بیماری‌های انسان در دهه اول قرن بیست و یکم و آینده: تکامل پاتوژن‌ها و بیماری‌ها

آغاز قرن بیست و یکم به دوره‌ای از گذار اپیدمیولوژیک تبدیل شد که جای بیماری‌های عفونی حاد به عنوان قاتلان اصلی، به بیماری‌های غیرعفانی مزمن منتقل شد، اما پاندمی COVID-19 به شدت به تهدید باقی‌مانده از پاتوژن‌های جدید یادآوری کرد. سلامت انسان‌ها در حال حاضر توسط تعامل پیچیده‌ای از زیست‌شناسی، فناوری، محیط زیست و جامعه تعیین می‌شود.

واقعیت غالب: بیماری‌های غیرعفانی مزمن (بیماری‌های غیرعفانی)

این بیماری‌ها که با طولانی شدن مدت و علت‌های چندعاملانه مشخص می‌شوند، بیش از ۷۰٪ مرگ‌ومیر جهانی را تشکیل می‌دهند (بر اساس داده‌های سازمان بهداشت جهانی).

بیماری‌های قلبی و عروقی (بیماری‌های قلبی و عروقی). همچنان قاتل شماره یک باقی مانده‌اند. «جوانی» و گسترش آن‌ها در کشورهای در حال توسعه به دلیل شهرنشینی، بی‌تحرکی، رژیم غذایی با محتوای بالا از محصولات فرآوری شده، چربی‌های ترانس و شکر مرتبط است. نکته جالب: فناوری‌های هوش مصنوعی برای تحلیل داده‌های الکتrokardiوگرافی و اسکن‌های شریانی قلبی استفاده می‌شوند که می‌توانند خطر حمله قلبی را با دقت بیشتری از روش‌های سنتی پیش‌بینی کنند.

بیماری‌های صعب‌العلاج. سرطان دیگر یک حکم قطعی نیست و به یک حالت مزمن کنترل شده تبدیل شده است. انقلاب را ایمنوونکولوژی (درمان با مهارکننده‌های نقطه کنترل، درمان با سلول‌های T CAR) که «آموزش» سیستم ایمنی بیمار برای تشخیص و نابود کردن تومور را فراهم می‌کند، ایجاد کرده است. با این حال، بیماری‌های سرطانی مرتبط با سبک زندگی و محیط زیست (سرطان کولون، ملانوما) افزایش یافته‌اند.

اختلالات متابولیک و اندوکرین. دیابت نوع ۲ به یک پاندمی تبدیل شده است که به طور مستقیم با چاقی مرتبط است. این یک بیماری متابولیسم قند نیست، بلکه یک بیماری التهابی سیستمیک است. فناوری‌های جدیدی برای نظارت مداوم بر قند خون و «پانکراس مصنوعی» در حال توسعه هستند.

بیماری‌های نورودگرنراتیو و روانی.

بیماری آلزایمر و دیگر دمانس‌ها یکی از بزرگترین مشکلات مدیکو-اجتماعی در جوامع پیر شده‌اند. تمرکز از جستجوی درمان به تشخیص پیش‌کلینیکی بر اساس بیومارکرهای خونی و سینتگرافی پوزیترون-ایمیشن (PET) تغییر کرده است.

افسردگی و اختلالات اضطرابی به عنوان اصلی‌ترین دلایل از دست دادن سال‌های سالم زندگی شناخته شده‌اند. رشد آن‌ها با استرس مزمن، هیپراستیمولاسیون دیجیتال و فاصله اجتماعی مرتبط است.

برگشت و تهدید جدید از عفونت‌ها

جهان دیگر پس از عفونت‌ها نیست.

پاندمی COVID-19 به عنوان یک تست استرس جهانی، حساسیت جهان جهانی‌سازی شده را در برابر عفونت‌های زوونوتیک (که از حیوانات به انسان منتقل می‌شوند) نشان داد. آن‌ها توسعه فناوری‌های پلتفرم واکسن (مولکول‌های رنا معکوس) را تسریع کردند و نوزولوژی جدیدی به نام سندروم پس از COVID (long COVID) ایجاد کردند، یک حالت مزمن چندسیستمیک که مکانیسم‌های آن هنوز به طور کامل بررسی نشده است.

مقاومت آنتی‌بیوتیک (AMR). این یک پاندمی ساکت است. باکتری‌هایی که به آنتی‌بیوتیک‌های آخرین خط مقاومت دارند (کاربپنم، کولیستین)، عفونت‌های معمولی و عمل‌های جراحی روزمره را به خطر می‌اندازند. بر اساس برخی پیش‌بینی‌ها، تا سال ۲۰۵۰ مقاومت آنتی‌بیوتیک می‌تواند باعث ۱۰ میلیون مرگ در سال شود.

تغییر در مناطق زیستگاه‌دهندگان. گرمایش جهانی مناطق زیستگاه پشه‌های Aedes aegypti که مالاریا، چیکونگونیا و ویروس زیکا را منتقل می‌کنند، را در مناطق جدیدی که قبلاً ایمن بودند گسترش می‌دهد، از جمله جنوب اروپا و جنوب ایالات متحده.

بیماری‌های آینده: افق سال‌های ۲۰۴۰-۲۰۵۰

بیماری‌های تحریک شده توسط فناوری.

نوزایی دیجیتال و وابستگی سایبری: از سندروم فقدان فرصت (FOMO) تا اختلالات توجهی به دلیل فعالیت‌های چندگانه مداوم.

مشکلات مرتبط با محیط‌های مصنوعی: «سندروم ساختمان بیمار» و تأثیرات بلندمدت مواد شیمیایی جدید و ذرات هوا از پرینترهای سه‌بعدی.

پاتولوژی‌های یاتروژنیک از ایمپلنت‌ها و بایواینتروفیس: از ردپذیری ایمپلنت‌های عصبی تا حملات سایبری بر دستگاه‌های پزشکی درجهت (استیمولاتورهای قلبی، پمپ‌های انسولین).

بیماری‌های محیط زیستی.

پیامدهای فاجعه‌های اقلیمی: افزایش بیماری‌های قلبی و عروقی و بیماری‌های تنفسی به دلیل گرما شدید و آتش‌سوزی جنگل‌ها (ذرات PM2.5)، اپیدمی‌های عفونی پس از سیل.

آلودگی شیمیایی: تخریب‌کنندگان هورمون‌های جنسی (بیسفنول A، فتالات) در پلاستیک با افزایش نازایی، چاقی و برخی از انواع سرطان مرتبط هستند.

همچنین، بیماری‌های گریاتریک چندمرحله‌ای. بیمار اصلی فرد مسن با ۵-۷ بیماری مزمن مرتبط (مثلاً دیابت + نارسایی قلبی + نارسایی کلیوی + استخوان‌پوستی) خواهد بود. پزشکی با مشکل چند دارویی (مصرف چند دارو) و تداخلات آن‌ها مواجه خواهد شد.

بیماری‌های مرتبط با ویرایش ژنوم. با گسترش فناوری‌هایی مانند CRISPR-Cas9، ممکن است پیامدهای غیرعمدی از درمان ژنتیکی (تأثیرات جانبی، خطرات دوربرد آنتی‌ژنیتس) و دileماهای اخلاقی مرتبط با enhancement (بهبود) انسان ایجاد شوند.

تغییر بنیادی: از درمان بیماری به مدیریت سلامت

آینده پزشکی در پارادایم پیش‌بینی‌کننده، پیش‌گیری‌کننده و شخصی‌سازی شده (پارادایم P4-پزشکی) قرار دارد.

پیش‌بینی‌کننده: تحلیل ژنوم، میکروبیوم و داده‌های دستگاه‌های قابل پوشیدن به امکان پیش‌بینی ریسک‌ها را در سال‌ها قبل از شروع بیماری فراهم می‌کند.

پیش‌گیری‌کننده: بر اساس پیش‌بینی، اقدامات شخصی‌سازی شده از رژیم غذایی و سبک زندگی تا درمان پیش‌کلینیکی پیشنهاد خواهد شد.

شخصی‌سازی شده: درمان بر اساس پروفایل ژنتیکی خاص تومور یا بیماری بیمار انتخاب خواهد شد.

پارتیسپاتیو (همکاری): بیمار به عنوان یک مدیر فعال از طریق پلتفرم‌های دیجیتال سلامت خود را مدیریت خواهد کرد.

نتیجه‌گیری

بیماری‌های دهه اول قرن بیست و یکم نشان‌دهنده قهرمانی و هزینه‌های پیشرفت هستند. ما وبا و آبله را شکست دادیم، اما پاندمی‌های دیابت و افسردگی را تولید کردیم. ما آنتی‌بیوتیک‌ها را ایجاد کردیم، اما آپوکالیپس آنتی‌بیوتیک را تحریک کردیم. در آینده ما منتظر ظهور یک یا دو بیماری «جدید» نیستیم، بلکه پیچیدگی محیط پاتولوژیکی را خواهیم دید: قرار گرفتن در معرض ریسک‌های فناوری، محیط زیستی و اجتماعی بر روی بدن پیر. موفقیت بستگی به توانایی پزشکی برای انتقال از مبارزه واکنشی با علائم به مدیریت فعال مسیرهای پیچیده سلامت در طول زندگی انسان دارد. بزرگترین چالش یافتن «قرص معجزه‌آسا» نیست، بلکه تغییر سیستماتیک محیط زیست، تغذیه و روابط اجتماعی به نفع رفاه زیستی انسان است.

Permanent link to this publication: