Özel Hayat Hakkı ve Dijital Çağda Uygulanması Sorunu Yasal Gelişim ve Felsefi Dayanak Özel hayat hakkı (gizlilik) — XX. yüzyılda temel alınan ve genellikle bu yüzyılda temel alınan nispeten genç bir hukuki kavramdır. John Locke ve Immanuel Kant'ın felsefi eserlerinin köklerine dayanmasına rağmen, resmi olarak 1948 yılında İnsan Hakları Umumî Bildirgesi (madde 12) ve 1950 yılında Avrupa İnsan Hakları Konvansiyonu (madde 8) tarafından pekiştirilmiştir. Bugün, evin ve kişisel yazışmaların gizliliği, kişisel verilerin korunması, kendi resminizin kullanımı ve "bırakılma hakkı" (the right to be let alone) içeren karmaşık, çok katmanlı bir yapıya sahiptir. İlginç bir gerçek: Özel hayatın ilk hukuki kavramlarından biri, 1890 yılında Amerikalı avukatlar Louis Brandeis ve Samuel Warren tarafından formüle edilmiş "Özel Hayat Hakkı" makalesinde ortaya çıkmıştır. Onlar, gazetecilerin kişisel alanlarına rahatça girmesine olanak tanıyan taşınabilir fotoğraf makinelerinin ortaya çıkmasına tepki verdiler. Paradoxik olarak, teknolojik ilerleme, bugün bu ilerlemenin sürekli olarak tehdit ettiği hakların fark edilmesini katalizatör haline geldi. Privatitenin Dijital Yeniden Tanımlanması İnternet ve Big Data, gizliliğin kendisini radikal bir şekilde dönüştürdü. Daha önce fiziksel olarak "yabancı gözlerden uzaklaşma" olarak anlaşılıyorsa, bugün öncelikle bilgi kendiliğinden belirleme — kişisel verilerin toplanması, saklanması, kullanımı ve yayılması üzerinde kontrol. Voluntaryaşlı olarak veya zorla gizliliğimizi kolaylık, güvenlik veya ücretsiz hizmetler karşılığında değiştiriyoruz. Her beğeni, arama sorgusu, seyahat rota, bizim "dijital ikizimizi" oluşturur — genellikle bizim kendimizden daha fazla bilgiye sahip olan ve tahmin edici analiz, mikro hedefleme reklamları ve hatta kararların alınmasında (kredi puanlama, sigorta) kullanılan bir profil. Örnek: 2012 yılında ABD'li Target, müşterinin (vitaminler, kokusuz losyonlar) alışverişlerini analiz ederek, annenin gebeliğini yüksek doğrul ... Читать далее