نه، از دیدگاه علم رسمی، وجود انسان برفی (یتی، بایگفوت) اثبات نشده است. تمام نمونه‌های بیولوژیکی که به این موجودات نسبت داده شده‌اند، در تحلیل ژنتیکی به حیوانات شناخته شده تعلق داشتند.

تحقیقات ژنتیکی چه می‌گویند

مهم‌ترین تحقیق در این زمینه در سال ۲۰۱۴ در مجله Proceedings of the Royal Society B منتشر شد. ژنتیکدان اکسفورد، بрайان سائکس و همکارانش ۵۷ نمونه مو از سراسر جهان جمع‌آوری کردند که بر اساس ادعای علاقه‌مندان و موزه‌ها ممکن بود به یتی، بایگفوت یا پستانداران غیرعادی تعلق داشته باشند.

پس از پاکسازی دقیق از آلودگی‌ها، موفق به توالی‌یابی DNA از ۳۰ نمونه شدند. نتیجه واضح بود: هیچ یک از آن‌ها به موجود ناشناخته‌ای تعلق نداشت. تمام نمونه‌ها با DNA حیوانات شناخته شده همخوانی داشتند.

دو نمونه از هیمالیا با DNA خرگوش‌های قطبی قدیمی همخوانی داشتند که باعث ایجاد علاقه شد، اما این اثبات وجود یتی را تایید نکرد. سائکس پیشنهاد داد که ممکن است در هیمالیا زیرگونه‌ای از خرگوش‌های قهوه‌ای با ترکیب قطبی زندگی کند، اما این تنها یک فرضیه است و نه یک اثبات.

منشأ افسانه

افسانه‌های انسان برفی در هیمالیا دارای تاریخچه‌ای دیرینه هستند. ساکنان محلی آن را یتی می‌نامند و این داستان‌ها حداقل از قرن XIX وجود داشته‌اند. در دهه ۱۹۵۰، زمانی که نپال برای خارجی‌ها باز شد، کوهنوردان غربی و روزنامه‌نگاران این داستان‌ها را گرفتند و بوم یتی شروع شد.

با این حال، طبق مقاله علمی ۲۰۲۵، هیچ یک از سفرهای اکتشافی موفق به دیدن موجود یا یافتن رد آن نشده‌اند و نشانه‌هایی که به عنوان شواهد پذیرفته شده‌اند، به عنوان جعل شناخته شده‌اند. محققان به این نتیجه می‌رسند که یتی بیشتر یک شخصیت محلی، روح یا صاحب کوه‌ها است و نه یک حیوان واقعی.

عکس و ویدیو چه می‌گویند

شهرت‌آورترین شواهد — مانند فیلم روجر پاترسون ۱۹۶۷ با زن بایگفوت — بعدها به عنوان جعل شناخته شدند. علاقه‌مندان مدرن از پهپاد، دوربین‌های داغ و دیگر فناوری‌ها استفاده می‌کنند، اما پس از ده‌ها سال جستجو، هیچ شاهد قطعی به دست نیامده است.

نتیجه‌گیری

با اینکه ایمان به انسان برفی گسترده است و علاقه‌مندان به دنبال آن هستند، داده‌های علمی وجود آن را تایید نمی‌کنند. تمام نمونه‌های بررسی شده حیوانات یا انسان‌ها بودند و احتمالاً این افسانه ریشه‌ای فولکلور دارد.

Permanent link to this publication: