İnternet, forumlar ve günlük konuşmalarda bazen şaşırtıcı bir iddia duyabilirsiniz: Almanya'da, yemek masasında kabarcık atmak normal kabul edilmiş. Daha da fazlası, bazen şefe için bir övgüye yükseltiliyor - misafirlerin yemeklerin lezzetli ve iyi sindirildiğini göstermek için bir yol. Bu iddia ne kadar doğru? Bu mit nereden kaynaklanıyor, Alman yemek etiketinin gerçek durumu nedir? Adım adım ayıralım. Bu mit nereden kaynaklanıyor? Yemek masasında bağırsak gazına karşı Almanya'nın hoşgörüsü hakkında mit, Almanya ile ilgili birçok sürekli klişeye benzer. "Almanlar espri anlayışına sahip değiller" veya "Almanlar her gün deri pantolon giyerler" gibi. Her türlü klişe gibi, bu da gerçekliğin bir temelinde yatıyor - ancak bu temel daha çok tarih ve efsaneye dayanıyor, modern günlük yaşamdan daha çok. Bu inancın tarihi kaynağı genellikle büyük kilise reformcusu Martin Luther'e atfedilen bir ifadeye dayanıyor. Efsaneye göre, doymuş bir yemekten sonra Luther, yemek arkadaşlarına şunları sordu: "Warum pfurzet und ruelpset ihr nicht, hat es euch nicht geschmecket?" - yani, "Neden kabarcık atmıyorsunuz ve burun atmıyorsunuz? Yemeği beğenmediniz mi?" Bu ifade, şüpheli tarihi durumuna rağmen, Alman efsanesine sıkı sıkıya yerleşti ve nesiller boyunca kaba ama samimi halk mizahı olarak aktarıldı. Ancak, bu bir etiket talimatı değil, bir ilginç tarih öyküsü. Bu tür bir serbestlik sadece etiket normları dışında olan biri tarafından mümkün olabilir - benzer şekilde bugün, bir restoranda yüksek sesle burun atmış olan bir blog yazarı, ancak sıradan bir misafir değil. Farklı dönemlerde bedensel fonksiyonlara nasıl bakıldı? Kabarcık atmaya ve diğer doğal fonksiyonlara yönelik tutumlar gerçekten de tarih boyunca değişti - ve sadece Almanya'da değil, tüm Avrupa'da. Orta Çağ'da, etiket normları belirgin olarak daha rahattı. Örneğin, birçok Avrupa ülkesinde, yemekten sonra burun atmak, misafirin doymuş ve yemeği memnuniyetle bulduğunu gösterecek bir işaret olarak kabul ediliyordu. ... Читать далее