تربیت خرس یک فرآیند دشوار، طولانی و بالقوه خطرناک است. در سیرک‌های حرفه‌ای و مراکز آموزشی، این فرآیند ماه‌ها و گاهی سال‌ها طول می‌کشد. خرس نه سگ است و نه اسب: این یک حیوان درنده بزرگ با رفتار غیرقابل پیش‌بینی است، بنابراین آموزش بر اساس شکیبایی، پاداش مثبت و ایمنی سختگیرانه بنا نهاده شده است.

مرحله اول: برقراری ارتباط و اعتماد

قبل از فکر کردن به دوچرخه، خرس باید به انسان عادت کند. این کار از دوران کودکی انجام می‌شود، اغلب با توله‌خرس‌هایی که در کنار انسان رشد کرده‌اند. آموزش‌دهنده با حیوان زمان زیادی می‌گذرد، با دست او را تغذیه می‌کند، بازی می‌کند و به تدریج خودش می‌شود. بدون اعتماد، هرگونه آموزش به جنگ و خطر تبدیل می‌شود.

مرحله دوم: پاداش مثبت

اساس آموزش لакомی است. خرس باید بفهمد که به ازای عمل درست، او پاداش می‌گیرد: عسل، میوه، ماهی، شیرینی. دستورات با صدای و حرکات داده می‌شوند و بلافاصله پس از انجام اجرا تشویق می‌شوند. هیچ نوع خشونتی وجود ندارد: ترس و خشونت باعث می‌شود که آموزش غیر ممکن شود.

مرحله سوم: عادت دادن به دوچرخه

این مرحله طولانی‌ترین است.

1. آشنا کردن با اشیاء. دوچرخه را در نزدیکی جایی که خرس غذا می‌خورد می‌گذارند تا خرس به شکل و بوی آن عادت کند.
2. آموزش به لمس. خرس را می‌آموزند که با دستانش به دوچرخه لمس کند به عنوان پاداش. ابتدا فقط نزدیک، سپس لمس.
3. تعیین. وقتی خرس از دوچرخه نمی‌ترسد، او را تشویق می‌کنند که پاهای جلو خود را روی دسته یا لبه دوچرخه بگذارد. این کار به تدریج و با پشتیبانی و پاداش انجام می‌شود.
4. تعادل. خرس را آموزش می‌دهند که وزن خود را بر پاهای پشتی خود انتقال دهد و تعادل خود را حفظ کند. در اینجا یک پلتفرم ویژه یا کمک شخص دیگر کمک می‌کند.
5. حرکت. وقتی خرس به راحتی روی دوچرخه ایستاده است، او را با خودش می‌کشند و او را تشویق می‌کنند که برای آرامش پاداش بگیرد.
6. حرکت مستقل. به تدریج پشتیبانی را برداشته و خرس یاد می‌گیرد که پدال بزند یا فقط تعادل خود را حفظ کند، در حالی که دوچرخه حرکت می‌کند.

مرحله چهارم: دقتی و شکیبایی

فعالیت‌ها باید کوتاه و ده تا پانزده دقیقه باشند، اما روزانه. خرس سریع خسته می‌شود و از انگیزه‌اش می‌کاهد. بهترین زمان پیش از غذا خوردن است، وقتی او انگیزه دارد. پیشرفت به تدریج انجام می‌شود: امروز فقط به دوچرخه دست زده — موفقیت است.

مرحله پنجم: ایمنی

این نکته بسیار مهم است.

• کلیس یا ویلر. آموزش در فضای بسته انجام می‌شود تا خرس نتواند به بیننده یا فرار کند.
• دو نفر. یک نفر با خرس کار می‌کند و دیگری از او محافظت و کنترل می‌کند.
• حفاظت. آموزش‌دهنده از لباس‌های خاص استفاده می‌کند و به خرس از پشت ننزدیک می‌شود.
• بدون حرکات سریع. خرس ترس و خشونت را حس می‌کند. آرامش — کلید موفقیت است.

چرا این کار را انجام می‌دهند

در سیرک‌ها، خرس‌های دوچرخه‌سوار نمایشی است که قرن‌ها توجه مردم را جلب کرده است. اما امروزه بسیاری از کشورها استفاده از حیوانات وحشی در سیرک‌ها را ممنوع می‌کنند، این کار را غیر انسانی می‌دانند. آموزش خرس به نمایش‌های ویژه نیاز به منابع زیادی دارد و همیشه از نظر اخلاقی قابل دفاع نیست.

نتیجه‌گیری

امکان دارد که یک خرس را به دوچرخه‌سواری آموزش دهیم، اما این نیاز به اعتماد، لакомی، شکیبایی و ایمنی سختگیرانه دارد. این دрессور نیست، بلکه یک فرآیند دشوار است که تنها توسط حرفه‌ای‌های با تجربه امکان‌پذیر است.

Permanent link to this publication: