گازون طبیعی قرن‌ها تنها گزینه‌ای بود برای فوتبال، راگبی و تنیس. اما در سال ۲۰۲۶، پوشش‌های مصنوعی به گازون‌های طبیعی نزدیک می‌شوند. انتخاب بین چمن زنده و مصنوعی سوال پول، محیط زیست و آسیب‌پذیری شده است. چه چیزی برای مسابقات ورزشی بهتر است؟

گازون طبیعی: مزایا و زیبایی

این کلاسیک است. فرش سبز و خنک با رایحه تازه — کارت پستال «ویمبلی» یا «برنابئو». مزایا: فرود نرم‌تر (کاهش آسیب به مفاصل)، توپ به صورت قابل پیش‌بینی حرکت می‌کند، خنکایی در گرمای تابستان. اما گازون طبیعی مشکل‌دار است: نیاز به آبیاری، گرمایش (در زمستان)، برش، مبارزه با قارچ. در بارش باران به لجن تبدیل می‌شود. و به راحتی در یک بازی از بین می‌رود، اگر زمین ضعیف باشد.

گازون مصنوعی: کاربردی بودن در قرن بیست و یکم

سنتتیک (پلی‌اتیلن و پلی‌پروپیلن) از سرما، خشکسالی و سه بازی در روز نمی‌ترسد. می‌توان از زمین‌های مصنوعی در طول سال استفاده کرد. بر روی آن‌ها هیچ‌وقت خاک نمی‌شود. اما معایب هم دارد: خطر افزایش سوختگی در هنگام افتادن («آسیب به زمین»). گاهی توپ بالاتر از حد معمول می‌پرد. در آفتاب سنتتیک می‌تواند تا +70°C گرم شود.

روند‌های سال ۲۰۲۶: سیستم‌های ترکیبی

میانه‌روی طلایی — گازون ترکیبی. این چمن طبیعی است که با الیاف مصنوعی سوزن شده است. ریشه‌های چمن با پلاستیک پیچیده می‌شوند، زمین به طور باورنکردنی محکم می‌شود. این زمین‌ها در مسابقات جهانی استفاده می‌شوند (مثلاً «لوژنیکا» پس از بازسازی). آن‌ها می‌توانند بارها در یک بازی هم فوتبال و راگبی را تحمل کنند.

چه چیزی برای مسابقات انتخاب کنیم

برای تورنمنت‌های برتر (کمپانیون‌های جهان، لیگ قهرمانان) گازون طبیعی یا ترکیبی انتخاب می‌کنند — به دلیل سنت و ایمنی از نظر آسیب‌پذیری. برای ورزش‌های عمومی (مسکو، مناطق) گازون مصنوعی (مقاوم و نیاز به نگهداری کم) انتخاب می‌کنند. در سال ۲۰۲۶، فیفا به طور رسمی اجازه بازی در زمین‌های مصنوعی نسل چهارم (با کفش‌های پلاستیکی) را داده است.

Permanent link to this publication: