Marshalsea Tuhafiyatları: Dicken'in İngilizce Victoriana Toplumunun Mikrokosmu: Sosyal Anatomisi Genel Giriş: Tuhafiyat olarak sosyal kurum ve edebiyat laboratuvarı Charles Dickens'in 1855-1857 yılları arasında "Küçük Dorrit" romanında özellikle tanımlanan London Southwark'taki Marshalsea Tuhafiyatı (The Marshalsea Prison), sadece bir hapis yeri değil, kendi hiyerarşisi, ekonomisi, ahlakı ve patolojileri ileVictorian toplumunun tam bir modeli olarak öne çıkıyor. Babası John Dickens'in 1824 yılında birkaç ay boyunca burada geçirdiği Marshalsea'nın usullerini iyi bilen Dickens, bu tanımı sadece bir fotoğrafik rapor değil, sanatsal bir forma giydirilmiş mükemmel bir sosyolojik analiz olarak yapıyor. Bu, borçlu tuhafiyat kurumunun insan ilişkilerini nasıl bozduğunu ve "cezaevi toplum"un sapkın bir versiyonunu nasıl yarattığını ortaya koyan bir analizdir. 1. Hiyerarşi ve sosyal sınıflandırma: "aristokratlar" ve "sokak kuşları" Dickens'in resmi Marshalsea, dış dünyanın sınıf yapısını yansıtarak net bir şekilde sınıflandırılmış. "Gentleman borçluları" (The Collegians). Bu en üst tabaka. Onlar nispeten iyi odalarında oturur, dışarıdan gelen kaynaklara sahiptirler (bazen dışarıdan getirilir), tuhafiyatın lokantasında yiyecek ve alkol satın alabilirler, nispeten iyi giyinirler. Onların borçları genellikle büyüktür ve neredeyse soylu bir kökeni vardır. Onlar, görsel bir kulüp yaratmak için rüzelik sosyal iletişim ritüellerini desteklerler, ancak bu görsellik felaketin zayıf temelinde oturur. Ana karakter William Dorrit, "Marshalsea'nın babası", yıllarca statüsünü ve "dutyman gentleman" olarak yetiştirir, bu da kolektif psikolojik savunma bir formudur. Yoksul kalmışlar (The poor side). Bu, mahkumların temel kısmı, yoksulluk, açlık ve umutsuzluk içinde yaşayan. Onların borçları küçük, ancak borçlarını ödeme ve hatta tuhafiyatın "rahatlığı"nı sürdürmek için kaynakları yok. Onlar "aristokrasi"nin üzerine oynayan bir fondur. Dickens, tuhafiyat içindeki yoksulluğun dışarıdaki yoksul ... Читать далее