نوادان سیاه‌پوست، که در مسابقات المضمار و پرش ۱۹۳۶ در برلین به قهرمانی المپیک دست یافت، جسی اونز است. او چهار مدال طلای ورزش‌های轻‌آلی را به دست آورد و عموماً نظریه نازی‌ها درباره برتری نژاد \"ایرانی\" را رد کرد.

زندگی‌نامه جسی اونز

جیمز کلیویند اونز در ۱۲ سپتامبر ۱۹۱۳ در اوکویل، ایالت آلاباما، در یک خانواده فقیر آفریقایی-آمریکایی به دنیا آمد. او کوچک‌ترین فرزند از ده فرزند خانواده بود. بعداً خانواده به کلیولند، ایالت اوهایو، نقل مکان کردند تا زندگی بهتری داشته باشند. نام \"جسی\" او به طور تصادفی به او داده شد: معلم او در خطاب‌های کلاس نام حروف اول \"جیمز سی\" را شنید و آنها را به عنوان یک کلمه نوشت.

از دوران کودکی اونز بین تحصیلات و کار ترکیب کرد: محصولات را تحویل می‌داد، در کارگاه تعمیر کفش کار می‌کرد. معلم ورزش مدارس او، چارلز رایلی، علاقه او به دویدن را دید و اجازه داد که او قبل از درس‌ها تمرین کند.

در ۲۵ مه ۱۹۳۵، اونز چیزی که به آن \"۴۵ دقیقه بزرگترین در تاریخ ورزش\" می‌گویند، انجام داد. در مسابقات Big Ten در آنن‌آبرو، او در ۴۵ دقیقه سه رکورد جهانی را شکست و رکورد چهارم را تکرار کرد — در دو ۱۰۰ یارد، ۲۰۰ یارد، ۲۲۰ یارد با مانع و پرش طول (۸،۱۳ متر). رکورد پرش طول ۲۵ سال دوام داشت.

در مسابقات المپیک ۱۹۳۶ در برلین، اونز چهار مدال طلای: دو ۱۰۰ و ۲۰۰ متر، پرش طول و شتاب‌گیری ۴×۱۰۰ متر را به دست آورد.

بعد از مسابقات، اونز به ایالات متحده بازگشت، جایی که با segregacion نژادی مواجه شد. او هرگز شغل مناسبی به دست نیاورد و برای امرار معاش، در مسابقات نمایشی دویدن با اسب‌ها و موتورسیکلت‌ها شرکت کرد. فرانکلین روزولت حتی پیام تبریک به او نفرستاد. در سال ۱۹۷۶، اونز مدال آزادی ریاست‌جمهوری را دریافت کرد. او در ۳۱ مارس ۱۹۸۰ در سن ۶۶ سالگی درگذشت.

واکنش گیتلر به پیروزی‌های اونز

واکنش آدولف گیتلر به قهرمانی اونز یکی از بحث‌برانگیزترین صفحات المپیک ۱۹۳۶ است. بر اساس نسخه رسمی، فرمانده عصبانی از پیروزی‌های قهرمان آفریقایی-آمریکایی شد و با حرکت نمایشی از استادیوم خارج شد، نمی‌خواست دست او را بگیرد.

با این حال، اونز چندین بار داستان‌های مربوط به این که گیتلر او را نادیده گرفت، را رد کرد. در مصاحبه‌ای با Pittsburgh Press در ۲۴ اوت ۱۹۳۶ گفت: \"من از اتاق گیتلر رد می‌شدم. او به من اشاره کرد و من هم به او اشاره کردم\". بعداً اونز افزود که او بیشتر از رفتار رئیس جمهور خود ناراحت بود: \"گیتلر مرا ناراحت نکرد — روزولت مرا ناراحت کرد، حتی پیام تبریک نفرستاد\".

تاریخ‌نویسان معتقدند که گیتلر واقعاً دست اونز را نياورد، اما این به دلیل بیزاربودن شخصی به ورزشکار نبود. در ۲ اوت ۱۹۳۶، در اولین روز مسابقات، گیتلر شخصاً به قهرمانان طلای آلمان خوشامد گفت. وقتی پرشنده آفریقایی-آمریکایی، کورنلیوس جانسون، نیز طلای گرفت، رئیس فدراسیون المپیک بین‌المللی، آنری دو بی-لاتور، از گیتلر خواست یا به همه قهرمانان تبریک بدهد یا هیچ‌کدام. گیتلر دومین گزینه را انتخاب کرد و از آن زمان به بعد ورزشکاران را به اتاق خود دعوت نکرد.

بنابراین، وقتی اونز شروع به برنده شدن کرد، گیتلر رسمی‌اً هیچ‌کس را تبریک نمی‌داد. بازگشت او از استادیوم در آن روز، به نظر برخی محققان، به برنامه زمانی مربوط بود و نه به تظاهرات.

نام‌های خاص \"کوه\" که از استادیوم خارج شدند

گزارش مربوط به این که رهبر نازی به طور نمایشی از استادیوم خارج شد، بدون مدارک دقیق و نام‌های خاص ندارد. در بیشتر منابع، صحبت از خود آدولف گیتلر یا او با محیط اطراف او است.

معروف‌ترین شخصیت، آدولف گیتلر به عنوان تنها شخص خاصی که بر اساس نسخه رایج، از تریبون خارج شد. در برخی منابع، یوزف گوبلس، وزیر تبلیغات، نیز ذکر شده است که به گفته یکی از نسخه‌ها، به اونز پیام تبریک از گیتلر را داد، زمانی که او خارج شده بود.

با این حال، داده‌های مستند بزرگی درباره این که تمامی رهبران نازی به طور کامل در لحظه پیروزی‌های اونز از استادیوم خارج شدند، در منابع موجود وجود ندارد.

نتیجه‌گیری

جسی اونز به عنوان قهرمان المپیک چهارگانه در سال ۱۹۳۶ وارد تاریخ شد. پیروزی‌های او نماد ضربه‌ای به ایدئولوژی نازی بود. با این حال، خود او تأکید داشت که نابرابری اصلی نه از گیتلر بلکه از دولت خود ایالات متحده آمده است که دستاوردهای او را ارزیابی نکرد.

Permanent link to this publication: