ورزش اسبداری تنها به "سوارکاری" محدود نمی‌شود. این فعالیت فیزیکی منحصر به فرد، بیش از آنچه در نگاه اول به نظر می‌رسد، عضلات را به کار می‌گیرد. سوارکاری نه تنها در مورد اسب، بلکه در مورد سوار نیز است. مزایای آن برای سلامتی چندوجهی است: از تقویت عضلات تا روان‌درمانی. بیایید ببینیم چرا ورزش اسبداری ابزار قدرتمندی برای بهبود سلامتی است.

عضلات پشت، شکم و پاها

سوارکاری نیاز به کار مستمر عضلات استabilizer دارد. برای نگه داشتن در سینه، سوار باید عضلات پشت، شکم و ران‌ها را منقبض کند. به ویژه عضلات عمیق ستون فقرات که در سالن بدنسازی به سختی قابل تحریک هستند، فعال می‌شوند. این باعث بهبود قوس تنه می‌شود: بسیاری از سوارکاران پس از چند ماه سوارکاری، از خمیدگی دست و پا خلاص می‌شوند. علاوه بر این، پاها از طریق دستگیره‌ها و فشار بدن اسب تحت بار قرار می‌گیرند. سطح داخلی و پشت ران‌ها و عضلات ساق پا کار می‌کنند. تمرینات منظم منجر به تناسب اندام و کاهش لایه‌های چربی در مناطق مشکل‌دار می‌شود.

استخوان‌ها و پیوند‌ها بدون بار ضربه‌ای

برخلاف دویدن یا پریدن، سوارکاری بار ضربه‌ای بر روی مفاصل ران و ستون فقرات نمی‌دهد. این نوع ورزش ملایم، برای کسانی که در مراحل اولیه آرتروز و اضافه وزن قرار دارند، توصیه می‌شود. با نشستن صحیح، مفاصل در حالت فیزیولوژیکی کار می‌کنند — آنها بیش از حد تحت بار قرار نمی‌گیرند، اما حرکت لازم برای تولید مایع مفصلی را دریافت می‌کنند. تمرینات توسعه می‌یابد انعطاف‌پذیری مفاصل ران و بهبود حرکت ستون فقرات.

سیستم قلبی-عروقی و تنفس

با اینکه سوارکاری به نظر نمی‌رسد کهintensive باشد، ضربان قلب سوار در زمان gallop یا gallop می‌تواند به 120-140 ضربان در دقیقه برسد. این یک تمرین قلبی است که ماهیچه قلب را تقویت می‌کند و استقامت را افزایش می‌دهد. اسب نیز با حرکت ریتمی خود بر روی تنفس تأثیر می‌گذارد: سوار بطور طبیعی به قدم اسب وابسته می‌شود که دیافراگم را توسعه می‌دهد و حجم ریه‌ها را افزایش می‌دهد. در نتیجه، گردش خون بهبود می‌یابد و سطح اکسیژن در بافت‌ها افزایش می‌یابد.

تأثیر روانی: درمان با اسب

ارتباط با اسب‌ها سطح کورتیزول — هورمون استرس را کاهش می‌دهد. ثابت شده است که تنها 20 دقیقه در کنار اسب، اضطراب و تحریک‌پذیری را کاهش می‌دهد. اسب احساسات سوار را حس می‌کند و او را به کنترل خود می‌آموزد. این باعث توسعه هوش احساسی و کنترل خود می‌شود. برای کودکان مبتلا به اوتیسم و ADHD، ورزش اسبداری اغلب به عنوان روشی برای اجتماعی‌سازی تبدیل می‌شود. برای بزرگسالان — فرصتی برای تغییر از افکار کاری و بودن در "اکنون و اینجا" است.

ایپوتروپی: سوارکاری درمانی

ایپوتروپی یک مسیر جداگانه است که در آن اسب به عنوان ابزار درمانی استفاده می‌شود. ارتعاشات سه‌بعدی پشت اسب در قدم، به سوار منتقل می‌شود که عضلات پشت را ماساژ می‌دهد و عملکرد اندام‌های داخلی را تحریک می‌کند. این بهبود در DCP، اسکولیوز، پس از سکته کمک می‌کند. افراد مبتلا به معلولیت‌های محدودی می‌توانند تناسب اندام و هماهنگی خود را بازیابی کنند. ایپوتروپی به خودی خود درمان نمی‌کند، اما شرایطی برای بهبود عملکرد حرکتی ایجاد می‌کند.

هماهنگی و تعادل

سوارکاری یک تعادل دائمی است. حتی وقتی اسب با قدم حرکت می‌کند، سوار باید تعادل داشته باشد و به حرکت واکنش نشان دهد. با گذشت زمان، احساس خود در فضا بهبود می‌یابد — این برای ورزش و زندگی روزمره مفید است: کمتر شانس لغزش روی یخ یا لغزش روی زمین صاف وجود دارد.

مسئولیت و رژیم

مراقبت از اسب — تمیز کردن، تغذیه، پیاده‌روی — بخشی از فعالیت‌های ضروری است. این باعث انضباط و عادت به بار فیزیکی منظم می‌شود. علاوه بر این، مزرعه — هوای تازه، اغلب در مناطق روستایی، که خود به تنهایی برای ریه‌ها و سیستم ایمنی مفید است.

مزایا و هشدارها

ورزش اسبداری خطرات خود را دارد. سقوط‌ها می‌توانند آسیب‌زا باشند. مهم است که با مربی کار کنید، کلاه ایمنی استفاده کنید و توانایی خود را переواریابی کنید. همچنین باید توجه داشت که اسب‌ها موجودات زنده‌ای با شخصیت خود هستند و کار با آنها نیاز به صبر دارد. در صورت مشکلات در ستون فقرات یا مفاصل ران، مشاوره پزشک قبل از شروع ضروری است.

نتیجه‌گیری

ورزش اسبداری برای بدن و روح مفید است. او عضلات را تقویت می‌کند، قوس تنه را بهبود می‌بخشد، قلب و تنفس را تمرین می‌کند و سیستم عصبی را آرام می‌کند. برخلاف بسیاری از ورزش‌ها، او مفاصل را نابود نمی‌کند و برای افراد مختلف سن و سطح آمادگی مناسب است. حتی ارتباط ساده با اسب یک قدم به سوی سلامتی است. امتحان کنید و ممکن است کشف کنید که نه تنها یک علاقه، بلکه یک روش زندگی جدید است.

Permanent link to this publication: