کلوون کوچک در کفش‌های بزرگ. دختری روی تیر. آکروباتی که زیر سقف پرتاب می‌شود. کودکان در سیرک — نمایشی است که احساس ترحم برانگیز ایجاد می‌کند. اما پشت صحنه — کار سخت، بیداری زودرس، جراحات، گاهی اوقات استثمار. در سال ۲۰۲۶ موضوع کودکان سیرکچی مبهم است. از یک سو، این یک سنت است. از سوی دیگر، نقض حقوق. در اینجا درباره اینکه چگونه و چرا کودکان به کارکنان سیرک تبدیل می‌شوند، می‌گوییم.

تاریخ: کودکان در سیرک همیشه

از دوران باستان، کودکان در نمایش‌ها شرکت کرده‌اند: در روم باستان — آکروبات‌های برده؛ در اروپای میانه‌ی دوران قرون وسطی — سیرک‌های سیار با کودکان معلول؛ در قرن نوزدهم — گروه‌های کودکان، به عنوان مثال، خانواده چینیزلی. در روسیه تا قبل از انقلاب، کودکان روستایی به سیرک فروخته می‌شدند. در اتحاد جماهیر شوروی، استودیوهای سیرک برای کودکان به افتخار تبدیل شدند. اکنون در بسیاری از کشورها، کودکان به صورت قانونی در سیرک کار می‌کنند (با اجازه والدین).

اما در کشورهای توسعه‌یافته (فرانسه، آلمان) محدودیت‌های سنی و مدت زمان کار وجود دارد.

چگونه کودکان به سیرکچی تبدیل می‌شوند

اغلب — از خانواده‌های سیرک. کودک از ۴ سالگی شروع به تمرین می‌کند. یا والدین او را به استودیوی سیرک (مانند یک کلاس) می‌فرستند. استعدادمندی‌های کودکان به مدارس حرفه‌ای (در روسیه — گوسی) منتقل می‌شوند. در کشورهای در حال توسعه (هند، بنگلادش) خانواده‌های فقیر کودکان را برای غذا به سیرک می‌فروشند. آنجا کودکان ۱۲ ساعت در روز کار می‌کنند و تعطیلات ندارند.

کار و بارها

تمرین‌ها از ۶ صبح شروع می‌شود و ۴-۶ ساعت طول می‌کشد (تا مدرسه). مدرسه — اغلب در خانه (در سیرک). شب — تمرینات نمایش‌ها (۲ ساعت). اجراهای تعطیلات آخر هفته و تعطیلات تابستانی. بارها: کشش تا اشک، خطر شکستگی. آن‌ها باید از ۵ سالگی پشت بگنند، روی دست‌ها بایستند و با ۵ توپ بازی کنند. این کودکی نیست.

از سوی دیگر، کودکان به مهارت‌های خود افتخار می‌کنند، تشویق‌ها دریافت می‌کنند و به سراسر جهان سفر می‌کنند.

مزایا: چیزی که سیرک می‌دهد

توسعه فیزیکی: انعطاف‌پذیری، قدرت، هماهنگی. انضباط: رژیم، مسئولیت. اعتماد به نفس: رفتن به صحنه در برابر جمعیت از ترس صحنه درمان می‌کند. توسعه خلاقانه: هنرپیشه‌گری، لباس‌ها، گریم. فرصت سفر. حرفه از کودکی: تا ۱۸ سالگی یک استاد هستند.

معایب: هزینه موفقیت

جراحات (شکستگی، کشش، ضربه مغزی). گاهی اوقات بدون بیمه. کودکی عادی ندارند: دوستان در مدرسه، بازی‌های خیابانی — یک لطف است. فشار روانی: مربیان ممکن است تحقیر کنند، بزنند (به ویژه در گروه‌های ناامن). خطر استثمار: کودکان کار می‌کنند و پول را والدین یا مدیر سیرک می‌گیرند. آموزش آسیب می‌بیند: مربیان همیشه آموزش دیده نیستند. خطر فرسودگی: تا ۲۰ سالگی نمی‌خواهند به صحنه بروند.

نکات حقوقی

در روسیه، کودکان می‌توانند از ۱۴ سالگی در سیرک کار کنند (با رضایت والدین و سازمان‌های حمایتی). تا ۱۴ سالگی فقط به عنوان بورسیه‌های هنری (روز کوتاه) هستند. توسط قانون کار تنظیم شده است. اما در عمل این مقررات نقض می‌شوند. در جهان: در ایالات متحده، کودکان-آکروبات‌ها می‌توانند از ۶ سالگی اجرا کنند (محدودیت‌های زمانی). در اتحادیه اروپا — از ۸ سالگی. در هند — ممنوع است، اما به صورت زیرزمینی رشد می‌کند.

در سال ۲۰۲۶، فعالان به دنبال ممنوعیت استفاده از کودکان در سیرک (به جز نمایش‌های خانوادگی) هستند.

نظر کودکان

آکروبات ۱۳ ساله: «من سیرک را دوست دارم، این زندگی من است. اما گاهی اوقات می‌خواهم بخوابم». اسب‌سوار ۱۰ ساله: «من از اجرا لذت می‌برم، اما می‌ترسم از اسب سقوط کنم». آکروبات ۱۵ ساله: «من مالتیپیک ن ندیده‌ام، اما نیم جهان را دیده‌ام». بسیاری از کودکان می‌گویند که والدین آن‌ها را مجبور کرده‌اند. اما تا ۱۸ سالگی آن‌ها سپاسگزار هستند.

روانشناسان معتقدند: اگر کودک نمی‌خواهد — خشونت غیرقابل قبول است. اگر می‌خواهد — باید اقدامات ایمنی را رعایت کرد و زمان برای تحصیل را فراهم کرد.

کودکان کارکنان سیرک — موضوعی است که پاسخ قاطعی برای آن وجود ندارد. ممنوع کردن — کودکان را از هنر و حرفه محروم می‌کند. اجازه دادن — استثمار را اجازه می‌دهد. نیاز به تعادل است: مجوزدهی سیرک‌ها، کنترل شرایط کار، مدرسه اجباری. و مهم‌تر از همه — اینکه کودک خودش سیرک را انتخاب کند، نه اینکه در آن زنده بماند.

Permanent link to this publication: