فوتبالیست‌ها — افراد منطقی هستند که مسیر ضربات را محاسبه می‌کنند، دشمن را تحلیل می‌کنند و ضربان قلب خود را دنبال می‌کنند. اما وقتی که به زمین می‌روند، یک مکانیزم قدیمی فعال می‌شود: امور خیره، رituals، آمulet‌ها، عادت‌های عجیب. سحر و جادو در فوتبال زنده‌اند، مانند علف‌های چمن. ستارگان جهانی ساعت‌ها را صرف رituals می‌کنند که از نظر منطق سالم تأثیری بر بازی ندارند. اما آنها بر ذهن تأثیر می‌گذارند. و ذهن — ابزار اصلی فوتبالیست است.

چرا فوتبالیست‌ها به سحر و جادو نیاز دارند

روانشناسان این را "رituals کنترل" می‌نامند. در بازی‌ای که تصادف (反弹، تصمیم داور) نقش بزرگی دارد، انسان به تصور کنترل بر هرج و مرج نیاز دارد. پوشیدن ابتدا کفش سمت راست، سپس سمت چپ، یا صلیب زدن قبل از ضربه ایجاد یک احساس نادرست می‌کند که شما می‌توانید بر سرنوشت تأثیر بگذارید. علاوه بر این، رituals اضطراب را کاهش می‌دهند: عمل‌های آشنا مغز را آرام می‌کنند، از ترس شکست منحرف می‌کنند. سحر و جادو مانند یک ویروس از بازیکن به بازیکن منتقل می‌شود. وقتی که ببینید ستاره شما شلوارهای خوش‌شانسی خود را می‌پوشد، بازیکن جوان تقلید می‌کند.

سحر و جادوهای عجیب‌ترین بازیکنان برتر

کریستیانو رونالدو همیشه اولین نفری است که به زمین می‌رود. قبل از بازی او می‌پرید، نعلین‌های خود را می‌کشد و شلوارهای خود را می‌کشد. رituals معروف او — بریدن پاهای خود یک روز قبل از بازی (هرگز در روز بازی). دراماتیک‌ترین دروازه‌بان "بارسلونا" ویکتور والدس با استفاده از هر دو دست به چمن می‌خورد و سپس در دروازه می‌نشیند. لیونل مسی قبل از اینکه به زمین برود، به زانو می‌نشیند و دعا می‌کند (او کاتولیک است). اما سحر و جادوی اصلی او این است که هرگز با چروک در جیب خود به زمین نمی‌رود و اگر کسی توپ را به او بدهد، حتماً آن را با پا می‌اندازد، نه با دست. زلاتان ابراهیموویچ، یک آتئیست معروف، با این حال همیشه قبل از اینکه از تونل زیر سکو خارج شود، دست راست خود را به لوگوی تیم لمس می‌کند. بازیکن انگلیسی پیتر کروچ قبل از هر بازی ۱۰ بار در جا می‌پرد و یک طلسم خودش را زمزمه می‌کند.

تابوها و ممنوعیت‌ها

فوتبالیست‌های سحر و جادو از برخی از اعمال اجتناب می‌کنند. به عنوان مثال، هرگز روی خطوط علامت‌گذاری زمین نمی‌روند وقتی که به زمین می‌روند — این به عنوان نادرشتی شناخته می‌شود. برخی از افراد از تابلوهای تبلیغاتی دور می‌شوند، برخی دیگر هرگز روی توپ نمی‌پا نمی‌روند. در فرانسه یک باور وجود دارد: نمی‌توانید تا قبل از بازی لباس جدید بپوشید، باید آن را در تمرین "باز کن". در ایتالیا بسیاری از بازیکنان از اعداد ۱۷ (در فرهنگ ایتالیایی نادرشتی) و ۱۳ (در اروپای عمومی) اجتناب می‌کنند. گابریل باتیستوتا هرگز شماره ۱۷ را نمی‌گرفت. انگلیسی گارت بیل ۱۳ را نمی‌پوشید. در روسیه سεργئی ایگناشویچ قبل از بازی هرگز نمی‌تراشد، و آلکسی کرجاکوف قبل از بازی مصاحبه نمی‌دهد.

امور خیره برای شانس

محبوب‌ترین تالisman شلوارهای خوش‌شانسی است. بسیاری از بازیکنان چندین بازی با همان شلوارهای خوش‌شانسی می‌پوشند، اگر تیم برنده شود. به عنوان مثال، دیوید بکام برای ده سال شلوارهای خوش‌شانسی خود را نگه می‌داشت. محافظ دفاعی فرانسوی لوران بلان قبل از هر بازی به صورت دروازه‌بان فابین بارتهز می‌بوسید — و این یک امور خیره ملی شد. آرژانتینی گابریل باتیستوتا قبل از اینکه به زمین برود، از کسی از هم تیمی‌ها می‌خواهد که کفش‌های او را بپوشد، نه ماساژور. اسپانیایی هابی آلونسو قبل از ضربه به دروازه همیشه سه بار به پایش دست می‌زند.

سحر و جادوهای خاص دروازه‌بانان

دروازه‌بانان بیشترین سحر و جادو را دارند. آنها به تنهایی زندگی می‌کنند و اشتباهات برای مدت طولانی به یاد می‌مانند. دروازه‌بان معروف "مانچسترسیتی" پیتر شمیهل قبل از بازی حتماً آب میوه‌ای گوجه‌فرنگی و اسپاگتی (و فقط با یک سس خاص) می‌خورد. همکار او ادوین وندر سر در همه بازی‌های خارجی لباس زرد می‌پوشید، زیرا آن را "خوش‌شانسی" می‌دانست. آلمانی مانیل نویر همیشه قبل از بازی با پا به ستون چپ دروازه ضربه می‌زند. روس آیکیر آکینفئف قبل از هر بازی فقط به برخی از هم تیمی‌ها دست می‌دهد، نه همه. دروازه‌بانان نیز هرگز قبل از سوت پایان بازی از خط دروازه نمی‌گذرند، حتی اگر توپ مدتها قبل به آوت رفته باشد.

تیم‌های ملی و سحر و جادوهای ملی

تیم ملی ایتالیا در جام‌های جهانی در هتل‌هایی با شماره ۱۷ توقف نمی‌کند و هواپیماهای با شماره ۱۷ در پرواز‌های خود استفاده نمی‌کند. برزیلی‌ها همیشه یک بطری قهوه و شیر در اتاق شیرجه نگه می‌دارند — برای شانس. آلمانی‌ها قبل از بازی لباس خود را دقیقاً در ترتیب شماره‌ها (از ۱ تا ۲۳) می‌پوشند. انگلیسی‌ها هرگز قبل از بازی سر خود را نمی‌تراشند — این به عنوان کاهش قدرت شناخته می‌شود. آرژانتینی‌ها یک مجسمه کوچک دوشیزه ماریا را به زمین می‌آورند. در روسیه فوتبالیست‌ها معمولاً سکه‌های "برای شانس" یا وسیله‌های مقدس را در کفش‌های خود می‌گذارند.

دیدگاه علمی: آیا سحر و جادو کار می‌کند

تحقیقات نشان می‌دهد: رituals واقعاً اعتماد به نفس را افزایش می‌دهند و سطح کورتیزول را کاهش می‌دهند. در یک آزمایش، به فوتبالیست‌ها گفته شد که توپ "خوش‌شانسی" به آنها داده شده است. آنهایی که باور داشتند، دقیق‌تر ضربه می‌زدند. سحر و جادو دلیل پیروزی نیست، بلکه یک تریگر است که مغز را برای موفقیت تنظیم می‌کند. اما تمرکز بر رituals مضر است: اگر رituals معمولی خود را مختل کنید (مثلاً شلوارهای خود را فراموش کنید)، بازیکن ممکن است روانی شکسته شود. و در این صورت امور خیره عکس العمل نشان می‌دهد. بنابراین مربیان با سحر و جادو مبارزه نمی‌کنند، اگر آنها به رژیم آنها آسیب نزنند.

چگونه سحر و جادو با زمان تغییر می‌کند

در گذشته فوتبالیست‌ها آмуلت‌ها را می‌پوشیدند، از روی شانه‌های چپ پل می‌پلیدند، علف‌ها را جویدند. امروز رituals بیشتر تکنولوژیکی شده‌اند: برخی از بازیکنان بررسی می‌کنند که آیا خانواده آنها بازی را در یک وضعیت خاص تماشا می‌کنند. برخی از بازیکنان قبل از بازی گوشی‌های خود را با یک پلی‌لیست خاص می‌پوشانند، تنظیم "امواج شانس". اما هدف همان است: فوتبالیست باور دارد که چیزی بیش از تکنیک و شکل فیزیکی او بر او تأثیر می‌گذارد. و این باور، اگرچه غیرمنطقی است، آنها را قوی‌تر می‌کند.

سحر و جادو پل بین قربانی‌های باستان و ورزش مدرن است. فوتبالیست‌ها مانند جنگجویان، به حمایت از جهان باور دارند، زیرا مخاطرات بسیار بالا هستند. اگر بازیکن محبوب شما هر بار کفش سمت راست خود را قبل از کفش سمت چپ می‌پوشد، خندیدن نکنید. ممکن است این دلیل باشد که او گل برنده را زد.

Permanent link to this publication: