Холокост yıllarında direnişin parlayan örnekleri: ruhsal direnişten silahlı mücadeleye Giriş: direnişin genişletilmiş anlaşılması Холокост'a karşı direniş, tarihçilikte sadece silahlı ayaklanma olarak dar anlamda anlaşılmanın ötesine geçti. Çağdaş araştırmalar (örneğin, Yehuda Bauer'ın çalışmaları) onu, tamamen fiziksel ve ruhsal imha amaçlı koşullarda insanlığın hayatta kalma ve korunması için bir dizi uygulama olarak görüyor. Bu direniş, bireysel onur eylemlerinden başlayarak büyük ölçekli organize eylemlere, kültürel sabotajdan parтизan savaşına kadar çeşitli formlar aldı. Bu direniş, tamamen terör agency (eyleme yetenek)in tamamen yok edilemeyeceğini kanıtladı. 1. Getto ve kamplarda silahlı direniş En bilinen, ancak tek olmayan forma. Varşava gettosundaki ayaklanma (19 Nisan - 16 Mayıs 1943): İkinci Dünya Savaşı sırasında en büyük ve sembolik anlamda en önemli şehir ayaklanması. Onu, Mordekay Anilewicz ve ŻOB (Lehistan Savaşçıları Derneği) ve ŻZW (Lehistan Askeri Birliği) liderliğindeki Evreyya Savaşçıları Örgütü yönetti. Çok az silahla donatılmış yüzlerce savaşçı, neredeyse bir ay boyunca düzenli Alman ordusuyla savaştı. Ayaklanma, sadece maddi değil, aynı zamanda ruhsal ve siyasi protesto olarak gerçekleşti ve kurbanların pasifiyet mitini yıktı. Sobibor ölüm kampındaki ayaklanma (14 Ekim 1943): Nazi ölüm kampında gerçekleşen tek büyük ve başarılı ayaklanma, sonucunda yaklaşık 300'ün üzerinde kaçan esir (600'ün üzerinde ayaklananların bir kısmı) ve kampın daha sonra kapatılması ve yok edilmesi. Organizatör, Sovyet askeri esiri ve Evreyya kökenli Alexander Pechersky'di. Bu kaçış, farklı ülkelerden gelen esirler arasındaki benzersiz gizlilik ve koordinasyona dayanarak mümkün oldu. Diğer gettolardaki direniş: Belostok, Vilnius, Czestochowa'da aktif direniş vardı. Minsk gettosunda, Belarus parтизanlarıyla koordine edilen gizli gruplar faaliyet gösteriyordu. 2. Parтизan hareketi ve ulusal direnişe katılım On binlerce Evreyya, parтизan birliklerinde ve anti-Hitler ko ... Читать далее