستند (چمن‌های پارک‌ها به اندازه جنگل‌ها کوتاه نمی‌شوند، در آنجا حشرات زیادی زندگی می‌کنند). اما معایب، متاسفانه، جدی‌تر هستند.

معایب اول — جاده‌ها. خرس‌های صحرایی به آرامی از آسفالت عبور می‌کنند. ماشین‌ها هزاران از آن‌ها را می‌کشند. در فصل پاییز، وقتی خرس‌های صحرایی برای خواب زمستانی تغذیه می‌کنند، آن‌ها بیشتر فعال هستند و اغلب زیر چرخ‌های ماشین‌ها می‌افتند. دومین معایب — سموم. در شهر موش‌ها و پشه‌ها را می‌کشند. خرس‌های صحرایی از موش‌های مسموم شده یا حشرات مسموم شده می‌خورند و می‌میرند. سومین معایب — زباله. شیشه، پلاستیک، ریسمان‌ها — خرس‌های صحرایی در آن‌ها گیر می‌کنند، بریده می‌شوند، گیر می‌شوند. چهارمین معایب — فضاهای بسته. خرس‌های صحرایی در چاه‌های فاضلاب، چاه‌های دренژ، زیرزمین بدون خروج می‌افتند. نمی‌توانند بیرون بیایند. پنجمین معایب — مردم. مردم خوب خرس‌های صحرایی را به خانه می‌آورند، در قفس می‌گذارند، شیر می‌دهند. پس از یک هفته، حیوان از استرس و تغذیه نادرست می‌میرد. و مردم بد آن‌ها را می‌کوبند یا با سنگ‌ها می‌اندازند. این هم اتفاق می‌افتد.

چند خرس‌های صحرایی در شهرهای روسیه زندگی می‌کنند

عدد دقیق وجود ندارد. هیچ کس آمارگیری گسترده‌ای انجام نداده است. اما روشی وجود دارد: با آمارگیری شبانه در مسیرها در پارک‌ها، زیست‌شناسان استنتاج می‌کنند. بر اساس ارزیابی انستیتو مسائل اکولوژی و تکامل، در مسکو از ۸۰۰ تا ۱۵۰۰ خرس‌های صحرایی معمولی زندگی می‌کنند. در سن‌پترزبورگ حدود ۶۰۰ تا ۱۰۰۰. در ائکاترینبورگ کمتر است، حدود ۳۰۰، آب و هوا سردتر است. در ورونی، برعکس، تعداد زیادی فضای سبز وجود دارد و ممکن است تا ۵۰۰ خرس‌های صحرایی باشند. در شهرهای کوچک وضعیت بهتر است: ماشین‌های کمتر، باغ‌های بیشتر. به عنوان مثال، در سروییوپاد مسکو، می‌توان خرس‌های صحرایی را در تقریباً هر حیاط خصوصی پیدا کرد.

روند نگران‌کننده: جمعیت در مناطق مسکونی قدیمی با تراکم ساختاری بالا کاهش می‌یابد و در مناطق پارک‌های جدید و مناطق با خانه‌های کم‌этажی افزایش می‌یابد. به عبارت دیگر، خرس‌های صحرایی بین انسان و طبیعت وحشی تعادل می‌جویی می‌کنند. و انتخاب نمی‌کند مرکز، بلکه حاشیه را.

خرس‌های صحرایی شهری چگونه زمستان را می‌گذرانند

در جنگل، خرس‌های صحرایی تپه‌ای زیر ریشه‌ها یا در توده خشک می‌سازند. اما در شهر؟ او زیرزمینی با کف خشک و گرم پیدا می‌کند. یا به توده برگ‌هایی که سرایداران نکشیده‌اند، می‌پرد. یا در لوله‌های دренژ می‌خوابد. مشکل این است که زمستان‌های شهری گرم‌تر و مرطوب‌تر از جنگل هستند. دما همیشه گرم می‌شود، آب‌های سطحی، نمک روی جاده‌ها که آب‌های جاری آن را به زمین می‌برند. خرس‌های صحرایی می‌توانند در زمستان بیدار شوند — و این مرگ حتمی است. چندین بار در هفته، کارکنان خدمات شهری زیرزمین‌ها را بررسی می‌کنند و «زباله» را بیرون می‌اندازند، از جمله خرس‌های صحرایی خواب‌آلود. بنابراین، نرخ بقاء خرس‌های صحرایی شهری در زمستان کمتر از خرس‌های صحرایی جنگلی است. بیشتر از نصف تا بهار زنده می‌مانند.

زیست‌شناسان پیشنهاد می‌دهند که در پارک‌ها جعبه‌های ویژه برای زمستان‌گذرانی خرس‌های صحرایی نصب کنند — جعبه‌هایی با علف، با ورودی، بسته به دسترسی مردم. در برلین این یک امر عادی است. در مسکو، فعالان تنها در زمستان جعبه‌هایی در زمین خود می‌سازند، اما برنامه به صورت گسترده کار نمی‌کند.

اگر خرس‌های صحرایی را در شهر پیدا کردید چه باید کرد

وضعیت اول: سالم، فعال، به راه خود می‌رود. دست نزنید. به خانه نبرید. غذا ندهید. فقط سگ یا گربه را دورتر کنید. عکس بگیرید و ادامه دهید.

وضعیت دوم: خرس‌های صحرایی در مکان باز در روز روی آسفالت دراز کشیده‌اند یا به این صورت که می‌لرزد. این حیوانی بیمار یا زخمی است. دستکش بپوشید، یک جعبه کاغذی بگیرید، خرس‌های صحرایی را در آن بگذارید و آن را به نزدیک‌ترین کلینیک دامپزشکی یا مرکز توانبخشی حیات وحش منتقل کنید. در شهرهای بزرگ این‌ها وجود دارند (مثلاً «خرس سبز» در مسکو، «ولس» در سن‌پترزبورگ). خودتان به هیچ وجه درمان نکنید. فیزیولوژی خرس‌های صحرایی بسیار خاص است.

وضعیت سوم: خرس‌های صحرایی در چاه یا در شبکه دrenaj گیر افتاده‌اند. از سازمان امداد و نجات یا هر کارمند خدمات شهری با قیچی تماس بگیرید. به آرامی بیرون بیاورید. در نزدیک‌ترین پارک یا پارک کوچک، دور از جاده‌ها آزاد کنید.

وضعیت چهارم: خرس‌های صحرایی در توده زباله‌ای که قصد دارید آن را بسوزانید یا خارج کنید، می‌خوابد. آن را به یک توده دیگر از برگ‌ها منتقل کنید. اگر نیاز ندارید، بیدارش نکنید. خرس‌های صحرایی که می‌خوابند به نظر می‌رسد که مرده‌اند، اما زنده هستند. با زباله‌ها نیندازید.

آیا می‌توان به جمعیت شهری خرس‌های صحرایی کمک کرد

بله. و هر شهروند می‌تواند کمی کمک کند. اولاً، از استفاده از حشره‌کش و حشره‌کش‌ها در چمن‌ها خودداری کنید. ثانیاً، فضاهای سبز با گیاهان بلند و توده‌های برگ را در پاییز باقی بگذارید. سوم، چاه‌های باز و چاه‌های دrenaj را با شبکه‌های کوچک بپوشانید. چهارم، خرس‌های صحرایی را با غذای میز نگذارید. اگر خیلی دوست دارید — غذای اختصاصی برای خرس‌های صحرایی از فروشگاه‌های حیوانی بخرید، غذای خشک بدون چربی برای گربه‌ها و در مکان مخفی قرار دهید. و حتماً — یک ظرف آب تمیز. پنجم، به همسایگان و کودکان بگویید که خرس‌های صحرایی اسباب‌بازی نیستند. نمی‌توان آن‌ها را به خانه برد، نمی‌توان آن‌ها را لمس کرد و فشرد، نمی‌توان آن‌ها را با سگ‌های نمک‌دار لیسید.

علاوه بر این، اقدامات جدی‌تر وجود دارد: امضای پیامدهای ضد استفاده از مواد شیمیایی در پارک‌های شهری، پیگیری شرکت شرکت‌های مدیریت املاک برای نصب شبکه‌های کوچک در ورودی‌های زیرزمین‌هایی که خرس‌های صحرایی در آن‌ها می‌میرند، شرکت در آمارگیری زمستانی خرس‌های صحرایی (این‌ها توسط سازمان‌های داوطلبانه انجام می‌شوند). هر حیوانی که نجات می‌یابد، سهمی در حفظ گونه در شهر دارد.

خرس‌های صحرایی و انسان‌ها: درگیری یا همزیستی

تا به حال همزیستی ناپایدار است. در برخی حیاط‌ها، خرس‌های صحرایی دوست دارند، بطری‌ها را می‌گذارند، در چت‌ها می‌نویسند: «مواظب باشید، خرس‌های صحرایی در طبقه سوم آپارتمان هستند!». در برخی دیگر، مانند حشرات مزاحم کشتند: بله، خرس‌های صحرایی پشه‌ها و کنه‌ها را حمل می‌کنند (در واقع، خرس‌های صحرایی در خرس‌های صحرایی شهری بیشتر از گربه‌های بی‌خانمان ندارند). در برخی دیگر، فقط توجه نمی‌کنند، و این اشتباه است. زیرا خرس‌های صحرایی در شهر نشانگر سلامت اکولوژیکی است. اگر در منطقه شما خرس‌های صحرایی زندگی می‌کنند، این معنای آن است که هوا آلوده نیست، خاک با نمک برف‌زدایی نشده است و چمن‌ها با مواد شیمیایی نپاشیده‌اند.

در اروپا مدت‌هاست فهمیده‌اند: شهری بدون خرس‌های صحرایی، شهر بیماری است. در لندن حتی یک مسیر اختصاصی برای خرس‌های صحرایی ایجاد شده است — شبکه‌ای از مسیرهای سبز با ورودی‌های کوچک در حصارها، تا خرس‌های صحرایی بتوانند آزادانه بین باغ‌ها حرکت کنند. در روسیه این هنوز پروژه‌های منفرد هستند. اما علاقه افزایش می‌یابد.

آینده خرس‌های صحرایی شهری

چه چیزی برای جمعیت در ۱۰-۲۰ سال آینده در انتظار است؟ اگر روند سبز کردن حیاط‌ها ادامه یابد، ممنوعیت پестиسیدها، ساخت پارک‌های اکولوژیکی — خرس‌های صحرایی شکوفا خواهند شد. اگر شهرها به طور مداوم با بتن پر شوند و چمن‌ها با مواد شیمیایی مسموم شوند، خرس‌های صحرایی از مگاپول
© library.tj

Постоянный адрес данной публикации: