İncil Yumuşaklığı G.K. Çestertona: paradoks olarak sevinç ilahiyatı Arka Plan: Yumuşaklıkın Yumuşaklığı İncil, 1874-1936 yılları arasında yaşamış İngiliz yazar, gazeteci ve Hristiyan savunucusu Gilbert Keith Chesterton (1874–1936) tarafından yaratılan eserlerde özel bir yer tutar. Onun komikliği, çoğunlukla paradokslara dayalı olarak inşa edilir ve Oluşturma'nın İncil'deki ideal toprakta bulur, çünkü Tanrı'nın İnsan olarağına girmesi olayı, akıl açısından en büyük paradoks olarak kabul edilir. Çesterton, bu ilahiyat paradoksu'nu hayata verici, sıcak ve derin bir güle kaynak haline getirir, kutsallığı inkar etmez, onun insan boyutunu açığa çıkarır. Paradoks Olarak Temel: Komik, Çünkü İnanılmaz Çesterton, Hristiyanlığı umutsuz bir doktrin değil, şaşkınlık dolu ve beklenmedik bir haber olarak gördü. «Neden İncil'e inandığımı anlatmak» adlı makalesinde, komikliği inançla doğrudan bağlantı kurar: «Küresel – ciddi bir hapishane değil, bir delice ev, gardiyanı Tanrı, bizi seviyor». Onun için, Noel, bu «delice» dünyanın en önemli kanıtıdır, onun beklenmedik iyiliği. İlginç Bir Gerçek: Çesterton'un Noel hikayelerinde sıkça «gökyüzünün sıradanlığa girmesi» fikrini oynar. Örneğin, «Pater Brown'un Çoklu Kaçışı» adlı öyküde, suçlular Noel kuzusunu kaçırır ve bu küçük günlük suç, beklenmedik bir şekilde büyük bir komployu ortaya çıkarır. Ruhban dedektif Pater Brown, tipik bir Çesterton komikliğiyle yorumlar: «Kötülük her zaman bir hata yapar – her zaman çok ciddidir. Onun anlamadığı şey, Tanrı'nın en büyük sırrı Noel pudinginde saklayabileceği şeydir». "Sağduyu Savunucusu" ve Noel mucizesi Çesterton, kendini "sağduyu savunucusu" olarak tanımlasa da, sağduyu'yu sıradan bir rasyonelizm olarak değil, göze çarpana şaşkınlık yeteneği olarak tanımlar. Onun için Noel, bu tür şaşkınlığın zirvesidir. "Noel" adlı makalesinde, "İnsanlar mucizenin doğaya karşı olduğunu söyler. Ama sadece bize doğa hakkında bildiğimizle çelişir. Tanrı çiftliğinde doğar – bu doğa ile çelişmez, sadece kral ve s ... Читать далее