Марк Шагал: renk, ruhunun sesi oldu Марк Шагал'ın tabloları, diğerlerinden ayıran şeyler sadece uçuşan sevgililer veya tersyüz evler değildir. Burada sadece bu unsurlar değil, tablolarına ilk bakışta dikkat çeken en önemli şey de renktir. Şagall, rengi gerçekliği ifade etme aracı olarak kullanmamıştır, aksine, bağımsız bir dildir. Onun paleti, sadece tabloya konan renkler değil, duyguları, anıları, duaları, aşkıdır. Şagall'ı anlamak için, onun rengini anlamak gerekir. Şagall'ın mavi rengi: gökyüzü, ev oldu Şagall ile ilişkili bir rengi seçmek gerektiğinde, mavi olacaktır. Derin, keskin, neredeyse kozmik mavi. Bu renk, onun birçok çalışmasında geçer: erken Vitебsk pейзajlarından sonraki İncil kompozisyonlarına kadar. Şagall için mavi, sadece gökyüzünün rengi değil. Bu, sonsuzluk, özgürlük, uçuşun mümkün olduğu bir alanın rengidir. Ünlü tablosu «Kenti Üzerinde»'de mavi, asılı çifti sarmalayarak onu annenin Vitебsk'in çatıları üzerinde taşır. Bu, gerçekçi bir gökyüzü değil, bir rüya, bir kuşatımdır. «Mavi gökyüzüne baktığımda, orada olduğumu hissediyorum» dedi. Bu duyguyu tabloya taşıyarak, maviyi içsel özgürlüğün rengi olarak yapar. Bu sadece arka plan rengi değil, ruhun durumu. İlgili, Şagall'ın mavi rengi tek renkli değildir. O, Holoçost'a adanmış çalışmalarda neredeyse siyah, trajik mavi, aşk ve nazik sahnelerde hafif, akvarel tonlarında değişir. O, maviyi bir canlı varlık olarak hisseder, hüzünlü, neşeli, endişeli veya huzurlu olabilir. Şagall'ın kırmızı rengi: yaşam ve kurban rengi Şagall'ın paletindeki kırmızı, her zaman yoğundur. Onun tablolarında, kırmızı, tüm plakaları kaplayabilecek kadar şiddetli, neredeyse bağırtan kırmızı olabilir. Şagall için kırmızı, kan ve aşk, yaşam ve kurban rengidir. Onun İncil kompozisyonlarında, özellikle Eski Ahit illüstrasyonlarında, kırmızı sıkça kurbanlık ve acı sembolü olarak olur, ancak umutsuzluğa geçmez. Özellikle «Beyaz Sözde» tablosunda kırmızı, ateş ve kan dili, genel kompozisyona entegre olarak, Musevi halkını ... Читать далее