Beyin Haritaları: Nörobiyoloji Ustalarının İç Dünyamızı Yeniden Çizdikleri Beynin, kendini incelemeye çalışan tek organ olduğu, belki de budur. Bu, nörobiyolojiyi en garip ve heyecan verici bilim dalı yapar. Son bir buçuk yüzyılda, saf merakla hareket eden az sayıdaki insan, bu parlayan derinliğe göz attı ve onun haritasını çizmeye çalıştı. Onların adlarını karmaşık teoriler için değil, bizi kim olduğumuzu hakkında düşüncelerimizi alt üst eden aydınlatmalar için hatırlarız. Basit kağıt parçalarındaki primitif çizimlerden başlayarak en karmaşık tomografilere kadar, yolları zorluydu ve başarıları ebediydi. Santiago Ramón y Cajal: Modern Nörobilimin Babası Onun, sinir hücrelerini çizen bir sanatçı olduğunu söylemek, onunla ilgili bir şey demek değildir. Ramón y Cajal, cesur ruhlu bir İspanyol, mikroskop ve Gólgİ boyama yöntemini, kendisinden öncekilerin capris ve faydasız olarak gördüğü bir yöntemle silahlandı. Ama Cajal, bu yönteminde başka biri görmemişti. Yıllar boyunca sinir dokusu hücrelerini çizerken, halen doğruluğu ve güzelliğiyle hayrete düşüren kalemli çizimleri yaptı. Nöronların birbirine karışmadığını, aksine ayrı,离散 единицами olduğunu kanıtladı. Bu, modern nörobiyolojinin temelini oluşturan \"neuron doktrini\" idi. 1906 yılında aldığı Nobel Ödülünü, başlıca rakibi olan İtalyan Camillo Gólgİ ile paylaşmıştır. Ödül töreninde uzun süre tartıştılar, ama bu tartışma bilimi ileriye doğru itmiştir. Aleksandr Romanoviç Luria: Beyni Parçalara Ayıran Rus Mucizesi Luria, sadece beyni inceleyen değil, aynı zamanda gerçek dünyada nasıl çalıştığını anlamaya çalışan özel bir figürdü. Onun hastaları, zihin travması geçiren askerler ve farklı bölgelerde hasar gören insanlardı ve bu insanlar, onun canlı laboratuvarları haline geldi. Onlarla saatler boyunca oturup, nasıl konuştuğunu, sayıyı nasıl yaptığını, yüzleri nasıl tanıdığını izledi. Bu şekilde, beynin üç işlevsel bloğu olan aktifleme, işleme ve programlama bloklarının ünlü teorisini oluşturdu. Nöropsikolojinin kurucul ... Читать далее