انجمن «کلیسای میخ‌های صلیب» در کوفنتری و پروژه‌های آن برای مهاجران: از نماد آشتی تا عملی کردن یکپارچگی

مقدمه: پیشینه تاریخی به عنوان یک مأموریت

انجمن کلیسای میخ‌های صلیب (The Community of the Cross of Nails) در کوفنتری نمونه‌ای منحصر به فرد از این است که چگونه یک تجربه تاریخی خاص و آسیب‌زا به یک مأموریت بین‌المللی انسانی و صلح‌آمیز تبدیل می‌شود. ریشه‌های آن به وقایع تراژیک شب ۱۴ تا ۱۵ نوامبر ۱۹۴۰ بازمی‌گردد، زمانی که در اثر حمله هوایی آلمان (عملیات "ماه‌نواز") مرکز قرون وسطایی شهر تقریباً نابود شد و کلیسای جامع سنت میخائیل به طور کامل سوخت. روز بعد، کشیش کلیسا، ریچارد هاروارد، دستور داد دو میخ سوخته را از تخته‌های سوخته‌شده ساخته و آنها را به شکل صلیب به هم ببندد و همچنین کلمات "پدر، بخشش کن" را بر روی دیوار سوخته‌شده نمازخانه نوشت. این حرکت به عنوان نقطه شروع برای تئولوژی و عمل آشتی که پایه انجمن آینده را گذاشت، تبدیل شد که رسمی‌سازی آن در سال ۱۹۷۴ انجام شد.

۱. فلسفه و اصول: سه امر آشتی

فعالیت انجمن بر سه اصل کلیدی مبتنی است که پس از جنگ بیان شد:

درمان زخم‌های تاریخ. زخم‌های گذشته را بشناسیم و برای غلبه بر آنها کار کنیم، نه فراموشی.

با تفاوت زندگی کنیم و تنوع را جشن بگیریم. به طور فعال یک جامعه شامل را بسازیم که تفاوت‌های فرهنگی، مذهبی و قومی را تقدیر می‌کند.

صلح را قوی‌تر از انتقام بسازیم. از رویکردهای غیرنظامی برای حل اختلافات در همه سطوح از فردی تا بین‌المللی تشویق کنیم.

این اصول مستقیماً بر روی کار با مهاجران و پناهجویان پروژه‌های مختلف تأثیر می‌گذارد که انجمن آنها را نه به عنوان "مشکل"، بلکه به عنوان حمل‌کنندگان زخم‌های تاریخ و سازندگان یک جامعه جدید و متنوع‌تر می‌بیند.

۲. پروژه‌ها و روش‌های یکپارچگی: رویکرد چندلایه

نقطه مرکزی فعالیت مرکز آشتی کلیسا (The Cathedral’s Reconciliation Ministry) است که هم پروژه‌های محلی و هم پروژه‌های بین‌المللی را هماهنگ می‌کند. کار با مهاجران به چندین خطوط کلیدی انجام می‌شود:

پشتیبانی انسانی و حقوقی مستقیم. در همکاری با سازمان‌های "City of Sanctuary" و "Coventry Refugee and Migrant Centre" انجمن در ارائه کمک‌های پایه‌ای مشارکت دارد: بانک‌های غذایی، کمک در تکمیل مدارک، مشاوره حقوقی، دسترسی به خدمات بهداشتی. پروژه "ناوگان بهداشت" (Health Navigators) به ویژه توجه دارد، جایی که مهاجران، پس از آموزش‌های خاص، به مهاجران جدید کمک می‌کنند تا در سیستم بهداشتی پیچیده بریتانیا راهنمایی شوند و موانع زبانی و فرهنگی را برطرف کنند.

یکپارچگی اجتماعی از طریق هنر و داستان‌گویی (storytelling). درک می‌کنند که یکپارچگی نه تنها نیازهای مادی است، بلکه احساس تعلق نیز است، انجمن بر روی پروژه‌های فرهنگی تأکید دارد. نمونه‌ای از این پروژه‌ها "شب‌های داستان‌گویی" (Storytelling Evenings) است، جایی که مهاجران، ساکنان محلی، دانشجویان و افراد مسن داستان‌های شخصی خود را به اشتراک می‌گذارند. این کار به عنوان یک روش درمانی و ابزار شناخت متقابل عمل می‌کند. پروژه دیگری "هنر و صنایع دستی انجمن" است، جایی که همکاری در تولید یک محصول فرهنگی مشترک به عنوان زبان غیرورودی ارتباط و ایجاد یک محصول فرهنگی مشترک تبدیل می‌شود.

ابتکارات آموزشی و بین‌مذهبی. در چارچوب مرکز بین‌المللی آشتی و صلح (Center for International Reconciliation and Peace) سمینارها و آموزش‌های مختلفی برای مبارزه با کسوفوبی و افراط‌گرایی برگزار می‌شود. جایگاه مهمی برای انجمن‌های مذهبی کوفنتری، که از انجمن‌های مسیحی، مسلمان، سیکه‌ای، هندویی و دیگران متحد می‌شوند تا برای گفتگو در یکدیگر شرکت کنند. برای مهاجران این انجمن‌ها به عنوان یک پلتفرم برای ارائه ایمان و فرهنگ خود در یک فضای امن تبدیل می‌شود که میزان تعصب‌ها را در هر دو طرف کاهش می‌دهد.

شبکه بین‌المللی "کلیسای میخ‌های صلیب" (CCN) به عنوان یک منبع. بیش از ۲۰۰ سازمان شریک در ۵۰ کشور جهان که نماد کلیسای میخ‌های صلیب را دارند، یک شبکه جهانی تشکیل می‌دهند. این امکان را فراهم می‌کند تا بهترین روش‌های کمک به پناهجویان (مثلاً تجربه کار با پناهجویان سوری در آلمان یا لبنان) را تبادل کنیم و پشتیبانی بین‌المللی ارائه دهیم. مهاجران در کوفنتری، به این ترتیب، خود را به عنوان بخشی از یک جنبش جهانی احساس می‌کنند، نه به عنوان یک گروه منزوی.

۳. اهمیت علمی و نمادین

فعالیت انجمن برای علوم اجتماعی بسیار مهم است. آن یک آزمایشگاه زنده برای مطالعه:

تغییر خاطرات جمعی از آسیب‌زا به سازنده.

نقش مؤسسات مذهبی در حل مشکلات اجتماعی در جامعه سکولار.

efficacy of approaches based on narrative and art compared to purely administrative integration models.

از لحاظ نمادین مهم است که معماری کلیسای جدید کوفنتری، که در نزدیکی بقایای قدیمی ساخته شده، به ایده یکپارچگی عمل می‌کند. در آن یکی از بزرگترین نقاشی‌های فرش در جهان ("خدای در افتخار" گراهام ساسرلند) قرار دارد و در نمازخانه وحدت تصاویر و آثار مقدس از مختلف سنت‌های مسیحی و دیگر مذاهب نمایش داده می‌شود که یکپارچگی را برجسته می‌کند.

نتیجه‌گیری: از حرکت محلی به پارادایم جهانی

انجمن کلیسای میخ‌های صلیب در کوفنتری نشان‌دهنده تحول مدل آشتی است: از حرکت تاریخی آشتی با دشمن پس از جنگ به کارهای پیچیده‌ای برای یکپارچگی کسانی که قربانی درگیری‌های کنونی و نابرابری‌ها شده‌اند. قدرت آن در ترکیب نماد قوی و احساسی (صلیب ساده از میخ‌ها) با کار عملی و پروژه‌ای در سطح محلی است. پروژه‌های مهاجران نه یک مسیر جداگانه، بلکه یک واقعیت طبیعی از اجرای سه امر آشتی در یکی از پرتنوع‌ترین شهرهای بریتانیا است. تجربه کوفنتری نشان می‌دهد که یکپارچگی موفق نیاز به منابع ندارد، بلکه نیاز به "یک تاریخ" دارد که مهاجران بتوانند به آن ملحق شوند. انجمن چنین مета-تاریخی‌ای پیشنهاد می‌دهد: تاریخی از بهبود زخم‌ها از طریق درک متقابل، جایی که هر مهاجر جدید می‌تواند به جای اینکه یک هدف کمک، یک سازنده فعال جامعه جدید باشد.

Permanent link to this publication: