Hayvanların Kış Uyku Özellikleri: Fizyolojik Uyumdan Metabolik Mucizeye Winter hibernasyon (hibernasyon), sadece uzun bir uyku değil, aynı zamanda karmaşık ve radikal bir hayatta kalma stratejisi olan, hayvan dünyasında en extreme fizyolojik durumlardan biri olan bir durumdur. Bu, yaşam fonksiyonlarının baskılanmasına neden olan derin bir düzenlenmiş tıkanıklık durumu, besin eksikliği ve düşük sıcaklık dönemlerini minimal enerji harcamasıyla atlatmanı sağlar. Bu durumun çalışılması, kriobiyoloji, uzay tıbbı ve insanın kritik durumlarının tedavisinde açılımlar açması nedeniyle biyomedecinin önde gelen sahasında yer almaktadır. 1. Hibernasyonun Ana Fizyolojik Parametreleri. Hibernasyonun ana hedefi, uyanık durumuna göre enerji tüketiminin %85-99 oranında düşmesidir. Bu, tüm vücudun çalışmasını köklü bir şekilde yeniden yapılandırarak elde edilir: Metabolizma: Metabolizma hızı normalin %2-5'ine düşer. Enerji kaynağı olarak glukoz değil, koyu ve beyaz yağ dokularında depolanan yağ asitleri kullanılır. Mitokondrilarla zengin koyu yağ dokusu, uyanışta fermentasyon dışı termojenez için özellikle önemlidir. 体温: Gerçek hibernatörler (örneğin, kızıl tilki, çukur avı, yılan, baykuşlar) vücut sıcaklığı (Ts), genellikle çevre sıcaklığına (To) yakın değerlere düşer, bazı türlerde +1…+5°C'ye, hatta bazı türlerde 0°C ve altına (Arktik kızıl tilki Ts'yi -2.9°C'ye kadar tolere edebilir). Bu durum heterotermi olarak adlandırılır. Nefes ve kalp atışları: Sürkün kalp atış hızı 100-200'den 3-5'e düşer. Nefes, seyrek ve düzenli olmaz: nefes aralıkları (apnoe) birkaç dakikadan bir saate kadar ve daha uzun sürebilir. Nörolojik sistem: Derin bir baskılanmaya rağmen, beyin, durumu kontrol etme ve her 1-3 haftada bir normal sıcaklığa (eutermi) dönme için düzenli aralıklarla uyanma (kısa geri dönüş epizodları) yeteneğini korur. Bu uyanışların nedenleri tam olarak bilinmemektedir (muhtemelen homeostazın yeniden sağlanması, immün sisteminin aktivasyonu), ve bu uyanışlar kış enerjisinin %80'ini ha ... Читать далее