معنی غرغره سگ

غرغره نه فقط صدای است. این زبان است. سگ‌ها نه برای بیهوده غرغره می‌کنند، البته نه برای بیهوده (اما برای بیهوده هم می‌کنند). برخلاف گرگ‌ها که ترجیح می‌دهند جیغ بزنند، سگ‌ها در طول هزاران سال زندگی با انسان، یاد گرفته‌اند که از غرغره به عنوان ابزار چندمنظوره‌ای برای ارتباط استفاده کنند. با صدای، بلندی، تناوب و طول غرغره، صاحب ماهر می‌تواند تعیین کند که آیا سگ او به او برای پیاده‌روی می‌خواهد، از خطر هشدار می‌دهد یا فقط از آمدن شما خوشحال است.

چرا سگ غرغره می‌کند: دلایل اصلی

دلایل رایج غرغره: ترس (صدای بلند، شلیک، جاروبرقی)، بازی (دعوت به دویدن)، تنهایی (تنهایی طولانی مدت)، درد (زخم، بیماری)، درخواست توجه («من می‌خواهم غذا بخورم، پیاده‌روی کنم، نوازش شوم»)، هشدار به سگ‌های دیگر («این زمین من است»)، تقلید (سگ همسایه غرغره می‌زند — من هم به او می‌پیوندم). غرغره واکنش به محرک است. برای درک آنچه سگ می‌خواهد، باید محیط را ارزیابی کنید.

تقسیم‌بندی غرغره: چگونه خوشحالی را از خشونت تشخیص دهیم

غرغره بلند و خشن با جیغ — معمولاً هیجان یا خوشامدگویی («صاحب آمد!»). غرغره پایین و گلوئی با جیغ — خشونت، تهدید («برو، من می‌خواهم نیش بزنم»). غرغره طولانی و یکنواخت — تنهایی یا ترس («آزاد کنید، من تنها هستم»). غرغره کوتاه و «گاو-گاو» با وقفه — هشدار («توجه کنید، کسی می‌آید»). غرغره‌ای که به جیغ تبدیل می‌شود — غمگین از صاحب، حمله پانیک. سگی که غرغره می‌کند و می‌پرید — بازی می‌کند. سگی که غرغره می‌کند و چهره می‌کند — دفاع می‌کند.

غرغره به عنوان ارتباط با انسان

سگ‌ها به خوبی می‌دانند که انسان‌ها صدای فرابنفش را نمی‌شنوند، اما غرغره را به خوبی درک می‌کنند. بنابراین آنها صدای خود را تطبیق دادند: سگ‌های خانگی غرغره می‌کنند و بلندتر از سگ‌های وحشی. تحقیقات نشان می‌دهد که غرغره سگ در شرایط مختلف دارای آکوستیک متفاوتی دارد و حتی افراد غریبه می‌توانند به خوبی تعیین کنند که آیا سگ عصبانی است یا می‌خواهد غذا بخورد. صاحبان می‌توانند غرغره سگ خود را با دقت 90 درصد تشخیص دهند. این نتیجه هزاران سال همزیستی است.

غرغره به عنوان مشکل: چه باید کرد اگر سگ مدام غرغره کند

اگر سگ مدام غرغره کند، ممکن است دلیل پزشکی باشد (درد، دمایی در سگ‌های پیر). یا رفتاری: کمبود پیاده‌روی، نبود بازی‌ها، ترس از جدایی. نباید به سگ فریاد بزنید — این غرغره را تشدید می‌کند (سگ فکر می‌کند که شما در حال دعوت به غرغره هستید). باید غرغره غیرمطلوب را نادیده بگیرید و سکوت را تشویق کنید. اگر سگ روی عبورکنندگان غرغره کند، دستور «ساکت» را آموزش دهید و با لакомی برای سکوت تشویق کنید. در موارد پیچیده، به کینولوگ یا زووپسیکولوگ مراجعه کنید.

غرغره توله سگ و سگ بزرگسال: تفاوت‌ها

توله‌های سگ در 2-3 هفته اول زندگی شروع به غرغره می‌کنند، ابتدا با ناامیدی و پیس‌پیس. غرغره آنها بیشتر بازی یا سیگنال گرسنگی است. سگ‌های بزرگسال غرغره می‌کنند با معنا و با تناوتی متفاوت. غرغره سگ‌های پیر ممکن است پایین‌تر و خشن‌تر شود، گاهی بی‌دلیل (به دلیل کاهش شنوایی). نژاد نیز تأثیر می‌گذارد: تاس‌ها و شپیزها غرغره می‌کنند، اما بایسندژی تقریباً غرغره نمی‌کنند (و از آنها صدا می‌کنند). سگ‌های نزاعی غرغره می‌کنند، اما غرغره آنها ترسناک‌تر است.

تحقیقات علمی چه می‌گویند

تأولوژیست‌ها غرغره سگ‌ها را در شرایط مختلف ضبط کرده و برای سگ‌های دیگر پخش کرده‌اند. آنها به طور متفاوتی واکنش نشان دادند: به غرغره «خوشامدگویی» با تکان دادن دم، به غرغره «خطر» با اضطراب. همچنین دانشمندان دریافتند که انسان می‌تواند به خوبی غرغره سگ بازی‌کننده را از غرغره خشن تشخیص دهد. این نشان‌دهنده توانایی ذاتی یا یادگیری برای تشخیص است. جالب است که غرغره یک سیگنال ثانویه است: او در فرآیند خانه‌سازی ظاهر شده است، در گرگ‌ها تقریباً وجود ندارد.

غرغره صدای سگ است. با یاد گرفتن آن، به سگ خود نزدیک‌تر می‌شوید و می‌توانید درگیری‌ها را پیشگیری کنید. فقط گوش دهید.

Permanent link to this publication: