آلبرت اینشتین (۱۸۷۹–۱۹۵۵) فیزیک‌دان نظری است که آثار او دیدگاه‌ها را درباره‌ی فضا، زمان و انرژی تغییر داد. او در خانواده‌ی یهودی در اُلم، آلمان به دنیا آمد، اما زندگی و شغل او با سوئیس، آلمان و ایالات متحده مرتبط بود.

کودکی و تحصیلات

اینشتین در ۱۴ مارس ۱۸۷۹ در اُلم به دنیا آمد، اما یک سال بعد خانواده به مونیخ نقل مکان کردند، جایی که کودکی او سپری شد. او در مدرسه دانش‌آموز ناراحتی نبود: او سیستم اقتدارگرایانه را تحمل نمی‌کرد و می‌توانست با معلمان بحث کند. با این حال، علوم دقیق برای او آسان بود و او در سنین کم به ریاضیات علاقه‌مند شد و به خودی خود جغرافیای اقلیدسی را تا دوازده سالگی آموخت.

در سال ۱۸۹۶ اینشتین به دانشگاه فنی سوئیس در زوریخ (پلی‌تکنیک) ورود کرد. او در سال ۱۹۰۰ فارغ‌التحصیل شد، اما به دلیل شخصیت درگیری و غیبت نتوانست به عنوان دستیار در دانشگاه استخدام شود.

دفتر مالکیت معنوی و سال معجزه‌آمیز

در سال ۱۹۰۲ اینشتین به عنوان متخصص فنی در دفتر مالکیت معنوی سوئیس در برن استخدام شد. کار او نه چندان جذاب بود، اما زمان و انرژی کافی برای فعالیت‌های علمی باقی می‌گذاشت.

در سال ۱۹۰۵، او در آنجا چهار مقاله منتشر کرد که فیزیک را تغییر داد. این سال را سال معجزه‌آمیز (Annus Mirabilis) می‌نامند.

• مقاله‌ای درباره‌ی پدیده‌ی فوتوئلفیکس که او پس از آن جایزه نوبل دریافت کرد.
• دиссertation درباره‌ی تعیین اندازه‌ی مولکول‌ها.
• مقاله‌ای درباره‌ی حرکت برون‌نمایانه.
• مقاله‌ای تحت عنوان الکترودینامیک بدن‌های در حال حرکت، که در آن نظریه‌ی خاص نسبیت و معروفترین معادله‌ی E = mc² توضیح داده شد.

شغل در دفتر مالکیت معنوی و سال معجزه‌آمیز

پس از سال ۱۹۰۵، شغل اینشتین به راه خود رفت. او در برن، زوریخ، پراگ درس داد و در سال ۱۹۱۴ به برلین نقل مکان کرد، جایی که به عنوان مدیر مؤسسه فیزیک جامعه‌ی کایزر ویلهلم منصوب شد.

در سال ۱۹۱۶ او کار خود بر روی نظریه‌ی نسبیت عام که گرانش را به عنوان خمیدگی فضا–زمان توضیح می‌دهد، به پایان رساند. شهرت جهانی او در سال ۱۹۱۹ آمد، زمانی که در طول یک خورشیدگرفتگی، دانشمندان بریتانیایی پیش‌بینی او را درباره‌ی خمیدگی نور در نزدیکی اجرام بزرگ تأیید کردند.

در سال ۱۹۲۱ اینشتین جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرد (در سال ۱۹۲۲ اعطا شد) — با این توضیح که «به دلیل دستاوردهای خود در فیزیک نظری و به ویژه کشف قانون فوتوئلفیکس».

اردوگریزی و سال‌های آخر

با روی کار آمدن نازی‌ها در سال ۱۹۳۳، اینشتین به عنوان یهودی و صلح‌طلب مجبور شد که همیشه از آلمان خارج شود. او به ایالات متحده نقل مکان کرد و به عنوان استاد در موسسه تحقیقات پیشرفته در پرینستون مشغول شد.

در سال ۱۹۳۹ او نامه‌ای به رئیس‌جمهور روزولت درباره‌ی امکان توسعه بمب اتم توسط نازی‌ها نوشت، که باعث شد ایالات متحده پروژه مانهاتن را راه‌اندازی کند. او بعداً از این کار پشیمان شد. در سال ۱۹۴۰ اینشتین شهروند آمریکایی شد، در حالی که شهروندی سوئیس خود را حفظ کرد. او به عنوان رئیس جمهور اسرائیل پیشنهاد شد، اما از آن جدا شد.

اینشتین در ۱۸ آوریل ۱۹۵۵ در پرینستون در سن ۷۶ سالگی درگذشت. او نه تنها به عنوان یک نابغه، بلکه به عنوان یک مرد با موهای فرخورده و سادگی در زندگی روزمره به عنوان نماد دانشمندی که از مشغله‌های دنیایی دور است، در تاریخ ماند.

جدول خلاصه

Постоянный адрес данной публикации: