تنیس بزرگ — ورزش آقایان است. حتی وقتی هیجان در زمین بالا می‌رود، تماشاگران به قوانین سختگیرانه‌ای پایبند هستند. فریاد زدن «آوت» در طول بازی، فریاد زدن نام بازیکن در لحظه تقدیم یا راه رفتن در میان تماشاگران در طول گیم — همه این‌ها برای تماشاگر ایده‌آل نیست. پس چه کسی الگوی تماشاگران تنیس است؟

سکوت — کلید احترام

قانون اصلی تنیس، رعایت سکوت در طول بازی است. تماشاگر ایده‌آل می‌داند: توپ در بازی است تا زمانی که به زمین یا تماشاگران برخورد نکند. هرگونه صدای بلند، صدای دوربین یا فریاد ناگهانی می‌تواند بازیکن را منحرف کند. در تورنمنت‌های گرند اسلم، به ویژه در ویمبلدون، ممکن است به دلیل نقض این قانون از تماشاگران اخراج شوند.

این قانون شامل تشویق‌های بین بازی‌ها و گیم‌ها نمی‌شود. تشویق به ضربه‌ای که باعث کسب امتیاز شده — نمونه‌ای از ادب بالاست.

آشنایی با اطوار و قوانین

تماشاگر ایده‌آل تنیس بازی را قطع نمی‌کند. او می‌داند که می‌توان فقط در طول وقفه‌های بین گیم‌ها یا ستهای بازی به زمین رفت. او منتظر پایان امتیاز می‌ماند تا از ردیف خارج شود یا به جایش بازگردد.

این تماشاگر سیستم درخواست «بازو رباتی» (Hawk-Eye) را می‌داند و با تصمیم داور بر بالای زمین مخالفت نمی‌کند. به جای آن، تیم داوری و بازیکنان را بدون توجه به نتیجه بازی احترام می‌گذارد.

پشتیبانی بدون خشونت

آموزش در تورنمنت‌های تنیس — جشنی از ورزش است. تماشاگر ایده‌آل بازی‌های خوب را با صدای بلند تشویق می‌کند، حتی اگر فاویوریت او امتیاز از دست می‌دهد. سوت، ناله و توهین به بازیکنان در اینجا غیرقابل قبول است.

یک علاقه‌مند واقعی تنیس مهارت و درام جنگ را می‌ارزیابی می‌کند، نه فقط نتیجه. او می‌تواند با صدای بلند پیروزی را تشویق کند، اما حتماً با تشویق‌های خود به بازیکنی که از زمین خارج می‌شود، پاسخ می‌دهد.

آماده‌سازی و پunctuality

برای اینکه به دیگران لطمه نزند، تماشاگر ایده‌آل به زودى به استادیوم می‌آید. او قبل از شروع بازی یا در طول وقفه‌های بین ستهای بازی جایش را می‌گیرد.

او به شرایط آب و هوایی و قوانین کت و شلوار (به ویژه برای بازدید از ویمبلدون، جایی که لباس رسمی مورد استقبال قرار می‌گیرد) توجه دارد. همچنین باید از چمدان‌های بزرگ و کلاه‌های که ممکن است دید تماشاگران را مسدود کنند، خودداری کرد.

Permanent link to this publication: