جشن مقدس نیکولای در شهر باری: از آثار مقدس تا پیامبران جهانی مقدمه: مرکز مقدس جهان پیروی شهر باری در جنوب ایتالیا یک پدیده منحصر به فرد در جهان مسیحیت است. از سال 1087، این شهر به عنوان ریکلیاریوم بین‌المللی آثار مقدس مقدس نیکولای مرلیکای، یکی از مقدس‌ترین مقدسین در مسیحیت ارتدوکس و کاتولیک، خدمت می‌کند. جشن‌های سالانه در این شهر در تاریخ 7 تا 9 مه (تاریخ انتقال آثار) نه تنها یک مراسم مذهبی است، بلکه یک رویداد اجتماعی و فرهنگی بزرگ است که در آن سنت‌های مراسم مذهبی، فرهنگ مردمی، تاریخ سیاسی و اقتصاد گردشگری معنوی مدرن با هم پیچیده می‌شوند. این جشنی است که نشان می‌دهد چگونه فرهنگ محلی می‌تواند به یک وضعیت بین‌المللی تبدیل شود. 1. زمینه تاریخی: "دزدی دریایی" به عنوان یک عمل نجات ключ به درک جشن مدرن در اینجا در رویدادهای سال 1087 نهفته است. در شرایط تهدید ترکیه به میلام (امروزه دمیره، ترکیه)، جایی که آثار مقدس واقع شده بود، دریانوردان باری یک ماجراجویی شجاعانه انجام دادند. آنها آثار مقدس را به طور مخفیانه خارج کرده و آن را در روز 9 مه به شهر خود رساندند. این عمل، که از دیدگاه بیزانس‌ها یک دزدی مقدس بود، در سنت غربی به عنوان "نجات" آثار مقدس از ممکنه آلودگی تفسیر می‌شود. برای باری این یک پیروزی جغرافیایی و اقتصادی بود: شهری که با ونیز رقابت می‌کرد، یک مقدس مقدس قدرتمند را به دست آورد که به او اطمینان داد که یک مرکز مهم پаломباری خواهد بود. واقعیت جالب: دریانوردان باری همه آثار مقدس را با خود نبردند. بخشی از آنها در میلام باقی ماند و بعداً به ونیز منتقل شد، که منجر به یک منازعه قرن‌ها طولانی درباره اصل‌گرایی شد. تحقیقات مدرن (از جمله کالبدشکافی در دهه 1950) نشان داده است که بخش اصلی استخوان‌ها در باری قرار دارد. این موضوع همچنان موضوع بحث بین کاتولیک‌ها و ارتدوکس‌هاست، اما در باری هر دو سنت‌های پیروی با هم زندگی می‌کنند. 2. ساختار جشن: ترکیب مقدس و عادی جشن‌ها سه روز طول می‌کشد و ساختار واضحی دارد که سنت‌های مراسم مذهبی سختگیرانه و مراسم فرهنگی پرشکوه را ترکیب می‌کند. 7 مه: استقبال ("اینتریتو"). بازسازی تاریخی ورود دریانوردان و استقبال شهروندان و کشیشان به رهبری اسقف باری. نقطه کلیدی — مراسم عظیم با کفش‌های مقدس از نمازخانه به خیابان‌های قدیمی شهر. این روز به جنبه مدنی جشن توجه دارد: مقدس نیکولای به عنوان محافظ شهر، "شهروند هم‌کیش" او در نظر گرفته می‌شود. در این مراسم، انجمن‌های تاریخی و نمایندگان دولت شرکت می‌کنند. 8 مه: پیمایش ("پلجینادجو"). هزاران پیمای که اغلب بیکفش هستند، از دروازه‌های شهری تا کلیسای باز می‌روند. این یک عمل حرکت شخصی و قدردانی است. در این روز یک رویداد خاص نیز رخ می‌دهد — جمع‌آوری میرا (ماننا). از قبر مقدس مقدس، مایع معطر از طریق یک سوراخ خاص خارج می‌شود که کشیشان، لباس‌پوشیده در لباس‌های سفید، آن را در بطری‌ها می‌ریزند. این پدیده (استحاله طبیعی از بقایای) یکی از شگفتی‌های اصلی است که پیروان را جذب می‌کند و موضوع تحقیقات علمی است. 9 مه: مراسم عظیم. مهم‌ترین مراسم جشن، که توسط اسقف باری-بیتونتو انجام می‌شود و اغلب با حضور مهمانان ویژه از واتیکان و واعظان ارتدوکس انجام می‌شود. 3. منحصر به فرد بودن فرهنگ باری: پل بین سنت‌های مسیحی کلیسای مقدس نیکولای در باری یک نمونه نادر از مکانی است که مراسم مذهبی کاتولیک و ارتدوکس انجام می‌شود. در زیرزمین، جایی که آثار مقدس قرار دارد، یک صلیب ارتدوکس جداگانه وجود دارد. این وضعیت منحصر به فرد به دلیل تلاش‌های کلیسای ارتدوکس روسیه (در اوایل قرن بیستم "خانه روسیه" برای پیمایان ساخته شد) و گفت‌وگوهای اکوپلینیک ایجاد شده است. جشن 9 مه برای هر دو فرقه مشترک است که باری را به نماد اتحاد مسیحی تبدیل می‌کند (با وجود تنش‌های تاریخی و الهی). به ویژه پس از سقوط دیوار آهنین، پیمایش ارتدوکس به طور گسترده‌ای افزایش یافت. برای بسیاری از روس‌ها، اوکراینی‌ها، بلاروس‌ها، مولداویایی‌ها، سفر به باری یک رویداد معنوی مهم است. پروازهای چارتر و مسیرهای اتوبوسی خاصی برای این منظور سازماندهی می‌شود. 4. جنبه‌های اجتماعی و اقتصادی: شهر سازمان‌دهنده جشن بر زندگی شهر تأثیر بزرگی می‌گذارد: اقتصاد: برای یک هفته باری به "پایتخت پیمایش" تبدیل می‌شود. هتل‌ها، رستوران‌ها و مغازه‌های یادبود پر از می‌شوند. تجارت آثار مذهبی، بطری‌های میرا و محصولات محلی شکوفا می‌شود. این مهم‌ترین منبع درآمد برای کسب‌وکارهای کوچک است. بنیان‌گذاری: مقامات شهر و منطقه آپولیا به طور فعال در سرمایه‌گذاری برای پذیرش پیمایان سرمایه‌گذاری می‌کنند: بهبود لجستیک حمل و نقل، اطمینان از امنیت، سازمان‌دهی برنامه فرهنگی (کنسرت‌ها، نمایشگاه‌ها). هویت: مقدس نیکولای بخشی از هویت باری‌هاست. تصویر او در نمادهای شهری، فرهنگ و آشپزی وجود دارد. جشن تقویت ملی‌گرایی محلی و احساس انتخابیت ("شهر ما بزرگترین مقدس را نگه می‌دارد"). مثال: غذای سنتی جشن "پان دی سان نیکولا" یک نان شیرین خاص است که به شکل عصای مقدس است. این نان را در کلیساها می‌پزند و مقدس می‌کنند و سپس به پیروان توزیع می‌کنند که رابطه فرهنگ را با زندگی روزمره و فرهنگ غذایی منطقه نشان می‌دهد. 5. چالش‌های مدرن و تحولات جشن با مشکلات قرن بیست و یکم مواجه است: تعداد زیاد و تجاری‌سازی: جریان عظیم پیمایان (ده‌ها هزار نفر) بار زیادی بر اکوسیستم شکننده قدیمی شهر وارد می‌کند و می‌تواند این رویداد مقدس را به یک جاذبه گردشگری تبدیل کند. امنیت: در شرایط تهدید تروریسم، اطمینان از امنیت رویدادهای بزرگ در مکان‌های مذهبی نیازمند تلاش و منابع عظیم است. تفسیرهای سیاسی: گاهی جشن به میدانی برای نمایش احساسات سیاسی یا ملی تبدیل می‌شود (مثلاً نمایش گروه‌های پیمایان اوکراینی یا روسی در زمینه درگیری‌های کنونی)، که باعث ایجاد تنش در محیط مذهبی اولیه می‌شود. نتیجه‌گیری: یک سنت پویا در جهان مدرن جشن مقدس نیکولای در باری یک موجود زنده و در حال توسعه است. این جشن ریشه در تاریخ جمهوری دریایی قرون وسطی دارد، اما در زمینه پیمایش جهانی، گفت‌وگوهای اکوپلینیک و گردشگری انبوه معنویت می‌یابد. این رویداد نشان می‌دهد که چگونه سنت مذهبی می‌تواند به خود تطبیق دهد، در حالی که هسته اصلی را حفظ می‌کند — پیروی از مقدس. باری توانسته است یک رویداد تاریخی (انتقال آثار) را به یک ریتویال سالانه پایدار تبدیل کند که در چندین سطح عمل می‌کند: معنوی (اتحاد با خدا از طریق مقدس)، اجتماعی (ک konsolidação da comunidade)، اقتصادی (توسعه منطقه) و سیاسی (تقویت موقعیت بین‌المللی شهر). بنابراین، جشن‌های باری نه تنها یک یادبود از گذشته است، بلکه یک مکانیزم معنوی، هویت و روابط اجتماعی در جهان پیچیده مدرن تولید می‌کند.
© library.tj

Permanent link to this publication:

https://library.tj/m/articles/view/جشن-مقدس-نیکولای-در-باری