ویلهلم اوده و کشف‌هایش در دنیای هنر

او هنرمند یا منتقدی در معنای سنتی نبود. او شکارچی استعدادها بود. ویلهلم اوده (Wilhelm Uhde) — مجموعه‌دار و متخصص هنر آلمانی بود که در اوایل قرن بیستم در پاریس زندگی می‌کرد. نام او به اندازه پیکاسو یا ماتیس شناخته نیست، اما او بود که هنرمندانی را به جهان معرفی کرد که هنر رسمی آن‌ها را نپذیرفت: هنرمندان نئوکلاسیک، هنرمندان ابتدایی، «رسم‌های یکشنبه‌ای». اوده با پول، اعتبار و حتی در طول جنگ با زندگی‌اش خطر می‌کرد تا نشان دهد که گنیه می‌تواند در یک اتاقک کوچک زندگی کند و روی کاغذ نقاشی کند. به لطف او ما سارافینا از سانلس، انری روسو، کامیل بومبوآ را می‌شناسیم. بیایید بفهمیم او کی بود و چگونه کشف‌های خود را انجام می‌داد.

شغل و عشق اول: پیکاسو

ویلهلم اوده در سال ۱۸۷۴ در یک خانواده یهودی ثروتمند در آلمان به دنیا آمد. او حقوق می‌خواند، اما برای هنر ترک کرد. در سال ۱۹۰۴ به پاریس نقل مکان کرد و فروشگاه کوچکی از نقاشی‌ها باز کرد. او یکی از اولین کسانی بود که آثار پابلو پیکاسو را خریداری کرد، هنوز قبل از آنکه مشهور شود. اوده «دوره آبی» و کابیسه‌های کوبیستی را خریداری کرد. در سال ۱۹۰۸ او نمایشگاهی از آثار پیکاسو در گالری خود برگزار کرد. این یک موفقیت تجاری بود؟ نه، بیشتر یک ریسک. اما اوده به «پسر خود» باور داشت. بعداً پیکاسو ستاره جهانی خواهد شد، اما اوده در سایه خواهد ماند، اما او ناراحت نشد.

کشف هنر نئوکلاسیک: انری روسو

در سال ۱۹۰۸ اوده آثار انری روسو را در نمایشگاه دید، یک گمرک‌دار که پس از بازنشستگی شروع به نقاشی کرد. روسو به عنوان یک دیوانه شناخته می‌شد، آثار او مورد تمسخر قرار می‌گرفت. اوده قدرت آن‌ها را دید: فقدان دیدگاه، اشکال ابتدایی، اما صداقت بی‌نظیر. او چندین نقاشی روسو خریداری کرد، از جمله «بازار خوابانده شده». به لطف حمایت اوده، روسو توسط اوانگاردیست‌ها (پیکاسو یک مهمانی در پیکار او برگزار کرد) دیده شد. اوده اولین کتابچه درباره روسو نوشت. از آن زمان «گمرک‌دار» به عنوان یک کلاسیک شناخته می‌شود.

سارافینا از سانلس: خدمتکار گنیه

مهم‌ترین داستان اوده — ملاقات با سارافینا لوئی. در سال ۱۹۱۲، وقتی در سانلس زندگی می‌کرد، برای شام به خانه همسایه رفت و نقاشی‌ای روی دیوار دید: سیب، انگور، برگ‌های عجیب. صاحب خانه گفت که این نقاشی را خدمتکار پاک‌کننده دیوارها در خانه‌شان کشیده است. اوده سارافینا را پیدا کرد، آثار دیگر او را دید و شگفت‌زده شد. او آثار او را خریداری کرد و برای رنگ‌ها پول داد. سارافینا می‌گفت: «او می‌دانست که فرشتگان با من صحبت می‌کنند». اوده نمایشگاه‌هایی برگزار می‌کرد، اما موفقیت به او رسید وقتی که سارافینا دیوانه شده بود. با این حال، او او را در کلینیک نیز ترک نکرد و هزینه درمان را پرداخت. پس از مرگ هنرمند، او تلاش کرد تا توانایی او را به رسمیت بشناسد. امروز آثار او در لوور آویزان هستند.

کامیل بومبوآ و دیگر «آوازگویان قلب مقدس»

اوده متوقف نشد. او در سراسر فرانسه به دنبال هنرمندان نئوکلاسیک می‌گشت که هرگز در آکادمی‌ها آموزش ندیده بودند. کامیل بومبوآ (Camille Bombois) را کشف کرد — یک جنگل‌باز سابق که زنان و اسب‌های قوی می‌کشید. لوئی وووین (Louis Vivin) — یک پستچی، نویسنده پانوراماهای شهری. آنری بوچان (André Bauchant) — یک باغبان که صحنه‌های کتاب مقدس را در سبک ابتدایی می‌ساخت. اوده این گروه را «Sacred Heart Painters» (آوازگویان قلب مقدس) نامید. در سال ۱۹۲۸ او نمایشگاهی به نام «پримیتیوی‌های مدرن» در پاریس برگزار کرد. جمعیت می‌خندید، منتقدان سرزنش می‌کردند، اما اوده می‌دانست که این هنرمندان آینده هستند.

مهاجرت اجباری و نجات مجموعه

در سال ۱۹۳۹ جنگ جهانی دوم شروع شد. اوده یک یهودی بود و تهدید به اخراج داشت. او از پاریس فرار کرد. بخشی از مجموعه او توسط نازی‌ها ضبط شد، اما بسیاری از نقاشی‌ها را موفق به بیرون بردن یا مخفی کردن در خانه دوستانش کرد. در مهاجرت او به نوشتن مقالات درباره هنر نئوکلاسیک ادامه داد. پس از جنگ به پاریس بازگشت، اما گالری او ویران شده بود. او در سال ۱۹۴۷ در حالی که تقریباً فراموش شده بود، مرد. اما کشف‌های او از او باقی ماند.

تأثیر بر هنر مدرن

اوده یکی از اولین کسانی بود که از نظر نظری ارزش هنر نئوکلاسیک را توجیه کرد. او با مدرن‌گرایان که از آموزش آکادمیک می‌خواستند، دعوا می‌کرد. او نشان داد که صداقت و دیدگاه می‌تواند مهم‌تر از تکنیک باشد. امروز هنر نئوکلاسیک در موزه‌های سراسر جهان پذیرفته شده است. به لطف اوده، ما می‌دانیم که شاهکارها همیشه در آکادمی‌ها به وجود نمی‌آیند.

اوده و سینما

در سال ۲۰۰۸ فیلمی به نام «سرافینا» (réalisé par Martin Provost) منتشر شد، جایی که اوده توسط بازیگر آلمانی اُلریخ توکر نقش او را بازی کرد. این فیلم جوایز «سزار» را برد و نشان داد که چگونه اوده به طور واقعی سارافینا را از فراموشی نجات داد.

کشف اصلی اوده: هنر بدون قوانین

کشف اصلی اوده نه هنرمندان خاص، بلکه اصل این است که هنر می‌تواند توسط هر کسی ایجاد شود که توسط شور درونی هدایت می‌شود. او دروازه‌ای به دنیایی باز کرد که در آن بین حرفه‌ای و آماتور هیچ مرزی وجود ندارد. این میراث اوست.

Permanent link to this publication: