İnsan ve köpek arasındaki iletişim sınırları: türler arası diyalog ve sınırları İnsan ve köpek arasındaki etkileşim, en eski ve başarılı türler arası iletişim örneklerinden biridir. Ancak bu iletişim, tek bir semiotik alanda değil, iki farklı "dil"in sınırlarında gerçekleşir: insanın karmaşık sembolik sistemine dayalı insan dili ve doğrudan durum ve niyetler hakkında sinyaller değiştiren köpek dili. Bu diyaloğun sınırlarını anlamak ve saygı göstermek, antropomorfizm (insanlaşma) değil, biyososyal uyumluluk temelinde temiz ilişkiler kurmanın anahtarıdır. 1. Semiotik sınırlar: neyi ve neyi gönderebiliriz Köpekle iletişim, sınırlı ama etkili bir kanal aracılığıyla gerçekleşir ve birkaç modality içerir: Verbal bileşen (insan): Köpekler insan diliyi dilbilgisi anlamında anlamazlar, ancak mükemmel bir assosiyatif öğrenme yeteneğine sahiptirler. Komutların sesli kabuğunu (fonemleri) hatırlar ve bunları belirli eylemler veya nesnelerle ilişkilendirirler ("gül" → yürüyüş). Araştırmalar, bazı köpeklerin (örneğin, border collie Riko veya Chase) 1000 kelime-oyun adını hatırlayabileceğini ve küçük bir çocuğun anlayışına yakın bir referans anlayışına sahip olduğunu göstermektedir. Ancak, köpekler için abstrakt kavramlar, karmaşık dilbilgisi yapıları ve metaforlar erişilemezdir. Nevral bileşen (ortak, ancak farklı şekilde yorumlanır): Ana kanal. İnsan, aşağıdakileri kullanır: İşaretler: Köpeklerin işaretlerini anlama yeteneği, insan benzeri maymunlardan daha iyidir. Bu, ko-evrim sonucudur. Beden duruşu ve hareketleri: Ağır, geniş hareketler, tehdit edici olarak algılansa da, huzurlu, akıcı hareketler dostane olarak algılansa da olabilir. Bakış: Köpek dünyasında doğrudan uzun süreli "göz göze" bakış, bir çağrı, insan içinse dikkat işareti olarak algılanır. Ancak yumuşak, parlayan göz ve birlikte gözden kaçırma, uzlaşma ritüelinin bir parçasıdır. Dokunsal temas: Yumasak, itaatkâr temas, güçlü bir olumlu uyarandır, ancak sadece köpek kendi başına onu başlatır veya istek ... Читать далее