dünya'nın büyük şehirlerinde evsiz çocuklar: yapısal analiz ve modern megapolislara yönelik zorluklar Гiriş: aglomerationların merkezinde sosyal dışlanma Büyük şehirlerdeki çocuk yetimliği ve evsizliği fenomeni, sistemik sosyal disfonksiyonların en acımasız göstergelerinden biridir. Bu, belirli bölgelerin yerel bir sorunu değil, gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin megapolislarda ortak olan küresel bir zorluktur. Bilimsel açıdan, "evsiz çocuklar" terimi, genellikle çakışan ancak farklı kategorileri içeren bir toplu terimdir: sokak çocukları (street children) ve aile bakımı olmayan çocuklar, evsizlik evleri veya yatılı okullarda bulunurlar . Sosyologlar, psikologlar ve ekonomistlerin araştırmaları, bu fenomenin nedenlerinin çok katmanlı olduğunu ve makroekonomik faktörleri, kurumsal başarısızlıkları ve aile disfonksiyonunu bir araya getirdiğini göstermektedir. Global epidemioloji ve yapısal nedenler Uluslararası kuruluşların (UNICEF, UN-Habitat) tahminlerine göre, dünya genelinde sokakla bağlantılı yaşayan milyonlarca çocuğu vardır. Ancak, gizli karakteri nedeniyle kesin istatistikler mümkün değildir. Temel nedenler yapısal niteliktedir: Ekonomik eşitsizlik ve yoksulluk: Asya, Afrika ve Latin Amerika'daki hızlı şehirleşme, kırsal ailelerin şehirlere toplu göç etmesine neden olur, bu da onları marjinal bölgelerde (çadırlar, favelalar) bulur. Konut kaybı, ebeveynlerin işsizliği ve çocuk işçiliği gereksinimi, çocukların sokaga itmesini teşvik eder. Gelişmiş ülkelerde neden olarak genellikle sosyal yetimlik, ekonomik krizlerin ağırlaştırılması olur. Aile kurumunun krizi: Ailenin dağılması, evde şiddet, ebeveynlerin alkolizmi veya uyuşturucu bağımlılığı, çocuğun sokaga çıkmasının doğrudan nedenidir. Çocuklar için sokak, kendi evlerinden daha az düşmanca bir ortam haline gelir. Çocuk koruma sistemlerinin verimsizliği: Gelişmiş sosyal altyapıya sahip devletlerde bile (Rusya, AB ülkeleri), yatılı kurumlar genellikle "karusel" prensibiyle çalışır ve başarılı bir reh ... Читать далее