تроیچا و روز روح — دو جشن که به دنبال یکدیگر هستند. ترویچا (پنجاه‌هزاره) — در یکشنبه، روز روح — در دوشنبه. بسیاری از آن‌ها را اشتباه می‌گیرند یا آن‌ها را یک جشن می‌دانند. اما تفاوت‌هایی وجود دارد. چه چیز مشترکی داریم؟ چه چیز خاصی داریم؟ درباره معنا، سنت‌ها و ممنوعیت‌ها می‌گوییم.

ترویچا: نزول روح مقدس بر پیامبران

در ۵۰مین روز پس از عید پاک جشن گرفته می‌شود. در سال ۲۰۲۶ — ۲۴ مه. در این روز، بر اساس عهد جدید، بر پیامبران زبان‌های آتش نازل شد و آن‌ها به زبان‌های مختلف صحبت کردند. این واقعه روز تولد کلیسا شناخته می‌شود. خدا خود را به عنوان ترویچا (پدر، پسر، روح مقدس) نشان داد.

در ترویچا معمولاً کلیساها با شاخه‌های بادام، علف و گل تزئین می‌شوند. سبزیجات — نماد زندگی و تجدید. رنگ لباس‌های کشیشان — سبز. در این روز دعا به زانو (اولین پس از عید پاک) خوانده می‌شود. مؤمنان از خدا بخاطر گناهان خود طلب آمرزش و کمک می‌کنند.

در میان مردم ترویچا با پایان بهار و شروع تابستان مرتبط است. مراسم با بادام برگزار می‌شود، پیشگویی می‌کنند.

روز روح: ستایش روح مقدس

در روز بعد از ترویچا، در دوشنبه جشن گرفته می‌شود. در سال ۲۰۲۶ — ۲۵ مه. این جشن به سومین لئوی ترویچا — روح مقدس اختصاص دارد. این جشن به عنوان «روز تولد کلیسا» شناخته نمی‌شود؟ خیر، این ادامه است. معنا: ستایش روح مقدس که بر پیامبران نازل شد و تا به امروز در کلیسا عمل می‌کند.

در روز روح نیز کلیساها با سبزیجات تزئین می‌شوند. اما دعا به زانو وجود ندارد. لباس‌های کشیشان نیز سبز است. در میان مردم روز روح را «نام‌های زمین» می‌نامند. باور دارند که زمین — نام‌دار است، نمی‌توان آن را آزار داد (کنده، بذر بکار، چوب بریدن).

عادت «گوش دادن به زمین» وجود داشت — گوش دادن به زمین، تا بتوان درباره آینده دانست.

شباهت‌های ترویچا و روز روح

هر دو جشن گذرای هستند و بستگی به عید پاک دارند. در کلیسا لباس‌های سبز و تزئینات از بادام وجود دارد. کارهای سنگین ممنوع است (در سنت مردم). در این روز‌ها نمی‌توان عصبانی شد، زشت‌گویی کرد. مؤمنان سعی می‌کنند به کلیسا بروند (در ترویچا حتماً، در روز روح — بهتر). در این روز‌ها از ازدواج دست می‌کشند (پس از پاک؟ نه، ترویچا — روز پس از پاک نیست، اما به سنت ازدواج‌ها به تأخیر افتاده‌اند).

هر دو جشن به ترویچا اختصاص دارند، اما تأکیدها متفاوت هستند.

تفاوت‌ها

ترویچا — یادآوری واقعه (نزول روح مقدس). روز روح — ستایش روح مقدس به عنوان لئوی. ترویچا — جشن بزرگ دوازده‌گانه، یکی از ۱۲جشن اصلی. روز روح — نه دوازده‌گانه، اما بزرگ (دومین پس از ترویچا). در ترویچا دعا به زانو خوانده می‌شود (شبانه). در روز روح — نیست. در ترویچا معمولاً شاخه‌های بادام مقدس می‌شوند و در خانه به عنوان محافظ نگه داشته می‌شوند. در روز روح شاخه‌ها جمع‌آوری یا سوزانده می‌شوند.

در میان مردم: ترویچا — جشن دخترانه (پیشگویی، رقص‌های دسته‌جمعی). روز روح — «روز زمین» (ممنوعیت کارها).

چه چیزی می‌توان و چه چیزی نمی‌توان کرد

در ترویچا و روز روح نمی‌توان: دعوا کرد، بدخواهی کرد، کارهای فیزیکی سنگین انجام داد (به ویژه در مزرعه، باغچه)، دوخت، بافندگی، شستشو (سنت‌های مردم، کلیسا اینقدر سخت نیست). به گورستان رفتن (روز پدر و مادر ترویچا — روز قبل، در روز خود — غیرمطلوب). جشن‌های پر سر و صدا تا ظهر (صبح — در کلیسا).

می‌توان: به کلیسا بروم، دعا کنم، خانه را با شاخه‌های بادام تزئین کنم، با خانواده در وعده شام جمع شوم.

ترویچا و روز روح نه درباره ترس، بلکه درباره شادی هستند. شادی از اینکه خدا نزدیک است، که او تسلی‌دهنده فرستاده است. بیرون بروید، بوی سبزیجات را استشمام کنید، به کلیسا بروید. و به یاد داشته باشید: روح مقدس می‌دمد، هر جا می‌خواهد. شاید و در قلب شما.

Permanent link to this publication: