İrlandalı ve İngiliz kültürlerinde dans: ritüel hareketten sosyal koduna İrlanda ve İngiltere'nin dans gelenekleri, iki derinlemesine farklı ama eşit derecede önemli kültürel metinlerdir. Onların analizi, sadece estetik tercihleri değil, aynı zamanda iki halkın tarihsel yörüngeleri, sosyal yapıları ve ulusal mitolojilerini de görmemizi sağlar. İrlanda dansı, kolektif direniş ve etnik kimliklenme biçimi olarak tanınır, oysa İngiliz dansı daha çok sosyal sınıflandırma ve düzenleme aracıdır. 1. İrlanda dansı: geometri olarak manifesto İrlanda dansı, özellikle solist formları, vücudun üst kısmının rígiditesi ile dikkat çeker. Eller vücuda sıkıca yapıştırılmış, yüz ifadesiz, buna karşılık bacaklar inanılmaz hızlı ve karmaşık ritmik desenler oluşturur. Bu benzersiz özellik tarihsel kökleriyle ilgilidir. Politika ve yasaklar: 16. ve 17. yüzyıllarda İrlandia'nın İngiliz kraliyetinin işgali ve "ceza yasaları" (Penal Laws) getirilmesi sonrasında, İrlanda kültürünün birçok yönü, müzik ve danslar da dahil, zulme maruz kaldı. Katoliklere, dans da dahil olmak üzere herhangi bir şey öğretmeleri yasaklandı. Bir hipoteze göre, vücudun üst kısmının ve ellerin hareketliliği, zorunlu bir önlem olarak gelişti: dansçılar, kaminin yanında oturup sadece bacaklarının çalışmasını izlerken ustalık geliştirebilir veya ellerini sallayamayacakları dar alanlarda (evler veya atölyelerde) dans edebilirlerdi. Dans, gizli, gizli bir bilgi haline geldi, sözlü ve görsel olarak aktarılan bir kültürel direniş eylemi haline geldi. Кейли и степы: İki ana yönde. Кейли (Céilí) — geometrik yapılar (çemberler, çizgiler) üzerine kurulu, genellikle çiftli grup danslarıdır ve antik kelt ritüellerine dayanmaktadır. Степ-танцев (Irish stepdance) — teknik ağırlıklı virtüöz solist veya grup koreografileri, bacakların üzerine odaklanır. Burada üst kısmın rígiditesi, alt kısmın karmaşıklığını vurgulayarak görsel ve kinetik bir paradoks yaratır. Феномен «Riverdance» и глобализация: 1994 yılında Eurovision için oluşturul ... Читать далее