جواب دقیقی برای این سوال وجود ندارد، زیرا طول عمر بستگی به کشور، سطح بهداشت، سبک زندگی و عوامل بسیاری دیگر دارد. اما دو دیدگاه اصلی وجود دارد که چقدر می‌توانند کودکانی که در دهه ۲۰۱۰ متولد شده‌اند، در平均 زندگی کنند.

دیدگاه بدبینانه: فقط تعداد کمی از افراد تا ۱۰۰ سال عمر خواهند کرد

یک مطالعه بزرگ که در سال ۲۰۲۴ در مجله Nature Aging منتشر شد، داده‌های مرگ و میر در ۱۰ منطقه خوشبختی‌ترین جهان (هنگ کنگ، ژاپن، کره جنوبی، استرالیا، فرانسه، ایتالیا، سوئیس، سوئد، ایالات متحده، اسپانیا) را تحلیل کرد. نتیجه شگفت‌انگیز بود: رشد طول عمر کند شده است و احتمال رسیدن به ۱۰۰ سالگی برای کودکانی که پس از سال ۲۰۱۰ متولد شده‌اند، فقط حدود ۵.۱٪ برای زنان و ۱.۸٪ برای مردان است. زنان گونگ‌کنگ بیشترین طول عمر را دارند — فرصت آنها برای رسیدن به سالگرد ۱۰۰ سالگی به ۱۲.۸٪ می‌رسد.

طبق نظر نویسندگان مطالعه، برای ادامه طول عمر انسانی، نیاز به تحول در درمان بیماری‌های پیری است، نه فقط بهبود کلی بهداشت.

دیدگاه خوشبینانه: ۱۰۰ سال — هدف واقعی

بعضی از گرونتولوژیست‌ها و نمایندگان جامعه پزشکی با این دیدگاه موافق نیستند. به عنوان مثال، الگا تختخواوا، متخصص گریاتری وزیر بهداشت روسیه، معتقد است که کودکان مدرن (نسل آلفا و بيتا) شانس زیادی دارند که تا ۱۰۰ سال عمر کنند، به لطف پیشرفت ژنتیک، بیوتکنولوژی و روند سالم‌سازی زندگی.

با این حال، حتی در این گروه نیز پذیرفته شده است که پیش‌بینی‌های سازمان بهداشت جهانی (مثلاً، طول عمر انتظاری در روسیه حدود ۸۳ سال، در اروپا حدود ۸۹ سال) هدفی واقع‌بینانه‌تر از وعده‌های جسورانه ۱۰۰+ سال است.

جدول مقایسه‌ای

نتیجه‌گیری

اگر درباره طول عمر انتظاری در平均 صحبت کنیم، به نظر می‌رسد که کودکان دهه ۲۰۱۰ بیشتر از والدین خود زندگی خواهند کرد. اما اگر درباره رسیدن به مرز ۱۰۰ سالگی در مقیاس عمومی صحبت کنیم، داده‌های علمی نشان می‌دهند که این بیشتر استثناء از قانون است. پیش‌بینی‌های خوشبینانه در مورد طول عمر عمومی هنوز بر اساس داده‌های آماری کافی نیستند.

Permanent link to this publication: