مجموع‌آوری قدیمی‌تر از جهان است. حتی مردم اولیه زیباترین صدف‌ها و سنگ‌های عجیب را جمع‌آوری می‌کردند. امروزه برخی مجموعه‌های تمبر، برخی وینیل، برخی ماشین‌ها و برخی نیز نسخه‌های امضا شده کتاب‌ها را جمع‌آوری می‌کنند. اما خطوط مرزی کجا است؟ وقتی این سرگرمی بی‌ضرر به یک بیماری تبدیل می‌شود؟ وقتی مجموعه‌دار به بند عشق خود تبدیل می‌شود؟ بیایید با استفاده از عقل و نظر روانشناسان بررسی کنیم.

مجموع‌آوری به عنوان سرگرمی: مزایا و لذت‌ها

وقتی کسی چیزی را که دوست دارد جمع‌آوری می‌کند، این باعث لذت می‌شود. او از جستجو لذت می‌برد، از یافتن خوشحال می‌شود، از سازماندهی راضی می‌شود. مجموع‌آوری افق دید را گسترش می‌دهد: فیلاتلیست تاریخ کشورها را از تمبرها می‌داند، نومیزمت از صنعت فلزات و سیاست دوره‌های مختلف. این سرگرمی به دوست‌یابی کمک می‌کند (کلوپ‌ها، فرم‌ها، بازارها)، از دغدغه‌های روزمره باز می‌دارد، احساس دستیابی را می‌دهد (مجموعه تمام شده!). برای بسیاری از مردم این یک سرمایه‌گذاری است: نمونه‌های نادر با گذشت زمان گران‌تر می‌شوند. سرگرمی زمانی است که مجموعه لذت می‌دهد، اما زندگی را مختل نمی‌کند. شما می‌توانید هزار روبل اضافی را برای یک تمبر خرج کنید، اما به بدهی نمی‌افتید و خانواده خود را در خط زندگی قرار نمی‌دهید.

مجموع‌آوری بیمارگونه: علائم بیماری

پزشکان این را «سندروم پوشکین» یا «مجموعه‌آوری بیمارگونه» می‌نامند. این یک اختلال روانی است (در MКB-11 قرار دارد). فرد نمی‌تواند با هیچ چیزی خداحافظی کند، حتی با زباله. او آپارتمان خود را با جعبه‌ها، روزنامه‌ها، اشیاء قدیمی و شکسته پر می‌کند. اما شکل «رеспکتابلی»‌تر: فرد مثلاً نقاشی‌ها را جمع‌آوری می‌کند، اما همه پول خود را صرف آن‌ها می‌کند، به بدهی می‌افتد، حساب‌ها را پرداخت نمی‌کند، سلامتی خود را از دست می‌دهد. او کنترل را از دست می‌دهد. او با خانواده خود دعوا می‌کند، اگر به او پیشنهاد می‌شود بخشی از مجموعه را بفروشد. او اگر نمی‌تواند مجموعه خود را تکمیل کند، ترسیده. مجموعه زندگی او می‌شود، همه چیز را از بین می‌برد.

جایی که خطوط مرزی می‌گذرد

خطوط مرزی بر اساس چندین معیار تعیین می‌شود: اولاً، صدمه. اگر سرگرمی به سلامتی، مالی و روابط شما صدمه می‌زند، این یک مشکل است. دوم، کنترل. آیا می‌توانید خرید یک نمونه را بدون صدمه به خلق و خو خود пропустید؟ اگر نه، زنگ خطر. سوم، آزادی. آیا از آن لذت می‌برید یا تحت فشار عمل می‌کنید؟ چهارم، نگرش به چیزها. آیا می‌توانید یک دوبل را به دوست خود هدیه دهید یا آن را مبادله کنید؟ مجموعه‌دار بیمارگونه طمع‌کار و حسود است.

مثال‌های از زندگی

اینجا ایوان، ۳۵ ساله، تمبرهای شوروی را جمع‌آوری می‌کند. او سه آلبوم دارد، با دیگران تبادل می‌کند، اما هرگز بیش از ۱۰٪ بودجه خود را برای تمبرها خرج نمی‌کند. او همسر و فرزندان دارد، کار دارد. این یک سرگرمی است. اما پتر، ۵۰ ساله، همه روزنامه‌های قدیمی که پیدا می‌کند، می‌خرد. در آپارتمان دو اتاقی او فقط یک راه باریک به رختخواب باقی مانده است. او خانواده ندارد، کار خود را از دست داده است زیرا به بازارهای دست دوم می‌رفت. این یک بیماری است. مثال دیگری: اولگا مجموعه‌ای از عروسک‌های دست‌ساز را جمع‌آوری می‌کند. او ۵۰ عروسک دارد، همه پس‌انداز خود را برای آن‌ها خرج می‌کند و وام گرفته است. او به شوهر خود در مورد قیمت‌ها دروغ می‌گوید. این حالت پیرامون است.

دلایل تبدیل به بیماری

چرا سرگرمی به بیماری تبدیل می‌شود؟ اغلب این یک تلاش برای پر کردن خلا است: تنهایی، ناامیدی، آسیب. چیزها جایگزین روابط زنده می‌شوند. فرد احساس کنترل بر مجموعه دارد، چیزی که در زندگی او کم است. همچنین نقش ژنتیک (اختلال وسواس-جذبه‌ای) دارد. همچنین عامل سن است: افراد مسن، پس از از دست دادن عزیزان، خانه خود را با چیزهای بی‌ارزش پر می‌کنند. در نهایت، ذهنیت «انباشتن برای روزهای بد» از سال‌های فقیرانه. درمان باید به روح باشد، نه به مجموعه.

چه کاری باید انجام دهید اگر مشکل را مشاهده کنید

اگر فرد نزدیک شما به مجموعه‌دار بیمارگونه تبدیل می‌شود، فریاد نزنید و چیزها را نیندازید (این می‌تواند بدتر شود). به روان‌درمانگر یا روانپزشک مراجعه کنید. درمان شامل درمان رفتاری شناختی و گاهی اوقات داروها (آنتیدپرسانت‌ها، ضد اضطراب) است. در مجموعه‌آوری بیمارگونه گروه‌های پشتیبانی مؤثر هستند. به یاد داشته باشید: مجموعه‌دار یک «مغز گنده» نیست، یک فرد بیمار است. او نیاز به کمک دارد.

چگونه خود را از خطوط مرزی دور نگه دارید

بودجه‌ای برای سرگرمی تنظیم کنید: بیش از ۱۰-۲۰٪ از درآمد آزاد. فضای فیزیکی را محدود کنید (شکاف، اتاق). مجموعه خود را به طور منظم بررسی کنید: دوبل‌ها را بفروشید، چیزهایی که ارزش خود را از دست داده‌اند را هدیه دهید. با خانواده خود درباره علاقه‌های خود صحبت کنید، هزینه‌ها را مخفی نکنید. اگر متوجه می‌شوید که مجموع‌آوری شما را آزار می‌دهد، شما را عصبی می‌کند، بر کار شما غلبه می‌کند — استراحت کنید. به یاد داشته باشید: در زندگی شما هنوز لذت‌های زیادی وجود دارد.

مجموعه‌داران معروف: خطوط مرزی هوش

برخی از افراد معروف به مجموعه‌آوری علاقه‌مند بودند. مثلاً پل-امیل ویکتر (اتنوگراف) هزاران آیتم از زندگی مردم شمال را جمع‌آوری کرد — این یک سهم در علم است. اما او خانواده خود را نیز رها کرد. یا سالوادور دالی چیزهایی را که با فانتزی‌های خود مرتبط بودند، جمع‌آوری می‌کرد. این بخشی از روش خلاقانه او بود. سخت است که بگوییم آیا این بیماری بود یا ویژگی یک گنیه. اما بیشتر ما گنیه نیستیم. بنابراین بهتر است مرز را رعایت کنیم.

مجموع‌آوری سرگرمی خوبی است که زندگی را غنی می‌کند. اما مانند هر سرگرمی قوی، نیاز به خودکنترل دارد. به خود و نزدیکان خود توجه کنید. و به یاد داشته باشید: مجموعه باید به شما خدمت کند، نه شما به مجموعه.

Permanent link to this publication: