در سال ۲۰۲۶، دنیای فوتبال در انتظار مسابقات قهرمانی جهان به انتظار اصلی چهار ساله ایستاده بود. اما حتی قبل از صدای اولیة سوت در این مسابقات، یک نام به صدای بیشتری از بقیه می‌رسید. وینیسیوس جونیور. برزیلی که اروپا را به هیجان آورده است. یک کومیر که درخواست عذرخواهی نمی‌کند. او به تصویر یک بازیکن خجالتی و درستکار نمی‌خورد. او به رسمیت نشناختن‌ها را به دور می‌اندازد، زیر صدای کف‌های تماشاگران می‌رقصد و مبارزه با racismo را به یک صلیب شخصی تبدیل کرده است. در سال ۲۰۲۶، وینی نه فقط یک فوتبالیست است. او یک پدیده است.

اعدادهایی که عظمت را اثبات می‌کنند

گفت‌وگوها یکی است. اما آمار در سال ۲۰۲۶ به تنهایی صحبت می‌کند. وینیسیوس در یکی از کم‌یابی‌های فرم‌های خود قرار دارد که توپ به طور مستقیم به پای او چسبیده است و دروازه حریف بزرگ‌تر شده است. از ابتدای سال کالندری، او با ۱۰ گل بهترین گلزن مادریدی «رئال» است [reference:2]. اما ترسیدنی‌تر از این نیست. ترسیدنی این است که او چگونه این کار را انجام می‌دهد.

وینی در تیم رهبری است در تعداد شوت‌های به دروازه (۲۶)، دفعات (۴۳) و دعوای‌های برنده شده (۹۹) [reference:2]. به این معنی که او نه فقط منتظر پاس از خط دفاعی است. او به جنگ می‌رود، توپ را می‌کشد، دفاع را تار و مار می‌کند. دفاع‌کنندگان فقط از رفتن به نزاع می‌ترسند — به همین دلیل ۴۵ فoul به دست آورده است [reference:2]. با رفتن مباپه به نقاط دیگر (آیا این در واقع در سال ۲۰۲۶ رخ داد؟ از هواداران رئال بپرسید، آنها یادش می‌ماند)، وینی به عنوان همان عامل X، که تعیین‌کننده نتایج بازی‌ها است، تبدیل شده است. تحت رهبری هابی آلونسو (که در سال ۲۰۲۵ به رئال پیوست) وینی آزادی کامل در فلاگ لاین دریافت کرده است و این به یک فاجعه برای تمامی لا لیگا تبدیل شده است [reference:2][reference:9].

رقص مانند یک سلاح

اگر از یک عوام اسپانیایی بپرسید که چرا او وینی را دوست ندارد، او خواهد گفت: «به خاطر رقص‌هایش». اما این همان جوهره فرهنگ است. وینیسیوس دریبل و جشن‌گیری گل‌های خود را به یک بیانیه سیاسی تبدیل کرده است. «هر چه بیشتر شما سوت می‌زنید، بیشتر من می‌خندم» — این اصل از ویدئوهای اینستاگرام او به شعار او تبدیل شده است [reference:1].

در زمانی که فوتبال به یک کسب‌وکار با چهره‌های سنگی تبدیل شده است، برزیلی به میدان بازی بازگردانده است. بله، او تحریک‌کننده است. بله، او به خاطر رقص‌های خود کارت زرد می‌گیرد. اما او با همان ارز به کسانی که او را از تریبون‌ها لعنت می‌کنند، پاسخ می‌دهد. او با تنها سلاحی که در دست دارد — گل و فینت — آنها را می‌زند. و این باعث می‌شود که هواداران او را بیشتر از قبل متنفر کنند و ارتش هواداران او او را به خداوندی تبدیل کنند. وینی — یک قهرمان ضد زمان جدید است. کسی که پس از بازی با رقیب به توییت می‌رود و در مقابل دوربین می‌ترسد.

جنگ برای عدالت، نه فقط برای قهرمانی‌ها

سال ۲۰۲۶ نه تنها در زندگی حرفه‌ای، بلکه در زندگی شخصی وینیسیوس نیز یک نقطه عطف بود. کمتر کسی از ورزشکاران جهانی حاضر است که به خطر انداختن شهرت خود برای مبارزه‌های کثیف ریسک کند. وینی — آماده است. ۱۳ مه ۲۰۲۶، در سالگرد لغو برده‌داری در برزیل، او دفتر حقوقی ضد نژادپرستی را افتتاح کرد [reference:3][reference:8].

این یک کمپین تبلیغاتی نیست. این یک مرکز کامل است که به طور رایگان قربانیان نژادپرستی در ورزش و آموزش را محافظت خواهد کرد [reference:3]. او رسمی‌اً گفت: «آزادی برای همه نیامده است. نژادپرستی همچنان به زندان می‌کشد، ساکت می‌کند و درد می‌آورد» [reference:8]. در حالی که دیگر ستارگان فقط با مربع‌های سیاه در اینستاگرام یا پوشیدن تی‌شرت‌های با شعار «بدون نژادپرستی» در طول گرم‌کردن محدود می‌شوند، وینی یک سیستم حفاظت حقوقی ایجاد می‌کند. یک رکورد می‌سازد. او دیگر یک قربانی که از درد می‌کشد نیست. او یک قاضی شده است که متجاوزان را به شدت قانونی مجازات می‌کند.

رهبر جدید بدون نیمار

در تیم ملی برزیل نیز یک دوره جدید شروع شده است. نیمار، ستاره اصلی دهه گذشته، از جمع تیم خارج شده است (آیا این به دلیل آسیب دیدگی یا سن است؟). تخت خالی شده توسط وینی اشغال شده است. وینیسیوس کلمات خود را در مورد تیم ملی به عنوان یک منشور می‌گوید. «من فکر نمی‌کنم ما قهرمان‌های محسوب شویم. اما وزن پیراهن وزن پیراهن است» — او در مصاحبه‌ای پیش از بازی با کرواسی گفت [reference:4].

اما در عمل او تیم را به پیش می‌برد. در ماه مارس ۲۰۲۶ در بازی با کرواسی (۳:۱) برزیلی‌ها با استفاده از فلاگ لاین رقیب خود را شکست دادند. وینی گل نزده، اما یک پاس گل داد، ۲ تار را گرفت و ۴ موقعیت گل‌زنی ایجاد کرد [reference:7]. مربی کارلو آنچلوتتی (بله، اکنون او در تیم ملی برزیل است) می‌گوید که وینی یک «مرد过渡ی» است که بازی از طریق او می‌رود [reference:4]. جوانان به او نگاه می‌کنند. او ریتم را تعیین می‌کند. و او آماده است تا تیم «پنطاکامپئونز» را به ششمین ستاره در جام جهانی در ایالات متحده و مکزیک هدایت کند.

قلب در مادرید، روح در «فلامنگو»

آینده او همیشه موضوعی برای روزنامه‌ها بوده است. قرارداد او با رئال به پایان می‌رسد و «فلامنگو» (کلیه‌ای که او در دوران نوجوانی ترک کرد) برنامه‌هایی برای بازگشت او دارد [reference:5]. آنها از «رقابت بر اساس احساسات، نه پول» صحبت می‌کنند. اما وینی در سال ۲۰۲۶ به این صحبت‌ها توجه نمی‌کند. «فکر می‌کنم به رئال فکر می‌کنم و می‌خواهم برای مدت طولانی در اینجا بمانم» — او در مصاحبه‌ای با همه حالات خود نشان می‌دهد که مادرید خانه و قلعه اوست [reference:4]. او یک بازی خیریه برگزار کرده است، او پس از هر گل به نشان تیم می‌بوسیده است [reference:6]. او اکنون بخشی از رئال شده است. در سن ۲۵ سالگی او در اوج فرم و محبوبیت قرار دارد. و دنیای فوتبال نفس می‌کشد: قرارداد بعدی او چه خواهد بود که او را احتمالاً به گران‌ترین بازیکن جهان تبدیل خواهد کرد؟

کومیر زمان جدید

چه کسی را ما به عنوان کومیر می‌شناسیم؟ مسی با چشمان سجادی خود و عدم وجود اختلافات عمومی. رونالدو با «سیو» و تصویر ایده‌آل خود در اینستاگرام. وینی — متفاوت است. او کثیف است (در معنای خوب این کلمه). او صادقانه است تا دردناک. او در اولین سال‌های حضور در رئال به خاطر اینکه هواداران او را ترک کنند، شکست خورد. او در اتاق شیرین‌کن می‌گریست. اما او زنده ماند و بهترین شد. او با رسانه‌ها بازی نمی‌کند. او به طور مستقیم می‌گوید: «من آماده‌ام که قهرمان اصلی باشم» [reference:4]. برای میلیون‌ها کودک سیاه‌پوست در سراسر جهان که به خاطر رنگ پوست یا سبک بازی خود تحقیر می‌شوند، وینی یک سپر زنده است. او کاری را انجام می‌دهد که آنها می‌خواهند انجام دهند اما از انجام آن می‌ترسند: او در مقابل تحقیرکننده‌ها می‌رقصد و با سیستم دادخواهی می‌کند. در سال ۲۰۲۶ وینیسیوس جونیور نماد مقاومت است. و این بسیار بزرگتر از این است که بهترین گلزن باشد.

Permanent link to this publication: