Владимир Маяковский: insan katedre, agitasyon şairi ve tüm zamanların ana futüristiİki metreden biraz daha yüksek, sarı bir yelek giyiyordu ve konuşurken evlerin camları titriyordu. Şiirlerini kağıt üzerinde değil, boğazlarında yazıyordu ve sesi beklenmedik yerlerde bile duyuluyordu. Vladimir Mayskovski sadece bir şair değil, hala ders kitaplarına sığmayan bir fenomendir. Onun ölçeği yazdığı satırların sayısıyla ölçülemez — onun ölçeği, şairliğin ne olabileceği konusunda ne kadar değiştirdiği ve kendisinin nasıl bir şair olduğudur. Bu makalede, Mayskovski'yi sadece büyük değil, aynı zamanda evrensel bir figür olarak做什么 anlaymaya çalışacağız.Başlangıç: hapislikten ebediyeteMayskovski 1893 yılında Gürcistan'da doğdu, ancak çocukluğu erken sona erdi: 1906 yılında baba ölünce, ailesi Moskova'ya taşındı. Orada, devrimci kızgınlık atmosferinde genç Volodya sosyal demokratlara katıldı, gizli çalışmalara katıldı ve üç kez hapse düştü. Hapislikte yazmaya başlayan onun, bunlar isyanın bir eylemi, yalnızlıkla boğulmaktan kurtulma bir yolu olarak oldu. Ancak, bu satırların yeni bir çağın başlangıcı olacağını bilemezdi.1912 yılında David Burlyuk ile tanıştı ve o, onun şiirlerini duyunca «Mayskovski, bir yetenek» dedi. Bu sadece bir takdir değil, bir teşhisdi. Burlyuk, diğerlerinin görmediğini onda gördü: dili bir silah haline getirme, heceleri darbeler haline getirme yeteneği. Bu, Rusya'nın ana futüristinin yolu başladı, sadece şiir yazan değil, kelimelerle gerçekliği yeniden yapılandıran biri. Mayskovski'nin ilk halka açık performansları skandaldı. Sarı yeleğiyle sahneye çıktı, bu yeleği özellikle kalabalığa karışmaması için yapmıştı. Şiirlerini böyle sesle okuyordu ki, salon patlıyordu — biri coşkuyla, diğeri öfkeyle. Onu kabul etmiyorlardı, ancak göz ardı edilemiyordu. 1915 yılında, yeni sanatın manifestosu olan, çirkin, gürültülü ve en kişisel sanat korkusuzluğunu gösteren ünlü «Koltuklu Bulut» şiirini yazdı.Şiir, agitasyon olarak: kalpten kürsüyeMayskovski ofis şairi değild ... Читать далее