معمولاً درباره بحران هویت از نوجوانان صحبت می‌کنند. اما در ۱۰ سالگی نیز کودک سوالات مهمی می‌پرسد: «من کی هستم؟»، «مکان من در کلاس چیست؟»، «آیا من باحال هستم یا نه؟». این بحران پیش-نوجوانی است که با شروع جدایی از والدین و ورود به دنیای همتاها مرتبط است. درباره علائم و روش‌های کمک می‌گوییم.

از کجا شک و تردید می‌آید

در ۱۰ سالگی دنیای کودک گسترده می‌شود. ستارگان TikTok و شخصیت‌های قدرت کلاسی ظاهر می‌شوند. کودک خود را با دیگران مقایسه می‌کند: «من آیفون ندارم، پس فقیرم»، «من نمی‌توانم فوتبال بازی کنم، پس ضعیفم». همچنین تغییرات فیزیولوژیکی (شروع بلوغ): برخی بزرگ شده‌اند و برخی هنوز کوچکند.

علائم بحران هویت

کودک نقش‌های مختلفی را امتحان می‌کند: امروز گوتیک است، فردا ورزشکار. او اغلب هواها و دوستان و سبک لباس خود را تغییر می‌دهد. او از اینکه بامزه به نظر برسد می‌ترسد و به اکثریت پیروی می‌کند (مثلاً موسیقی‌ای که همه گوش می‌دهند). او در حضور والدین در حضور دوستان خجالت می‌کشد و به شدت به انتقاد واکنش نشان می‌دهد. ممکن است درباره خود دروغ بگوید (بیوگرافی پولادار بسازد).

چه کاری والدین می‌توانند انجام دهند

هیچ‌وقت شوخی نکنند با علاقه‌های او، حتی اگر فکر کنند «این زودگذر خواهد بود». دامنه آزمایش‌های او را گسترش دهند: او را به کلاس‌های مختلف ببرند، اجازه دهند که چیزهای جدید را امتحان کند. او را در هنگام که غرور دارد حمایت کنند، اما نه آن را فاش کنند. برچسب‌های نادرست نزنند: «تو انسانیت داریم»، «همیشه تو دانشمند هستی». درباره شک و تردیدهای کودکی خود بگویید.

مهم: بحران هویت در ۱۰ سالگی یک چیز عادی است. اگر تا ۱۲ سالگی طول بکشد و با افسردگی همراه باشد، باید به روانشناس مراجعه کرد.

Permanent link to this publication: