Şimdiye kadar yemek için çiçek yemek sorusu, bir şaka veya macera romanı özeti gibi dinlenir, ancak biyologlar, gıda bilimcileri ve etnografiler için uzun zamandır ciddi bir araştırma konusu haline gelmiştir. Bu iğneli bitkiler, her iki Amerika'nın kurak bölgelerinde yaşayan, ekstrem ortamlara uyum sağlama yeteneği ve besin değeri ile dikkat çeker. Onların tüketimi, bir hayal değil, birçok halkın kültürel geleneklerinin bir parçasıdır. Çiçeklerin biyolojik doğası Çiçekler, iki binin üzerinde türü içeren Cactaceae familyasına aittir. Biyolojik eşsizliği, çoğu bitkinin öldüğü yerlerde hayatta kalmak yeteneğinde yatmaktadır. Kalın, etli ve iğneli gövdeleri, sadece koruma değil, aynı zamanda su rezervuarı olarak hizmet eder. Bitkinin iç kısmı, mukus maddeleri ve karbonhidratlarla dolu olduğundan, uzun süre su tutabilir. İlginç bir şekilde, çiçeklerin alışılmış leafleri yoktur. Fosforsentez, yeşil gövdelerde gerçekleşir, bu da onları güneş enerjisini işleyen canlı laboratuvarlar gibi görünür. Bu dokü, Meksika ve Güney Amerika mutfaklarında kullanılan bazı yemeklerin temelini oluşturur. Yemek için uygun türler ve özellikleri Çoğu çiçek iğneli ve tatlı veya zehirli maddeler içerir, ancak bazı türler tüketim için uygun olabilir. En bilinen örnek, düz ve nemli gövdeleri olan opuntia'dır. Mutfakta nopal olarak bilinirler ve Meksika mutfaklarının önemli bir parçası olarak kabul edilirler. İğneler ve kabuk kaldırıldıktan sonra opuntia'nın eti, yumuşak ve hafif asidik bir tatla ve bitki notalarıyla doludur. Onları kızartmak, pişirmek, kurutmak veya taze olarak yemek mümkündür. Tüketim için kullanılan meyveler de tatlı, hafif bir aromaya sahiptir ve "tuna" olarak bilinirler. Vitamin C, lif ve antioksidanlarla zengin olan bu meyveler, sadece lezzetli değil, aynı zamanda faydalıdır. Ne yazık ki, ailedeki tüm üyeler güvenli değildir. Bazı türler alkoloidler ve oksalatlar içerir ve mukozayı ve midede rahatsızlık yaratabilir. Bu yüzden, çiçek seçimi kulinär deneyimler için dikkat ve b ... Читать далее