Сокrates' ölümü, insan düşünce tarihinin en önemli olaylarından biridir. Felsefe, hukuk ve siyaseti birleştirir, bir insanın trajedisini düşünce özgürlüğü ve devlet gücü arasındaki karşıtlığın sembolü haline getirir. Antik Yunanistan için bir suçlunun cezasıydı, sonraki dönemler için ise ahlaki büyük bir eylem olarak görülürdü. Harbi sonrası Atina: mahkumiyet kararının toplumsal arka planı Sokrates'in yargılandığı sırada Atina, politik istikrarsızlık dönemindeydi. Şehir sadece Peloponnes Savaşı'ndan çıktı, Ege Dünyası'ndaki hakimiyetini kaybetti ve çatışan partilerin etkisi altındaydı. Kısa süreli bir diktatörlükten sonra yeniden kurulan demokrasi, sembolik bir temizlik eylemine ihtiyaç duyuyordu. Sokrates, çoğunluk gücünü açıkça eleştiren ve geleneksel değerlerin otoritesini sarsan bir hedef haline geldi. Suçlamaları, din dışılık ve gençliği bozmak olarak yapıldı, bu da politik bağlamda polis yapısının temellerini sarsmak anlamına geliyordu. Suçlamacılar, filozofun şehirin tanrılarını tanımadığını ve yeni tanrılar getirdiğini iddia ettiler, bu da rasyonelciliği ve eleştirel düşünme yeteneğini bir metafor olarak kullanıyorlardı. Yargı ve suçlamalar Sokrates'in yargısı MÖ 399 yılında, beş yüz jürinin önünde yapıldı. Atina'nın o zamanki yargı sistemi, yazılı kanıtlara değil, konuşma sanatına dayanıyordu. Suçlamacılar, Milet, Anit ve Likon'dan üç vatandaş idi. Onların argümanları, daha çok yasal değil, ahlaki ve politik iddialardı. Sokrates, yargı sırasında kışkırtıcı bir şekilde davrandı. Affını istemedi ve süreci bir felsefi diyalog haline getirdi. Platon'un "Apology"unda ifade edilen savunması, rasyonel etiğin bir manifestosu haline geldi. Filozof, faaliyetlerinin insan ruhunu uyandırma amacıyla tanrısal bir görev olduğunu iddia etti. Böylece, geleneklere dayalı ve doğruluğa dayalı olmayan toplumsal anlaşmazlık fikrine bir meydan okuma yaptı. Verilen ceza ve kaçış reddi Ceza ölüm cezasıydı. Oylar arasındaki fark minimaldi, ancak Atina demokrasisi için bu yeterliyd ... Читать далее