حقوقی اخلاقی و مرزهای مشارکت در ارزیابی روانشناسی در دادخواست پرورش کودک چالش‌های اخلاقی در تقاطع حقوق و روانشناسی کودک در اختلافات مربوط به پرورش کودکان، ارزیابی روانشناسی اغلب به عنوان شاهد مرکزی تبدیل می‌شود که سرنوشت کودک را تعیین می‌کند. وکیلی که در چنین فرآیندی مشارکت دارد، با دileماهای اخلاقی خاصی مواجه می‌شود که وظیفه حرفه‌ای او با نیاز به دقت خاصی برخورد می‌کند. فعالیت وکیل در این زمینه نه تنها توسط قانون فدرال «در مورد فعالیت وکالت و وکلای دادگستری» و کدیکت اخلاقی وکالت تنظیم می‌شود، بلکه توسط اصول بین‌المللی حفاظت از حقوق کودک، به ویژه اصل بهترین تضمین منافع کودک (کنوانسیون حقوق کودک) نیز تنظیم می‌شود. اصل‌های اخلاقی کلیدی: بین حفاظت از مشتری و منافع کودک اصل قانونی و صداقت (ماده 8 کدیکت اخلاقی وکیل) از وکیل می‌خواهد که تنها از ابزارهای قانونی استفاده کند. در زمینه ارزیابی این به این معناست: ممنوعیت فشار بر کارشناس. وکیل نمی‌تواند مستقیماً یا غیرمستقیماً از روانشناس درخواست کند که به نتیجه خاصی برسد. اما او حق دارد که سوالات دقیقی را که به کارشناس ارائه خواهد داد، به طور دقیق تنظیم کند، مبتنی بر موضع مشتری خود. به عنوان مثال، اگر مادر ادعا می‌کند که پدر کودک را تحت تأثیر قرار می‌دهد، وکیل می‌تواند در دادخواست خود سوالاتی را شامل کند: "آیا در رفتار و اظهارات کودک [نام] نشانه‌هایی از تأثیرات منفی وارده از مادر دیده می‌شود؟" اصل احترام به شأن و اعتبار نه تنها شامل شرکت‌کنندگان در فرآیند است، بلکه شامل کودک نیز می‌شود. وکیل باید به خاطر داشته باشد که هر عملی از جمله درخواست برای ارزیابی مجدد یا اضافی، بار روانی جدیدی بر روی کودک غیربالغ وارد می‌کند. در اینجا، درخواست برای ارزیابی مجدد تنها در صورت وجود شک‌های جدی در مورد اعتبار اولیه مجاز است، نه به دلیل نتیجه نامطلوب. نکته جالب: تحقیقات نئوروانشناسی نشان می‌دهد که کودکانی که در اختلافات طولانی‌مدت بین والدین دخیل هستند، ممکن است علائم مشابه اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) داشته باشند، از جمله سطح بالای کورتیزول (هورمون استرس)، که بر توسعه ناحیه پیش‌کورتیکال مغز تأثیر می‌گذارد که مسئول کنترل احساسات و تصمیم‌گیری است. اصل رعایت رازداری حرفه‌ای با نیاز به افشای اطلاعات به کارشناس روانشناس مواجه می‌شود. وکیل باید اطلاعات را تقسیم کند: تنها اطلاعات لازم برای انجام تحقیق و مستقیماً مرتبط با موضوع ارزیابی را به کارشناس ارائه دهد، از توضیحات بیش از حد زندگی خصوصی که مستقیماً مرتبط با موضوع نیست، اجتناب کند. مرزهای مشارکت مجاز: از سازماندهی به دخالت وکیل می‌تواند و باید در مراحل زیر فعال باشد، در حالی که در قالب‌های اخلاقی باقی می‌ماند: فرمولاسیون سوالات برای کارشناس - این حوزه بیشترین تأثیر مجاز است. سوالات باید بی‌طرف، علمی و شامل پاسخ آماده نباشند. نادرست است: "آیا پدر به کودک آسیب روانی وارد می‌کند؟" درست است: "وضعیت روانی و احساسی کودک فعلی چیست؟ چه عواملی ممکن است باعث ویژگی‌های شناسایی شده (ترس، اضطراب، خشونت) شوند؟" ارائه مدارک. وکیل مکلف است تمام مدارک مرتبط را به کارشناس تحویل دهد، نه تنها مدارک مفید برای طرف خود. مخفی کردن مثلاً характеристики مثبت از مکان تحصیلی یا پزشک، نقض اخلاق است. تحلیل انتقادی نتیجه نهایی. وکیل حق و وظیفه دارد نتیجه نهایی را در مورد خطاهای روشولوژیکی بررسی کند: آیا روش‌های معتبر برای سن کودک استفاده شده‌اند، آیا دیدارهای کافی با کودک برای نتیجه‌گیری‌ها انجام شده است، آیا تمام مدارک ارائه شده مورد توجه قرار گرفته‌اند. بر اساس این، او سوالاتی برای بازپرس کارشناس در دادگاه آماده می‌کند. این تلاش برای تخریب نیست، بلکه تضمین رقابتی و جامعیت تحقیق است. حلقه اخلاقی: "وکیل کودک" vs. "وکیل والدین" در روسیه در فرآیند مدنی مربوط به پرورش کودک، وکیل منافع یکی از والدین را نمایندگی می‌کند. اما تکنیک او نباید بر اساس اصل "پیروزی هر قیمتی" باشد. پیروزی والدین نباید به معنای شکست کودک باشد. اگر در طول پرونده وکیل به این نتیجه برسد که موضع مشتری او به طور مستقیم با منافع کودک متعارض است (مثلاً والدین بر اساس دلایل بدون دلیل بر ازدواج از والدین دیگر جدا شوند)، وظیفه اخلاقی وکیل این است که به مشتری خود نتایج ممکن را توضیح دهد. این یک خط تنگ بین حفاظت از منافع و تحمیل دیدگاه خود است. مثال از دادگاه حقوق بشر اروپا: در پرونده "مادر علیه مالت" (2019)، دادگاه حقوق بشر اروپا اشاره کرد که دادگاه‌های ملی مکلف هستند تا اطمینان حاصل کنند که اقدامات فرآیندی طرف‌ها (از جمله درخواست برای ارزیابی) به ابزاری برای فشار بر کودک یا تأخیر در فرآیند تبدیل نشوند که به روان کودک آسیب می‌زند. نتیجه‌گیری: اخلاق به عنوان تضمین کیفیت عدالت بنابراین، مرزهای مشارکت وکیل در ارزیابی روانشناسی در پرونده‌های پرورشی تعیین می‌شود توسط تعادل بین استفاده فعال از حقوق فرآیندی برای حفاظت از مشتری و مسئولیت اخلاقی بالاتر در برابر کودک، که به طور واقعی مرکز فرآیند می‌شود. وکیل باید به عنوان "وکیل والدین" با دیدگاه سیستماتیک باشد، جایی که پیروزی حقوقی - هدف نیست، بلکه ابزاری برای ایجاد شرایط زندگی است که به بهترین شکل ممکن برای رشد غیربالغ مناسب باشد. رعایت این اصول اخلاقی نه محدودیت برای حفاظت است، بلکه نشان‌دهنده بالاترین سطح حرفه‌ای است که اعتماد به عدالت در اختلافات خانوادگی حساس را افزایش می‌دهد.
© library.tj

Permanent link to this publication:

https://library.tj/m/articles/view/حقوقی-ایکتیک-و-مرزهای-مشارکت-او-در-ارزیابی-روانی